* home   ชั้นหนังสือ : เรื่องแปล
คืนเรือน | ชั้นหนังสือ
 
ใช้ รหัสดาวินชี ให้เป็นประโยชน์
เดฟ แบรี่

ผมเขียนนวนิยายยอดฮิตขึ้นมาหนึ่งเล่ม โดยได้แรงบันดาลใจมาจาก "รหัสดาวินชี" ของ แดน บราวน์ ที่ขายฉบับปกแข็งได้แล้ว 253 ล้านล้านเล่ม เนื่องจากเป็นหนังสืออ่านเพลิดเพลินติดหนึบยิ่งนัก ไม่มีใคร อ่านแล้วจะวางหนังสือเล่มนี้ลงได้

แม่ ที่ชายหาด : ช่วยด้วย! ฉลามทำร้ายลูกฉัน!
พนักงานช่วยชีวิต (เงยหน้าขึ้นจาก "รหัสดาวินชี") : เดี๋ยวก่อน! ผมเพิ่งอ่านถึงหน้า 243 ถึงตอนที่กลายเป็นว่าภาพของชายคนหนึ่งใน "อาหารมื้อสุดท้าย" ที่จริงแล้วเป็นผู้หญิง!"
แม่ : ใช่แล้ว! มันน่าแปลกใจน้อยอยู่เมื่อไหร่ล่ะ? แล้วยังกลายเป็นว่าเธอ...
ฉลาม (บ้วนเด็กออกมา) : อย่าเพิ่งบอก! ฉันเพิ่งอ่านไปแค่หน้า 187!

เรื่องของเรื่องก็คือ "รหัสดาวินชี" อุดมไปด้วยพล็อตหักมุมที่น่าประหลาดใจ เกือบทุกบททิ้งท้ายด้วยพล็อตที่ทำให้อยากรู้เรื่องราวต่อ เราจึงต้องอ่านต่อเพื่อจะได้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก ผมใช้สูตรนี้เขียนนวนิยายยอดฮิตชื่อ "ปริศนารัฐธรรมนูญ" ซึ่งตอนนี้ยังค่อนข้างสั้นอยู่ แต่เมื่อได้สัญญาตกลงพิมพ์ราคางามๆ มาแล้ว ผมก็จะขยายจนเป็นหนึ่งแสนคำ โดยการเติมประโยคลงไป

บทที่ หนึ่ง ฮิวจ์ เฮคแมน นักประวัติศาสตร์ที่หล่อแต่ยังไม่ได้แต่งงาน ยืนอยู่ที่หอเก็บเอกสารแห่งชาติที่วอชิงตัน เขาหรี่ตาผ่านกระจกกันกระสุนไปยังรัฐธรรมนูญของอเมริกา ทันใดนั้น เขาได้พบเรื่องน่าประหลาดใจยิ่งนัก "คุณพระช่วย!" เขาเอ่ย ออกมาดังๆ "เรื่องนี้น่าแปลกใจมาก! อีกไม่นานผมจะบอกว่ามันคืออะไร"

บทที่ สอง "มันคืออะไรหรือคะ?" ผู้หญิงที่เฮคแมนไม่เคยเห็นมาก่อน แต่อยู่ๆ ก็มายืนข้างเขา กล่าวถาม หล่อนสวยมาก แต่ใส่แว่นเป็นสัญลักษณ์ของความฉลาด "ฉันชื่อ เดสิรี เลกยูม ค่ะ"

เฮคแมนรู้สึกไว้ใจหล่อน "ดูนี่สิ!" เขาบอก ชี้ไปที่รัฐธรรมนูญ

"คุณพระช่วย น่าอัศจรรย์เหลือเกิน!" เดสิรีอุทาน "จะต้องเป็นเรื่องน่าประหลาดใจมากทีเดียว เมื่อเราเปิดเผยเรื่องที่เรากำลังพูดกันอยู่นี่!"

บทที่ สาม "ใช่แล้ว" ฮิวจ์กล่าว "ถึงจะน่าอัศจรรย์ยังไง แต่มีคำที่เขียนไว้ตรงขอบกระดาษรัฐธรรมนูญ ที่ไม่มีใครเคยสังเกตมาก่อนเลย! ตัวหนังสือพวกนี้อยู่ในรูปรหัส"

"ให้ฉันดูหน่อย" เดสิรีกล่าว "นอกจากจะสวยเด้งแล้ว ฉันยังเป็นนักถอดรหัสที่ผ่านการฝึกฝนมาแล้ว โอ้ คุณพระ!"

"อะไรหรือ?" ฮิวจ์ถามด้วยเสียงตื่นเต้น แต่ก็แฝงความห่วงใย

"ข้อความ ... คือ..." เดสิรีคราง

บทที่ สี่ "เป็นรหัสที่ฉลาดเหลือร้าย" เดสิรีอธิบาย "อย่างที่เห็นนะคะ ข้อความบอกว่า: "White House White House Bo Bite House, Banana Fana Fo Fite House, Fe Fi Mo Mite House, White House."

