นวนิยายไทยจำนวนมากมักจะให้บุคลิกตัวเอกชายเป็นชายรูปร่างสูงโปร่ง หน้าเข้ม ดูคล้ายบึ้งตึงอยู่เป็นนิจ แต่ยามแย้มริมฝีปากยิ้ม กลับดูราวเด็กชายใสบริสุทธิ์ ส่วนตัวเอกหญิงมีรูปร่างระหงแบบบาง คิ้วเรียวงาม ขนตาดำหยับเป็นแพพยับ ผิวผ่องแอร่มแช่มช้อย จนกลายเป็นรูปแบบค่อนข้างมาตรฐานของบุคลิกตัวเอกในหนังสือ บุคลิกเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งน่าใฝ่หาชื่นเชย แต่ลักษณะทางกายภาพเหล่านี้กลับหลอกหลอนฉันได้อย่างประหลาด หากได้อ่านนวนิยายหลายเรื่องติดต่อกัน และพบว่าพระนางล้วนแต่เป็นดังนี้ ก็จะอดรู้สึกไม่ได้ว่าองคาพยพเหล่านี้ตามมาเขย่าขวัญฉันไม่สร่างซา ในนิยายเรื่องแล้วเรื่องเล่า ไม่จากไปไหน บางครั้งฉันก็อยากเห็นพระเอกผิวขาว หน้าคล้ายคนติดยา ท่าทางหนักไม่เอาเบาไม่สู้ และนางเอกเจ้าเนื้อร่างกำยำ จิตใจทรามชอบรังแกเด็กและรังแกสัตว์ แต่บุคลิกเหล่านี้ฉันคงต้องสร้างขึ้นเอง สักวันฉันอาจจะเขียนหนังสือให้พระเอกและนางเอกของฉันมีลักษณะอย่างนี้ อาจจะมีคนโรคจิตยอมอ่านหนังสือของฉันสักคนสองคนบ้างก็ได้ แต่รับรองได้ว่าพระเอกของฉันจะต้องไม่ใช่ชายไทยร่างสูงโปร่งเป็นอันขาด

บุคลิกอันดีเลิศย่อมเป็นสิ่งน่าชื่นชม ทำให้คนอ่านสบายใจ และยังเป็นตัวแทนคุณลักษณะอันดีงามของตัวละครได้ แต่ตัวละครที่ดีงามไม่จำเป็นต้องมีลักษณะเช่นนี้เลย ตัวละครที่จับใจผู้คนจำนวนมากไม่ได้ประกอบด้วยบุคลิกพร้อมพรั่งเช่นนั้น ฟลอเรนติโน่ของมาร์เกซใน Love in the Time of Cholera เป็นชายสูงผอม ท่าทางอมโรคน่าสงสาร และยังเป็นโรคท้องผูกอย่างรุนแรง จนต้องสวนทวารอยู่เป็นนิจ แต่เขาเป็นชายบ้ารักที่น่ารักที่สุดคนหนึ่ง โรเบิร์ต คินเคดใน The Bridges of Madison County ไม่ได้เจอฟรานเชสก้าครั้งแรกในวัยหนุ่มแน่นแจ่มใส เขาอายุห้าสิบสองปีขณะที่เธออายุสี่สิบห้าปี และบางตัวละครก็ไม่ได้มีความเป็นมนุษย์ตั้งแต่แรก เกรเกอร์ ซามซาในเมตามอร์ฟอร์ซิส เปิดตัวด้วยการกลายเป็นแมลงยักษ์ที่น่าเกลียดน่าชังตั้งแต่เริ่มเรื่อง แต่ตัวละครเหล่านี้ต่างจับใจเราได้ แม้จะมิใช่ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งก็ตาม

