* home   ชั้นหนังสือ : บทความ
คืนเรือน | ชั้นหนังสือ
 
จดหมายที่นักเขียนไม่ชอบ
เฟย์

 

กว่านักเขียนจะออกผลงานสักเล่ม หลายคนชาชินกับจดหมายปฏิเสธต้นฉบับที่ได้รับมานับไม่ถ้วนจากสำนักพิมพ์ นักเขียนดังเช่น Agatha Christie, Hunter S. Thompson, Walt Whitman, Ezra Pound, T.S. Eliot ล้วนแล้วแต่คุ้นเคยกับจดหมายชนิดนี้ สตีเฟน คิงถึงกับตอกหมุดจดหมายเหล่านี้ไว้ทั่วห้องนอน ลองมาดูสถิติว่านักเขียนดังได้รับจดหมายปฏิเสธมากี่ฉบับกว่าจะได้ตีพิมพ์

 
จำนวนจดหมายปฏิเสธชื่อหนังสือ     นักเขียน

๗,๐๐๐ วิลเลียม ซาโรยัน
๑๔๐ โจนาทาน ลิฟวิงสตัน นางนวล โดย Richard Bach
๓๘ วิมานลอย โดย Margaret Mitchell
๓๐ แครี่ โดย Stephen King
๒๙ A Wrinkle in Time โดย Madeleine L’Engle
๒๖ ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป โดย Richard Adams
๒๒ ดับบลินเนอร์ โดย James Joyce
๑๒ แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ โดย J.K. Rowling
The Tale of Peter Rabbit โดย Beatrix Potter

นักเขียนเช่น e.e. cummings, Leo Tolstoy, Beatrix Potter, Marcel Proust ตัดสินใจพิมพ์หนังสือเอง แต่นักเขียนบางคนเช่น John Kennedy Toole ได้รับจดหมายปฏิเสธนวนิยาย A Confederacy of Dunces มากเสียจนเขาฆ่าตัวตาย ต่อมาผลงานนี้ตีพิมพ์เผยแพร่และได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ปี ค.ศ. ๑๙๘๐ ไม่น่าแปลกใจที่จดหมายปฏิเสธอาจสร้างความรู้สึกอยากฆ่าตัวตายขึ้นมาได้ ลองมาดูถ้อยคำในจดหมายปฏิเสธถึงนักเขียนดังๆ ต่อไปนี้สิ

"ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้อาการหนักเกินกว่าจะเยียวยาทางจิต” Crash โดย J G Ballard

“นี่จะทำให้วงการหนังสือถดถอยไป ๒๕ ปี” The Deer Park โดย Norman Mailer

“เสียใจด้วย แต่คุณไม่รู้วิธีใช้ภาษาอังกฤษ” ถึง Rudyard Kipling

“เราพบว่านางเอกน่าเบื่อพอๆ กับสามีหล่อน” Journey Back to Love โดย Marry Higgin Clark

“ผมคิดว่าเด็กหญิงคนนี้ไม่ค่อยมีโลกทัศน์พิเศษหรือความรู้สึกที่จะดึงหนังสือออกมาจากระดับ ‘น่าสนใจ’ ได้” The Diary of Anne Frank

“เราไม่สนใจนิยายวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวกับโลกยูโทเปียด้านลบ หนังสือแนวนี้ไม่ขาย” Carrie โดย Stephen King

“เราเสียใจที่ความคิดเห็นอันเอกฉันท์ของเรานั้นไม่อยู่ข้างหนังสือเล่มนี้เลยแม้แต่น้อย เราไม่คิดว่ามันเหมาะกับตลาดในอังกฤษ เป็นหนังสือยาว ค่อนข้างเชย…” Moby Dick โดย Herman Melville

