* home   ชั้นหนังสือ : เรื่องแปล
คืนเรือน | ชั้นหนังสือ
 
ไม่สะดวกเลยที่จะเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
ลิซา ทาเคอุชิ คัลเลน

(ภาพประกอบโดย Ryan Snook)

 
ฉันเริ่มมีอาการตั้งแต่อ่านพบว่ามีคู่สามีภรรยาในนครนิวยอร์กที่ปฏิญาณจะใช้ชีวิตตลอดปีด้วยการไม่ใช้กระดาษชำระ ทั้งสองบอกว่ากำลังทดลองการใช้ชีวิตที่ส่งผลกระทบน้อยที่สุดต่อสภาพแวดล้อม เพื่อเอาผลวิจัยมาเขียนหนังสือ ตลอดหนึ่งปี เขาจะเลี่ยงการคมนาคมที่ปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ ไม่กินอาหารที่ห่อด้วยบรรจุภัณฑ์พลาสติก และที่ดราม่าสุดๆ คือการกำจัดของเสียของตนโดยไม่ใช้ผลิตภัณฑ์จากกระดาษอันสูญเปล่าเลย ฉันใคร่ครวญแผนความสะอาดอันปราศจากกระดาษ ขณะขนกระดาษทิชชูยี่ห้อชาร์มมิงรุ่นนุ่มพิเศษขนาดครอบครัว ใส่รถซูบารุฟอเรสเตอร์ บรรจุภัณฑ์พลาสติกของห่อกระดาษชำระบอกว่าแต่ละม้วนมีขนาด 569 ตารางฟุต (หรือ 52 ตารางเมตร ซึ่งฟังดูดีกว่าเยอะ) ของต้นไม้ที่ถูกฆาตกรรม ฉันกอดห่อกระดาษชำระไว้แน่นเหมือนอย่างหมีในโฆษณา ฉันชอบกระดาษชำระ ชอบมากๆ

ฉันไม่ได้มีสำนึกเป็นพิเศษอะไรในเรื่องนิเวศวิทยา แต่เริ่มมีสำนึกมากขึ้นเรื่อยๆ   แทบทุกวันก็ว่าได้ ฉันได้ยินวิธีการใหม่ๆ ที่โลกรอบตัวเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมชนิดก้าวร้าว คนงานที่พอร์ตแลนด์ รัฐโอเรกอน ขี่จักรยานไปทำงาน ไอร์แลนด์ออกภาษีสำหรับถุงพลาสติก นักศึกษาใหม่ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียได้รับคำขอร้องให้เก็บกระทิงแดงไว้ในตู้เย็นเทอร์โมอิเล็กทริก เดวิด ดูคัฟนี บอกว่าเขารีไซเคิล ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ และขับรถไฟฟ้า ตอนนี้ทุกครั้งที่ฉันซื้อขวดน้ำดื่มขนาดสำหรับดื่มคนเดียว ฉันได้ยินเสียงเพลงเปิดเรื่องจากละคร เดอะเอ็กซ์ไฟล์ส

จึงน่าโล่งใจเมื่อฉันรู้ว่าความกังวลเรื่องนิเวศเป็นอาการที่วินิจฉัยได้ มีคนที่เรียกตัวว่านักบำบัดจิตทางนิเวศวิทยาจากซานตาเฟ รัฐนิวเม็กซิโก รายงานว่าพบผู้ป่วยกว่า 80 คนต่อเดือนบ่นเรื่องอาการหวาดกลัวเข้าจู่โจม เบื่ออาหาร หงุดหงิดง่าย และอาการที่เธอเรียกว่าการรู้สึกกระตุกในเซลล์ อาการกังวลทางนิเวศวิทยาไม่ใช่เรื่องใหม่ เว็บคำศัพท์ WordSpy พบคำนี้ในบทความปี 1990 จากวอชิงตันโพสต์ เพียงแต่คำนี้เพิ่งแพร่หลายในตอนนี้ สำนึกทางนิเวศวิทยาไม่ใช่ทางเลือกในการใช้ชีวิตอีกต่อไป ไม่เหมือนเรื่องการแต่งงานเปิดที่ต่างฝ่ายยอมให้อีกคนมีกิ๊กได้ หรือการเข้าร่วมละครสัตว์ แต่ถูกยกระดับให้เป็นเรื่องศีลธรรมสำคัญยิ่งที่ต้องลงมือปฏิบัติ สิ่งนี้ผลักดันให้คนอเมริกันต้องเพิ่มเรื่องสิ่งแวดล้อมเข้าไปในรายการเหยียดยาวไม่สิ้นสุดของเรื่องที่ทำให้เครียด ฉันปิดไฟห้องครัวหรือเปล่า? จำเส้นทางไปสัมภาษณ์งานไม่ได้หรือ จะได้ไม่ต้องพิมพ์ออกมา? แล้วทำไมเล่า ให้ตายเถอะ ฉันถึงต้องใช้กระดาษเช็ดปากด้วย ในเมื่อมีแขนเสื้อดีๆ ให้ใช้อยู่แล้ว?

