คำ คำ คำ

ต่อคำถามว่า ใครเขียนเอกสารฉบับนี้ ? ผมมักจะเริ่มการค้นหาด้วยการถามคลังข้อมูลทางตัวอักษรว่า ผมจะหาภาษาและการเขียนแบบเดียวกันนี้ได้จากที่ไหน ? คำถามนี้อาจจะไม่ได้นำไปสู่ตัวผู้เขียน แต่มักจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับอายุ ศาสนา การศึกษา อาชีพ แรงจูงใจ และความเชื่อความคิดในใจของผู้เขียนได้ดี การศึกษาข้อเขียนนิรนามไม่ได้แปลว่าจะได้ข้อมูลเพิ่มเติมที่ชัดเจนเสมอไป แต่มักจะทำให้ผมขีดวงผู้ต้องสงสัยให้แคบเข้า โดยการจำกัดภูมิประเทศ เชื้อชาติ ฐานะเศรษฐกิจสังคม องค์กร หรืออาชีพของนักเขียนที่เราไม่รู้จักผู้นั้นได้

ไม่ว่าจะเป็นการสืบค้นเกี่ยวกับวรรณคดีหรืออาชญากรรมก็ตาม คำพูดคือเบี้ยตัวสำคัญของผม ผู้กระทำผิดอาจจะหลบเลี่ยงการจับกุมด้วยการเปลี่ยนลักษณะภายนอก เปลี่ยนงาน หรือเปลี่ยนที่อยู่ เมื่อได้รับคำถามก็อาจจะแต่งเรื่องได้ นักเขียนก็เช่นกัน ที่อาจจะโกหกและปฎิเสธความรับผิดชอบต่อข้อเขียนที่เป็นที่กังขา หรือค้ากำไร หรือที่เป็นโทษ แต่ไม่มีใครสามารถจะเปลี่ยนคำศัพท์พื้นฐานที่เราใช้ หรือแปลงคลังคำศัพท์ที่มีในตัวเราได้ง่ายๆ เราเขียนจากแหล่งเก็บสะสมความคิด ถ้อยคำ และการสะกดเฉพาะอย่างที่จะมีได้แต่กับเราเท่านั้น

คำบางคำเป็นศัพท์เฉพาะเรื่อง หากเรามีเอกสารสองชิ้นที่กล่าวถึงการทำสลัดจาก "dandelian green" ก็เป็นได้ว่าเอกสารทั้งสองอาจจะเขียนโดยคนเดียวกัน (เช่น เท็ด แคคซินสกี้) หรือนักเขียนคนหนึ่งอาจจะหยิบยืมคำจากนักเขียนอีกคนก็ได้ แต่เอกสารเรื่องสวนครัวสองฉบับที่มีคำว่า "ดอกแดนดิเลียน" "จอบ" "เรือนต้นไม้" เหมือนกันทั้งคู่ อาจจะไม่ได้หมายถึงมีคนแต่งคนเดียวกันหรือการลอกเลียนกัน แต่น่าจะเป็นแค่เพราะเขียนถึงหัวข้อเดียวกันเท่านั้น

คำคุ้นเคยที่ใช้ผิดอาจเป็นข้อสังเกตที่เป็นประโยชน์ได้ หากมีเอกสารนิรนามที่บอกผู้อ่านว่า "If at first you don't succeed, preserve! because you can't win without preservance" ผู้แต่งเอกสารนี้ก็อาจเป็น จอร์จ ดับเบิลยู. บุช [ จริงๆ ควรเป็นคำว่า persevere และ perseverance ที่แปลว่าพยายาม -Fay ] และถ้าเอกสารไร้นามอีกฉบับบอกถึง "changing the unforeseen and irreversible events that may not occur" หรือชื่นชมกับ "the bondage between a mother and child" ผู้เขียนที่เป็นไปได้ย่อมมี แดน เควล รวมอยู่ด้วย [ ประโยคแรกเป็นการใช้คำผิดความหมาย โดยกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงในสิ่งที่คาดไม่ได้ล่วงหน้าว่าจะเกิด และเปลี่ยนแปลงในสิ่งที่เปลี่ยนไปไม่ได้ ประโยคสองใช้คำผิด bondage คือการเป็นทาส การกักขังหน่วงเหนี่ยว bond แปลว่าความผูกพัน -Fay ] การแยกแยะตัวผู้เขียนนั้นไม่ได้ดูแต่จากถ้อยคำที่ผู้เขียนใช้โดยส่วนเดียว แต่ยังดูวิธีที่ผู้แต่งใช้คำเหล่านั้น และดูว่าใช้ผิดอย่างไรบ้าง

