ชั้นหนังสือ : เรื่องแปล
| Revenge of the Lawn |
| Richard Brautigan |
กาลครั้งหนึ่งนานมาในซานฟรานซิสโก มีชายคนหนึ่งชอบแต่สิ่งสวยงามในชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทกวี เขาชอบคำประพันธ์สวยหรู และสามารถตามใจตัวเองให้แก่ความหลงใหลอันนี้ นั่นคือเขาไม่จำเป็นต้องทำงานใด เลี้ยงชีพด้วยเงินมรดกจากการลงทุนของปู่ซึ่งทำกำไรกับสถานพยาบาลบ้าในแคลิฟอร์เนียตอนใต้ตั้งแต่ปี 1920 สถานที่แห่งนี้อยู่ในความมืดมิดอย่างที่กล่าวกัน ตั้งอยู่ในหุบเขาซานเฟอร์นันโด นอกเขตทาร์ซาน่า มันเป็นสถานที่ไม่เหมือนให้คนบ้าอยู่ เพราะมีดอกไม้ล้อมรอบและส่วนมากเป็นดอกกุหลาบ เช็คเงินมาถึงมือในวันที่ 1 และ 15 ของทุกเดือน ไม่ว่าวันนั้นจะมีใครมาส่งไปรษณีย์หรือไม่ก็ตาม เขามีบ้านน่าอยู่แถวแปซิฟิกไฮค์และมักออกจากบ้านเพื่อไปหาซื้อบทกวีเพิ่มเติม แน่นอนเขาไม่เคยพบกับตัวตนของกวีเลยสักครั้ง วันหนึ่งเขาคิดออกว่าการชอบบทกลอนซาบซึ้งไม่ได้เพียงพอจากการอ่านหรือฟังแผ่นเสียง เขาจึงตัดสินใจจะถอดระบบน้ำในบ้านออก แล้วแทนที่ไว้ด้วยบทกวี เขาเริ่มจัดการกับมัน ปิดน้ำ แกะท่อออกก่อน ใส่จอห์น ดันน์ลงไป ท่อน้ำดูไม่ค่อยมีความสุข อ่างอาบน้ำเป็นรายต่อไป ถูกแทนที่ด้วยวิลเลี่ยม เช็คสเปียร์ อ่างอาบน้ำไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากนั้นเขาจัดการกับอ่างล้างชาม ใส่เอมิลี่ ดิกกินสันลงในครัว อ่างล้างชามจ้องมองด้วยความฉงน เขาเอาอ่างล้างหน้าในห้องน้ำออก ใส่วลาดิเมียร์ มายาคอฟสกี้ อ่างล้างหน้าแม้จะถูกปิดน้ำแล้ว ยังคงร้องไห้น้ำตานอง เขาเอาเครื่องทำน้ำร้อนออก ใส่บทกลอนของไมเคิล แมคเคอ เครื่องทำน้ำร้อนคุมสติแทบไม่ไหว สุดท้ายโถส้วม เขาจัดแจงใส่กวีไม่ค่อยดังของคนอื่นๆ โถส้วมจึงวางแผนจะหนีออกนอกประเทศ และแล้วถึงเวลาชื่นชมผลงานว่าทุกอย่างทำงานเรียบร้อยดี เขาเตรียมสนุกกับผลพวงแห่งแรงงานชิ้นเอก ซึ่งเปรียบเทียบกับการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสไปตะวันตก ยังเป็นแค่เงาของเหตุการณ์จืดชืดครั้งนี้ เขาเปิดระบบน้ำอีกครั้ง สำรวจนิมิตที่กลายเป็นความจริง เขามีความสุข 'ฉันจะอาบน้ำแหละทีนี้' เขาส่งเสียงยินดี พยายามอุ่นไมเคิล แมคเคอเพื่อจะอาบน้ำในวิลเลี่ยม