เร็วๆ นี้ ฉันใช้เวลาพิจารณาความล้มเหลวด้านสิ่งแวดล้อมของตัวเอง แม้จะไม่ได้ลงมือจัดการอะไรก็ตาม เรามีรถสองคันเหมือนครอบครัวอเมริกันทั่วไป ฉันกับสามีขับรถปีละ 21,000 กิโลเมตร ทำให้ประเทศเราต้องพึ่งพาน้ำมันต่างชาติ 2,000 ลิตร เครื่องปรับอุณหภูมิในบ้านเราตั้งไว้ที่ 21 องศาเซลเซียส เราต้องใช้ไฟ 6,960 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อปีสำหรับคอมพิวเตอร์ หลอดไฟฮาโลเจน และทีวีพลาสมา จากการคำนวณเฉลี่ยแล้ว ลูกของฉันใช้ผ้าอ้อม 4.4 ชิ้นต่อวันเป็นเวลา 34 เดือน ซึ่งหมายถึงผ้าอ้อมฮักกี้ส์เลอะๆ 4,488 ชิ้นในที่ถมขยะ ในปีนี้ฉันท่องเที่ยวทางอากาศแล้ว 34,574 ไมล์ (หรือ 55,636 กิโลเมตร ซึ่งฟังแย่กว่ามาก) จากการคำนวณของ ClimateCrisis.net บ้านฉันผลิตคาร์บอนไดออกไซด์ปีละ 15 ตัน ในขณะที่ค่าเฉลี่ยคือ 7.5 ตัน บ้านของฉันเป็นตัวบิ๊กฟุตของรอยตีนคาร์บอนฝากโลก

ฉันคิดหนักด้วยความกังวลถึงวิธีการลดขนาดรองเท้า ฉันคิดจริงจังว่าจะงดของขวัญคริสต์มาสปีนี้ เพื่อเลี่ยงการบริโภคที่ไร้สาระ แต่ฉันไม่อยากให้ลูกบอกว่าแม่ทิ้งซานต้าคลอส ในทางทฤษฎีแล้ว ฉันขี่จักรยานไปทำงานได้ แต่เกรงว่าในระยะทาง 8 ไมล์บนทางหลวง ฉันอาจชักขึ้นมาได้ ฉันดูบ้านพกพาได้ (yurts) แต่นั่นไม่ใช่ทางเลือกของการมีบ้านที่ได้รับความนิยมในนิวเจอร์ซีย์

เหตุผลที่ไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมจึงเหลือเพียงข้อสรุปเดียว เป็นข้อสรุปสง่างามจากกบไร้ทางเลือก นั่นคือไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การโยนของกินเหลือๆ ลงถุงขยะเฮฟตี้ขนาด 50 ลิตรเป็นเรื่องง่ายกว่าการคิดว่าจะใช้ถังย่อยสลายข้างนอกยังไง การขับรถไปซื้อของกินง่ายกว่าการปลูกผักเองในสวน การเลือกอาชีพเขียนคอลัมน์ให้นิตยสารที่มียอดพิมพ์อาทิตย์ละ 3.25 ล้านเล่มนั้นง่ายกว่าการเริ่มอาชีพใหม่ เป็นคนออกแบบบ้านพกพาสำหรับแถบชนบท

ใช่แล้ว ความจริงนั้นไม่สะดวกดาย แต่ฉันพยายาม ฉันพยายามกลับขั้วความไม่สำนึกทางนิเวศวิทยา แม้เพียงเพื่อบรรเทาอาการกระตุกในเซลล์ ฉันติดตั้งหลอดไฟประหยัดพลังงาน ซึ่งทำให้ห้องนั่งเล่นดูเหมือนส้วมปั๊มน้ำมัน ฉันมองหาสินค้าในร้านขายของที่มีป้ายรีไซเคิลติดอยู่ ใส่ข้าวของที่ซื้อมาในถุงผ้ากระสอบที่ใช้ซ้ำอีกได้ ฉันหัดให้ลูกเข้าห้องน้ำ เมื่อฉันตาย ฉันวางแผนจะอยู่ในหลุมตื้นๆ กลายเป็นปุ๋ยให้ต้นด็อกวูด แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่มีวันยอม ถ้าอัล กอร์ จะมาเอากระดาษทิชชูของฉันไป เขาต้องมาแงะไปจากมือเยือกเย็นที่ย่อยสลายทางชีวภาพได้ของฉัน
 

* แปลจาก It's Inconvenient Being Green จากนิตยสาร Time December 3, 2007 โดย Fay

Copyright © 2008 faylicity.com

.

คืนเรือน | ชั้นหนังสือ

๒ มกราคม ๒๕๕๑