ชั้นหนังสือ : เรื่องแปล
| สัญญาณเริ่มต้นที่บอกให้รู้ว่าลูกจะเป็นนักเขียน |
| ฟราน เลโบวิทช์ |
 ลูกของเราจะเป็นนักเขียน หากมีอาการต่อไปนี้เป็นจริงตั้งแต่หนึ่งอาการขึ้นไป ขอแนะนำให้อาศัยความจริงใจในการตอบ เนื่องด้วยการหลบเลี่ยงเท่าใดก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงอันน่าหดหู่นี้ได้ 1. ก่อนคลอด เรามีอาการแพ้ท้องในตอนกลางคืน เพราะตัวอ่อนเห็นว่าการทำงานยามกลางวันนั้นขาดความสงบเท่าที่ควร.... เมื่อสูติแพทย์ใช้หูฟังตรวจที่หน้าท้อง หมอจะได้ยินถ้อยคำเชิงแก้ตัว 2. แรกเกิด ทารกคลอดเกินกำหนดอย่างน้อย 3 อาทิตย์ เนื่องจากมีปัญหาอย่างมากกับบทจบ.... เมื่อหมอตีก้นทารก ทารกก็ไม่ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย มักจะเป็นการคลอดแบบเดี่ยว เพราะทารกปัดความคิดเรื่องฝาแฝดออกไป ด้วยว่าฝาแฝดเป็นอะไรที่โจ่งแจ้งเกินไป 3. วัยทารก ทารกปฏิเสธทั้งการเลี้ยงด้วยนมและด้วยขวดนม แต่ชอบน้ำแร่เพอรีเอร์ใส่มะนาวฝานมากกว่า เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเลิกเหล้า ทารกนอนหลับตลอดคืนเกือบจะโดยทันที และก็ยังหลับตลอดวันอีกด้วย.... ทารกดูดนิ้วชี้ ด้วยความเชื่อมั่นหนักหนาว่าพอกันทีแล้วกับนิ้วหัวแม่โป้ง 4. วัยเตาะแตะ เด็กไม่เอาตุ๊กตาหมี เพราะเห็นว่าเป็นสิ่งที่ดัดแปลงมาแล้ว ไม่ใช่ของดั้งเดิม เด็กจัดเรียงบล็อคตัวอักษรให้สะกดเป็นมุขล้อเลียนชื่อเด็กคนอื่น ยามเหงา เด็กไม่ขอให้แม่มีน้องชายหรือน้องสาวเพิ่ม แต่ขอเด็กอัจฉริยะ เมื่ออายุสามขวบ ก็คิดว่าตนเองคือไตรภาค แม่เด็กไม่กล้าลบงานระบายสีจากผนังห้องนั่งเล่น เพราะเด็กจะหาว่าแม่แก้ไขงานมากเกินไป 5. วัยเด็ก พอเจ็ดขวบ เด็กจะเริ่มคิดเปลี่ยนชื่อ และเปลี่ยนเพศ เด็กไม่เต็มใจไปเข้าค่ายหน้าร้อน ด้วยรู้ว่าอาจมีเด็กคนอื่นที่ไม่เคยได้ยินชื่อตนเองมาก่อน เด็กบอกครูว่าไม่ได้ทำการบ้าน เพราะเกิดอาการความคิดตีบตัน เด็กไม่ยอมเรียนการเขียน "จดหมายมิตรภาพ" เพราะรู้ว่าจะไม่มีวันเขียนจดหมายชนิดนี้ เนื่องจากได้เล็งโอกาสการขายสิทธิ์ในการทำเป็นหนังไว้แล้ว เด็กจึงยืนกรานจะเปลี่ยนชื่อเรียงความ "สิ่งที่ฉันทำในวันหยุดหน้าร้อน" เป็นชื่อที่เก๋กว่ากันว่า "วันหยุด" เด็กหมกมุ่นคอยคิดแต่ว่าตนเองมีปัญหาด้านสุขภาพ และเชื่อว่าโรคอีสุกอีใสที่ตนเป็นนั้น ที่จริงคือโรคเรื้อน วันฮัลโลวีน เขาแต่งตัวเป็นฮาโรลด์ แอคตัน เมื่อเด็กโชคร้ายผู้นี้เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ก็จะไม่หลงเหลือความหวังใดๆ อีกต่อไป ว่าเขาจะรอดจากการเป็นนักเขียนไปได้ จะไม่มีความหวังว่าเด็กจะเรียนรู้ในการเป็นอย่างอื่นที่น่าพิสมัยกว่าการเป็นนักเขียน อย่างเช่นเป็นเหยื่อถูกลักพาตัว เป็นต้น  แปลโดย Fay จาก Writing: A Life Sentence โดย Fran Lebowitz ในหนังสือ Fran Lebowitz Reader เกี่ยวกับผู้เขียน Fran Lebowitz เกิดปี 1951 ที่นิวเจอร์ซีย์ เป็นนักเขียนอเมริกันที่เขียนงานแนวขบขัน อารมณ์ขันของเธอเป็นแบบร้ายกาจและเสียดสี ผลงานเขียนคือ Metropolitan Life (1978) Social Studies (1981) Fran Lebowitz Reader (1994 - รวมบทความจากสองเล่มแรกมารวมกัน) Mr.Chas and Lisa Sue Meet the Pandas (1994 หนังสือเด็ก) Progress (2003) ปัจจุบันเธอพักที่นิวยอร์กซิตี้ Remember that as a teenager you are at the last stage of your life when you will be happy to hear that the phone is for you. Copyright © 2004 faylicity.com |
| . |
๑๖ กันยายน ๒๕๔๗ |