“ข้าพเจ้าไม่อาจขายหนังสือเรื่องนี้ได้มากกว่า ๑๐ เล่ม” ถึง Colette

“ผมไม่มีวันเอาตัวไปเกี่ยวข้องกับหนังสือเล่มนี้” ถึง Samuel Beckett

“ท่านที่รัก ข้าพเจ้าอาจตายด้านตั้งแต่ลำคอขึ้นไป แต่แม้จะคิดแล้วคิดอีก ข้าพเจ้าไม่อาจเข้าใจว่าทำไมชายผู้หนึ่งต้องใช้หน้ากระดาษถึง ๓๐ หน้าเพื่อบรรยายการพลิกตัวไปมาบนเตียงก่อนเข้านอน” ถึง Marcel Proust

“ขอแนะนำคุณให้รู้จัก le Carre ผู้ไม่มีอนาคต” The Spy who Came in from the Cold โดย John le Carre

“เป็นไปไม่ได้ที่จะขายเรื่องสัตว์ในอเมริกา” Animal Farm โดย George Orwell

“หนังสือเลว” ถึง Bridge Over River Kwai ของ Pierre Boulle

“ขาดศีลธรรมและยังเขียนไม่ดี” ถึง Theodore Dreiser

“โจนาทาน ลิฟวิงสตัน นางนวล จะไม่มีวันได้ออกฉบับปกอ่อน” ถึงหนังสือของ Richard Bach ที่ต่อมาขายได้มากกว่า ๗.๒๕ ล้านเล่ม

“ไม่น่าสนใจพอสำหรับนักอ่านทั่วไป ไม่ถี่ถ้วนพอสำหรับนักอ่านวิทยาศาสตร์” ถึง The Time Machine ของ H.G. Wells

“ต่างจากหนังสือเยาวชนเล่มอื่นในตลาดจนไม่น่าขายได้” ถึง Dr. Seuss

“เขียนแย่เสียจนตัวเอกไม่น่าเห็นใจ”, “ข้าพเจ้าหวังให้มีคนอ่านหนังสือชนิดนี้ แต่คนอ่านชนิดนี้ไม่มีอยู่ หนังสือจะขายไม่ออก” ถึง The Fountainhead ของ Ayn Rand สิบสี่ปีต่อมาเธอได้รับจดหมายว่า Atlas Shrugged “ยาวเกินไป มีคำพูดยืดยาวมากไป … เสียใจที่ต้องบอกว่าหนังสือจะขายไม่ได้และไม่อาจตีพิมพ์ได้”

“เป็นหนังสือต้องห้ามและทำให้เครียด” ถึง Jack London

“ต้นฉบับของคุณดีและไม่เหมือนใคร แต่ส่วนที่ดีนั้นไม่เป็นตัวของตัวเอง และส่วนที่ไม่เหมือนใครนั้นไม่ดี” ถึง Samuel Johnson

“บทกวีของคุณพิเศษในข้อบกพร่องพอๆ กับความงาม ปราศจากคุณสมบัติเชิงบทกวีที่แท้จริง” ถึง Emily Dickinson

“ถ้าจะพูดไม่ให้โหดร้ายจนเกินไป ก็นับเป็นรสนิยมต่ำสุดแสน หากเราจะพิมพ์ผลงานนี้” ถึง The Torrents of Spring โดย Ernest Hemingway

“คุณพระช่วย ข้าพเจ้าไม่อาจตีพิมพ์ผลงานนี้ได้” และ “หากหนังสือเล่มนี้มีพล็อตและมีโครงเรื่อง เราอาจแนะนำให้แก้ไขและตัดให้สั้นลง แต่นี่กลับเข้าใจยากจนวิธีนี้ไม่อาจช่วยอะไรได้ คำปฏิเสธหลักของข้าพเจ้าคือคุณไม่มีเรื่องอะไรจะเล่า” ถึง William Faulkner

