ในปี 1997 เอลเลน อัลล์แมนเขียนบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับเทคโนโลยีเอาไว้เล่มหนึ่งเรื่อง Close to the Machine เธอเล่าประสบการณ์การเป็นโปรแกรมเมอร์ที่อยู่ในวงการคอมพิวเตอร์มากว่ายี่สิบปี และตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์และยุคสมัย ซึ่งนับวันจะเปลี่ยนวิถีชีวิตของคนขึ้นทุกที คอมพิวเตอร์เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันในทุกสายงาน กลายเป็นความจำเป็นซึ่งแยกจากกันไม่ขาด เหมือนที่มีเรื่องกล่าวว่าถ้าวันไหนพนักงานคนหนึ่งไม่มาทำงาน เรายังหาคนอื่นมาแทนได้ แต่ถ้าคอมพิวเตอร์ล่มเมื่อไร นั่นหมายถึงความหายนะ เพราะอาจทำให้เครื่องบินล่าช้า ตู้เอทีเอ็มไม่ทำงาน ขีปนาวุธยิงไม่ออก หรือเครื่องจักรต่างต่างหยุดผลิต

ความสำคัญของคอมพิวเตอร์อาจจะมีมาก แต่ไม่ได้มากไปกว่าคนซึ่งเป็นผู้ใช้และผู้ประดิษฐ์ ถ้าผู้ใช้ไม่ออกคำสั่งกับเครื่อง เครื่องก็จะไม่ฉลาดพอที่จะทำงานเช่นกัน ผู้ที่ทำให้เราใช้มันง่ายขึ้นคือผู้ออกแบบโปรแกรมหรือที่เรียกว่าโปรแกรมเมอร์ เขาเหล่านั้นต้องเขียนคำสั่งแบบบรรทัดต่อบรรทัดในภาษาประดิษฐ์หรือโค้ด (ในรูปแบบภาษาอังกฤษที่คอมพิวเตอร์พอจะอ่านออกแต่ไม่รู้ความหมาย) หลังจากนั้นก็แปลงเป็นภาษาเครื่องเพื่อจะทำให้คอมพิวเตอร์อ่านออก แล้วถึงจะประมวลผลของโค้ดต่างต่างออกมาในรูปของโปรแกรมเพื่อให้ตรงตามจุดประสงค์ที่เราต้องการจะใช้ อย่างเช่นโปรแกรมหน้าต่าง ที่เรากำลังจ้องจอขาวสว่างตาอยู่นี้ บรรจุด้วยโค้ดคำสั่งหลายล้านโค้ด ทำหน้าที่ควบคุมการทำงานของเครื่องโดยรวม เป็นต้น

โปรแกรมทุกชนิดไม่มีคำว่าสมบูรณ์ ผู้ออกแบบต้องคอยพัฒนาอยู่เสมอดังจะเห็นว่าโปรแกรมได้ออกรุ่นใหม่ให้สะดวกแก่การใช้ และแก้ไขข้อผิดพลาดจากรุ่นที่ผ่านมา ความผิดพลาดจากโปรแกรมใดใดก็ตาม เราเรียกว่า บั๊ก (bug อันหมายถึง แมลง) ความผิดพลาดนี้อาจเกิดจากเขียนโค้ดผิด หรือบางส่วนของโค้ดขัดแย้งกันเอง อาจมาจากความหลากหลายของฮาร์ดแวร์ที่โปรแกรมไม่สามารถควบคุมได้ทั้งหมดในเบื้องต้น หรือมาจากการทรมานเครื่องโดยผิดปกติของคนใช้เอง ผลคือคอมพิวเตอร์จะหยุดค้างเติ่ง งง ทำอะไรไม่ถูก จนต้องกดปุ่มรีบูตใหม่