"ครับ" ฮิวจ์บอก ย่นหน้าด้วยความประหลาดใจเหลือล้ำ "แต่มันจะแปลว่าอะไรล่ะ?"

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด" เดสิรีว่า "มันอ้างถึง ... ทำเนียบขาว!"

"คุณพระช่วย!" ฮิวจ์ร้อง "ประธานาธิบดีอยู่ที่นั่น! คุณคิดว่า..."

"ฉันคิดว่าอะไร?" เดสิรีถาม

"ผมไม่รู้" ฮิวจ์บอก "แต่เดี๋ยวเราจะได้รู้"

บทที่ ห้า ฮิวจ์และเดสิรี มุดอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ห้องทำงานรูปไข่ของประธานาธิบดี "เราควรจะรีบสะสางปริศนานี้" เดสิรีกล่าวด้วยความกังวล "อีกไม่นานก็จะมีคนรู้ว่ารัฐธรรมนูญหายไป" เธอแอบเอารัฐธรรมนูญจากหอเก็บเอกสารแห่งชาติใส่กระเป๋าตอนที่ยามเผลอ

"คำตอบต้องอยู่แถวนี้ล่ะ" ฮิวจ์กล่าว พลางศึกษาเอกสารโบราณนั้น ซึ่งเป็นสีน้ำตาลไปด้วยอายุขัย และด้วยคราบเปื้อนของน้ำหวานรสพีชแบบไดเอท ที่ฮิวจ์ทำหยดใส่ "อ๊ะ!" เขาบอก "ผมเข้าใจแล้ว"

"อะไรน่ะ?" เดสิรีถาม เธอก้มลงเผยหน้าอกให้เห็น

"คำตอบ!" ฮิวจ์บอก "ก็คือ..." แต่แล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น

บทที่ หก "เกือบไปแล้วไหมล่ะ!" เดสิรีกล่าว

"นั่นสิ" ฮิวจ์บอก "แต่ยังไงก็ตาม คำตอบอยู่ที่ว่าต้องชูรัฐธรรมนูญขึ้น ให้มันอยู่ในแนวเดียวกับทำเนียบขาวกับอนุสาวรีย์วอชิงตัน ... อย่างนั้นล่ะ คุณเห็นไหมว่าผมหมายถึงอะไร?"

"คุณพระ!" เดสิรีร้อง เมื่อเข้าใจว่าเขาหมายความว่าอะไร "มันคือ..."

"อย่าขยับ" เสียงของประธานาธิบดีดังขึ้น

บทที่ เจ็ด "...รู้แล้วใช่ไหม" ประธานาธิบดีสรุป "คุณทั้งสองได้หาคำตอบต่อความลับที่น่าตกตะลึงและน่าทึ่ง ซึ่งถ้าหลุดออกไป ก็จะเปลี่ยนประวัติศาสตร์ได้เลย"

"ท่านประธานาธิบดีคะ" เดสิรีกล่าว "ขอบคุณสำหรับคำอธิบายที่ตื่นตาตื่นใจและน่าพอใจ ซึ่งจะได้ขยายรายละเอียดเพิ่มขึ้น เมื่อได้รับสัญญาจ้างตีพิมพ์หนังสือ"

"ดีล่ะ" ประธานาธิบดีกล่าว "แล้วผมจะได้รัฐธรรมนูญคืนได้หรือยัง?" ทุกคนหัวเราะอย่างร่าเริง เนื่องจากรู้ว่ายังมีช่องทางขายสิทธิ์ในการทำเป็นหนังได้อีกด้วย

แปลโดย Fay

จาก Finding a Better Use for 'The Da Vinci Code' โดย Dave Barry

เกี่ยวกับผู้เขียน Dave Barry เป็นนักเขียนบทความตลกที่ดีที่สุดคนหนึ่งในอเมริกา เขาเขียนบทความทุกอาทิตย์ และเขียนดีได้ทุกอาทิตย์ มีผลงานรวมเล่มจำนวนมาก ปัจจุบันพักอยู่ที่ฟลอริดา ผู้สนใจอ่านงานของเขาได้จากที่นี่ ไปอ่านบทความต่างๆ ของเดฟ แบรี่

หมายเหตุคนแปล ผู้แปลมีความหมกมุ่นส่วนตัวกับหนังสือ รหัสดาวินชี เล็กน้อย ด้วยไม่อาจเข้าใจได้ว่าเหตุใดหนังสือที่เขียนได้แย่อย่างเหลือเกินเล่มนี้ จึงยอดนิยมไปได้ ความแย่ในที่นี้มาจากการเขียนล้วนๆ ไม่นับพล็อตเรื่อง ไม่นับเรื่องข้อเท็จจริงที่ใช้ หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่เขียนได้แย่ที่สุดที่เคยอ่านในรอบหลายปีที่ผ่านมานี้

Copyright © 2004 faylicity.com

.

คืนเรือน | ชั้นหนังสือ

๑ กรกฎาคม ๒๕๔๗