ตัวละครในดวงใจของคุณเป็นอย่างไรกัน ฉันไม่ค่อยมีตัวละครชายในดวงใจ แต่ตัวละครหญิงในดวงใจตลอดกาลของฉันคือ โอลัน จากเรื่อง The Good Earth (ทรัพย์ในดิน) ของเพิร์ล เอส. บั้ก โอลันเป็นผู้หญิงที่แสนดีที่สุดที่เคยรู้จัก เนื้อเรื่องเปิดตัวเธอให้เรารู้จักตั้งแต่เธออายุยี่สิบปีจวบจนสิ้นชีวิต ฉันรู้จักเธอครั้งแรกเมื่อสิบปีที่แล้ว แต่ยังไม่มีตัวละครใดจะชนะใจฉันไปได้มากกว่าโอลันเลย โอลันเป็นผู้หญิงจีนรูปร่างสูงใหญ่ กระดูกหนา ดวงหน้าของเธอเป็นสี่เหลี่ยม สีหน้าซื่อ จมูกกว้างสั้นและรูจมูกใหญ่ ปากของเธอกว้าง แต่ดวงตาเล็กและเป็นสีดำมัวซัวแกมแววเศร้าหมองลึกล้ำ ในใบหน้าสีน้ำตาลที่ราบเรียบไร้ความรู้สึกของโอลันนั้น ไม่มีความสวยงามชนิดใดๆ ปรากฎอยู่แม้แต่น้อย มือของเธอหยาบกร้านจากงานหนักในฐานะคนรับใช้ ซ้ำร้ายกว่านั้น เท้าของเธอยังมิได้รัดไว้ให้เล็กตามธรรมเนียม โอลันรู้ตัวว่าเธอไม่สวย เธอเป็นคนเงียบๆ และอดทน เชื่องช้าและไม่ค่อยฉลาด และหากเธอจะรู้สึกอะไรในใจ ความคิดนั้นก็ไม่ได้เผยออกมาต่อผู้คนรอบข้างเลย นี่คือโอลันของฉัน โอลันที่แสนดีของฉัน

โอลันนั้นแสนดีจนเรียกได้ว่าประเสริฐ เธอเป็นเพียงหญิงรับใช้ในบ้านคนรวย ที่ถูกยกให้แต่งงานกับชาวนาจนๆ คนหนึ่ง บุคลิกของโอลันข้างต้นไม่น่าเรียกร้องเสน่ห์ใดๆ ในตัวเธอได้เลย แต่ใครที่ได้รู้จักโอลัน จะได้รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่น่าอัศจรรย์ โอลันทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุดโดยไม่ปริปากบ่น สงบเสงี่ยมเจียมตัว เธอเป็นภรรยาและแม่ที่ดี โอลันคิดถึงคนอื่นมากกว่าตนเองเสมอ และเป็นคนขยันไม่เคยอยู่นิ่ง ไม่เคยปล่อยเวลาให้ผ่านไปเปล่าๆ โอลันตื่นแต่เช้ามาเตรียมอาหาร จากนั้นก็ไปหาฟืนไฟ ชุนเสื้อผ้าที่ขาด ซ่อมเครื่องมือเครื่องใช้เท่าที่ทำได้ ทำความสะอาดบ้าน ออกไปเก็บมูลวัวมาใส่เป็นปุ๋ย และโอลันก็ช่วยสามีทำนา เธอแบกจอบออกไปไถหว่าน พลิกผืนดินอุดมให้เป็นชีวิต เธอเก็บหอมรอมริบ และใช้เงินทุกสตางค์อย่างสมคุณค่า แม้แต่ตอนที่โอลันตั้งท้อง เธอก็ยังทำงานกลางแจ้งจนนาทีสุดท้าย โอลันทำคลอดด้วยตนเอง และแม้แต่ระหว่างรอคลอด เมื่อถึงเวลาเที่ยงก็ยังหยุดพักมาเตรียมอาหารให้สามีได้ด้วย และเช้าวันหลังคลอด เธอก็ลุกมาทำอาหารได้แต่เช้าตามปกติ ผู้หญิงอย่างโอลันจะหาได้อีกที่ไหน สามีของโอลันรำพึงถึงประโยคนี้ แต่ในไม่ช้าเขาก็ลืมข้อนี้ไป

ถึงแม้โอลันจะบอกว่าเธอเป็นคนน่าเกลียด ฉันกลับเห็นว่าเธอเป็นคนสวย หัวใจของเธอสวย เมื่อฉันได้รู้จักโอลัน ฉันก็ไม่เชื่อคำพูดในหนังสืออีกต่อไป ว่าในดวงหน้าสีน้ำตาลที่อดทนนั้น จะหาความสวยชนิดใดไม่ได้ โอลันเป็นตัวละครที่จับใจฉัน แม้ว่าเธอจะไม่ใช่หญิงร่างสูงโปร่งระหงแบบบางก็ตาม

ตัวละครในดวงใจของคุณเป็นอย่างไหนกัน คุณชอบเขาที่ร่างกายหรือที่หัวใจ ฉันอาจจะเลิกกลัวชายไทยร่างสูงโปร่งได้สักวัน หากได้เจอชายสูงโปร่งที่หัวใจดีๆ สักคน แต่ไม่แน่ว่าคนดีๆ อาจจะทนผู้หญิงจิตใจทรามอย่างฉันไม่ได้ บางทีฉันควรหาชายไทยสูงโปร่งที่จิตทรามสักคน คนที่จะยอมอ่านหนังสือที่ฉันจะเขียน หนังสือที่ไม่มีชายร่างสูงโปร่งในนั้น