เชคสเปียร์ และสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่เขาไม่ปรารถนาจะให้เกิด 'ควรล้างจานดีกว่า' เขากล่าว เมื่อลงมือล้างจานใน 'ฉันลิ้มรสสุราไม่เคยต้ม' ก็พบความแตกต่างของกลอนสุรากับอ่างล้างชามชัดเจน ความผิดหวังกำลังเข้าสู่ที่หมาย เขาเข้าส้วม แต่พวกกวีไม่ค่อยดังไม่ยอมทำงาน มีเสียงบ่นพึมพำในอาชีพขณะพยายามปลดทุกข์ หนึ่งในนั้นเขียนซอนเน็ต 197 บทเกี่ยวกับนกเพนกวินที่เขาเคยชมตอนมีละครสัตว์ เขารู้สึกถึงกลิ่นรางวัลพูลิตเซอร์ในงานชิ้นนี้ ทันใดนั้นเองชายผู้นี้ตระหนักว่าบทกวีไม่สามารถทดแทนระบบน้ำในบ้านได้ เรียกว่าเพิ่งมองเห็นแสงสว่าง จึงตัดสินใจจะเอาบทกวีออก และใส่ท่อรวมทั้งอ่างล้างชาม อ่างอาบน้ำ เครื่องทำน้ำอุ่น และโถส้วม กลับเข้าไปแทน 'มันใช้การไม่ได้อย่างที่คิด' เขาเอ่ย 'ต้องเอาสุขภัณฑ์ทั้งหลายใส่กลับไป แล้วเอาบทกวีออก' ดูมันเข้าท่าดีขณะยืนเปลือยเปล่าท่ามกลางแสงแห่งความล้มเหลว แต่เขาก็ต้องเจอปัญหาหนักกว่าเดิม เมื่อบทกวีปฎิเสธจะไปที่อื่น พวกมันชอบมากที่ได้ยืนแทนที่สุขภัณฑ์
วลาดิเมียร์ มายาคอฟสกี้ส่งเสียงก๊อกใหม่ลอยมาจากห้องน้ำ มีก๊อกน้ำต้องทนทรมานอีกมาก และบทกวีของวิลเลี่ยม เช็คสเปียร์ไม่ทำอะไรนอกจากยิ้ม 'พอที สำอางมากแล้วพวกเจ้า' ชายคนนี้พูดขึ้น 'ฉันต้องการระบบสุขภัณฑ์จริงในบ้านแล้ว สังเกตไหมว่าฉันเน้นคำว่า 'จริง'? แท้! บทกวีไม่มีหรอกสิ่งพวกนี้ เผชิญหน้ากับความจริงซะ' ชายคนนั้นพูดกับบทกวี แต่บทกวีปฎิเสธที่จะไป 'เราจะอยู่อย่างนี้' ชายคนนั้นขู่จะเรียกตำรวจ
แต่ในที่สุดบทกลอนไมเคิล แมคเคอกับวลาดิเมียร์ มายาคอฟสกี้ได้รับชัยชนะอย่างง่ายดาย สำทับในภาษาอังกฤษและรัสเซียกับชายผู้นี้ว่า 'ทำอย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด' สิ้นเสียงพวกมันก็โยนเขาตกลงบันได เขาได้รับสาสน์แล้ว เรื่องนี้เกิดขึ้นสองปีที่แล้ว ปัจจุบันชายหนุ่มอาศัยอยู่ที่วายเอมซีเอในซานฟรานซิสโกและเชาชอบที่นี่มาก เขาใช้เวลากับการเข้าห้องน้ำมากกว่าใคร เข้าห้องน้ำตอนกลางคืนและชอบพูดกับตัวเองในความมืด 
Revenge of the Lawn:Richard Brautigan
Copyright © 2002 faylicity.com |
| . |
๑๖ ตุลาคม ๒๕๔๕ |
ลองแปลและเรียบเรียงโดย O