“น่าคลื่นไส้เหลือทน … ทั้งหมดนี้คือการพบปะอันไม่แน่ใจของความจริงน่าขยะแขยงและแฟนตาซีอันไม่น่าเกิดขึ้นจริง … ผมแนะนำว่าให้เอาไปฝังใต้หินเป็นเวลาพันปี” Lolita โดย Vladimir Nabokov

“ผู้อ่านในประเทศนี้มีความพึงพอใจอันแน่วแน่กับหนังสือชนิดที่มีเนื้อเรื่องเดียว และต่อเนื่องกันไปจนจบเล่ม” ถึง Edgar Allen Poe

“ฉันเป็นคนเดียว เพียงคนเดียว เพียงคนเดียว เพียงชีวิตเดียว คนเดียวในเวลาเดียว ไม่ใช่สอง ไม่ใช่สาม เพียงคนเดียว เพียงชีวิตเดียวให้ดำรง เพียงหกสิบนาทีในชั่วโมงเดียว เพียงตาคู่เดียว เพียงสมองเดียว เพียงชีวิตเดียว เป็นเพียงคนเดียว มีเพียงตาคู่เดียว มีเพียงเวลาครั้งเดียว มีเพียงชีวิตเดียว ฉันไม่สามารถอ่านต้นฉบับคุณสามหรือสี่ครั้งได้ อ่านไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว หนังสือเพียงเล่มเดียว มองครั้งเดียวก็เพียงพอ ไม่น่าจะขายได้แม้แต่เล่มเดียว แม้แต่เล่มเดียว ขอบคุณมาก ฉันจะส่งต้นฉบับคืนทางไปรษณีย์ลงทะเบียน เพียงต้นฉบับเดียวในการส่งครั้งเดียว” ถึง Gertrude Stein สำนวนล้อเลียนการเขียนของเธอ

จดหมายปฏิเสธน่ารักที่สุดมาจากวารสารเศรษฐศาสตร์จีน

“เราอ่านต้นฉบับของคุณด้วยความยินดีไม่มีที่สิ้นสุด หากเราพิมพ์บทความของคุณ จะทำให้เราไม่อาจตีพิมพ์ผลงานอื่นที่มีมาตรฐานด้อยกว่างานของท่านได้อีก ซึ่งเราไม่คิดว่าจะได้พบผลงานที่ทัดเทียมกันอีกในช่วงเวลาหนึ่งพันปีนี้ เราจึงเสียใจที่จำต้องคืนบทประพันธ์อันเลิศล้ำนี้ให้ท่าน”

แต่ไม่ว่าจดหมายปฏิเสธจะหวานหยดย้อยเพียงใด อ่านแล้วปวดหัวใจด้วยกันทั้งนั้น เว็บไซต์ Lulu.com เสนอทางเลือกในการแก้ไขความคับข้องใจนี้ โดยจัดทำกระดาษชำระตามสั่งที่พิมพ์ถ้อยความจากจดหมายปฏิเสธ (โฆษณาว่า ทิ้งจดหมายพวกนี้ไว้เบื้องหลังกันเถอะ) ผู้สนใจสามารถสั่งทำโดยแนบข้อความขนาด ๓.๕ x ๑๖ นิ้ว แต่ต้องจ่ายราคาแพงสักหน่อย เพราะค่าสั่งทำทิชชู ๔ ม้วนตกราคา ๓ พันบาท ครั้งหนึ่ง Winston Churchill ตอบจดหมายฉบับหนึ่งว่า “เรียนท่าน ผมอยู่ในห้องขนาดเล็กที่สุดในบ้าน มีจดหมายท่านอยู่ตรงหน้า แต่อีกไม่ช้าจะไปอยู่เบื้องหลังผม”

* บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ คนในหนังสือ นิตยสารสารคดี ฉบับเดือนกรกฎาคม ๒๕๕๐
 

Copyright © 2007 faylicity.com

.

คืนเรือน | ชั้นหนังสือ

๒ กันยายน ๒๕๕๐