หมายเหตุนอกเรื่อง -Fay

แดน เควล เป็นอดีตรองประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาที่มีความสามารถอันน่าทึ่ง ซึ่งเป็นเหตุให้เขาเป็นนักการเมืองที่เป็นที่รักของสื่อมวลชนเป็นพิเศษ และเมื่อออกจากตำแหน่งไป รายการทอล์กโชว์ต่างๆ ก็ถึงกับต้องจัดไว้อาลัย เพราะแดน เควลเป็นหนึ่งในนักการเมืองน้อยคนนัก ที่ทอล์กโชว์เอามาแซวล้อเลียนได้ โดยไม่ต้องคิดมุขตลกเอง ตัวอย่างวาทะที่อยู่ในใจคนคือต่อไปนี้ แดน เควลไม่ได้ตั้งใจให้สิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องตลกเลย แต่ก็มักจะพลาดเสมอๆ

"POTATOE"
(เรื่องมันฝรั่งลือลั่นของเขาเกิดเมื่อ แดน เควล ไปเยี่ยมเด็กๆ ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในนิวเจอร์ซีย์ มีการแข่งขันสะกดคำอยู่ เขาจึงถามนักเรียนคนหนึ่งให้สะกดคำว่า potato เด็กสะกดถูกต้อง แต่แล้วเควลก็บอกว่า มีตัว e อยู่ข้างท้ายคำด้วย)

"It is wonderful to be here in the great state of Chicago"
(การได้มาที่รัฐชิคาโกนับเป็นเรื่องดีจริงๆ -- ชิคาโกไม่ใช่รัฐ แต่เป็นเมืองหนึ่งของรัฐอิลินอยส์)

"I love California. I practically grew up in Phoenix."
(ผมรักแคลิฟอร์เนีย เรียกได้ว่าผมเติบโตมาในฟีนิกซ์ก็ว่าได้ -- ฟีนิกซ์อยู่รัฐอริโซนา)

"I was recently on a tour of Latin America, and the only regret I have was that I didn't study Latin harder in school so I could converse with those people"
(ผมไปทัวร์ลาตินอเมริกาเมื่อเร็วๆ นี้ เสียดายอยู่อย่างเดียวที่ตอนอยู่ในโรงเรียนไม่ได้ขยันเรียนภาษาลาตินให้มากกว่านี้ ผมจะได้คุยกับคนแถวนั้นได้ -- แต่ลาตินอเมริกานั้นพูดภาษาสเปน ไม่ใช่ภาษาลาติน)

"Republicans understand the importance of bondage between a mother and child. "
(เควลตอบคำถามเรื่องคุณค่าในเรื่องครอบครัวของพรรครีพับลิกันดังนี้ "ชาวรีพับลิกันเข้าใจดีถึงความสำคัญของ ข้อผูกมัด ระหว่างแม่กับลูก" แทนที่จะเป็น ความผูกพัน)

"What a waste it is to lose one's mind. Or not to have a mind is being very wasteful. How true that is."
(เควลพยายามจะบอกว่า a mind is a terrible thing to waste)

"It isn't pollution that's harming the environment. It's the impurities in our air and water that are doing it."

"We are ready for an unforeseen event that may or may not occur."

"The loss of life will be irreplaceable."

"I stand by all the misstatements that I've made."