The Bug ของอัลล์แมนคือความผิดพลาดทางคอมพิวเตอร์นั่นเอง อัลล์แมนเขียนหนังสือเล่มนี้เป็นนิยาย เธอเล่าด้วยภาษาเรียบง่าย อธิบายชัดเจนแต่คนอ่านกำลังคิดอยู่ว่า ถ้านักอ่านไม่รู้จักเรื่องราวพวกนี้บ้าง ภาษาคอมพิวเตอร์ที่เธออ้างอิงถึงในหนังสือจะทำให้อ่านสนุกไหม เหตุที่ต้องคำนึงเพราะปมสุดท้ายของโครงเรื่องที่ชวนตื่นเต้นนี่ คือการอธิบายโค้ดในภาษาซี อัลล์แมนเปิดเรื่องด้วยตัวละครเอก โรเบอต้า วอลตัน เธอเรียนปริญญาเอกมาทางภาษาศาสตร์ แต่มาทำงานเป็นนักทดสอบโปรแกรม ทำหน้าที่ตรวจสอบบั๊ก เก็บไฟล์สำคัญของเครื่อง เขียนรายงานและส่งให้กับโปรแกรมเมอร์

ตัวละครอีกคนคืออีธาน เลวิน เป็นนักเขียนโปรแกรมมือหนึ่งของบริษัท เขากำหนดทิศทางของโปรแกรมและเป็นคนเดียวที่ทำงานตรงตามตารางเวลา อีธานมีความมั่นใจสูง ไม่ค่อยเชื่อใครโดยเฉพาะกับพวกนักทดสอบโปรแกรมอย่างโรเบอต้า เขาคิดว่าบริษัทคิดผิดที่จ้างคนทดสอบโปรแกรมที่ไม่รู้จักภาษาคอมเลย เพราะคนพวกนี้คงไม่เข้าใจการทำงานของวิศวกรเช่นเขา

วันหนึ่งโรเบอต้านำรายงานบั๊กที่ชื่อว่า UI-1017 (user interface 1017) ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของอีธานในส่วนการออกแบบหน้าตาโปรแกรม เจ้าบั๊กตัวนี้กลายเป็นแมลงร้ายคอยผลุบโผล่รังควาญผู้คน ทำให้บริษัทต้องตั้งกระดานกลางแสดงวันที่ที่บั๊กปรากฏ และเริ่มสร้างความกดดันให้กับองค์กร นานวันเข้าอีธานก็ยังไม่สามารถแก้ข้อผิดพลาดตัวนี้ได้ จนโปรแกรมแฮงก์ทุกครั้งที่มีประชุมในงานสำคัญ ทุกคนเลยต้องหาทางจับเจ้าบั๊กตัวนี้รวมถึงโรเบอต้าที่เริ่มเรียนภาษาซีอย่างหลงใหล

อีกประเด็นหนึ่งที่ผู้เขียนพยายามเปรียบเทียบนอกจากบั๊กในคอมพิวเตอร์ คือบั๊กที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนเรา บทบรรยายชีวิตส่วนตัวของตัวละครโดยเฉพาะอีธานนั้นดำเนินไปอย่างเชื่องช้ายืดยาว จนหาเหตุผลและความสัมพันธ์กับเรื่องหลักไม่ได้ อ่านนานเข้าก็เริ่มเบื่อ แต่ในส่วนที่คอมพิวเตอร์มีบทบาท ผู้เขียนเล่าได้สนุกจนเห็นชัดได้ว่าเธอผู้นี้รักการเขียนโปรแกรมมาก ใครอยากรู้จักและเรียนภาษาซีฉบับนิยาย อ่านเข้าใจง่ายชวนอ่านเล่มนี้ครับ

เกี่ยวกับผู้เขียน : Ellen Ullman เอลเลน อัลล์แมน ชอบเขียนโปรแกรมเป็นชีวิตจิตใจ เป็นโปรแกรมเมอร์หญิงในยุคบุกเบิก เขียนบทความลง Harper's, Wired และ Salon สม่ำเสมอ เธอมีผลงานหนึ่งเล่ม Close to the Machine (1997)

The Bug : Ellen Ullman
ISBN:0385508603 Nan A. Talese, 368 pages, £14.87

And so we waited. Tick-tock, blink-blink, thirty seconds stretched themselves out one by one, a hole in human experience. Waiting for the system: life today is full of such pauses. The soft clacking of computer keys, then the voice on the telephone telling you, "Just a moment, please." The credit-card instructing you, "Remove card quickly!" then displaying "Processing. Please wait." The little hourglass icon on your computer screen reminding you how time is passing and there is nothing you can do about it.

Ellen Ullman . . . The Bug

Copyright © 2003 faylicity.com