| เรื่องเล่าของคนบันทึกเรื่องเล่า ที่นักเล่าเรื่องคนหนึ่งเล่าให้เขาฟัง : ศิริวร แก้วกาญจน์ |
อาจจะพูดได้ว่าทั้งสองคนแยกทางกันเพราะท่อประปา เป็นท่อประปาสีฟ้าๆ เหมือนที่เขาใช้ๆ กันทั่วๆ ไป คืนเกิดเหตุนั้นเป็นคืนวันเสาร์ หรือพูดให้ชัดก็คือว่า เหตุเกิดขึ้นตอนเที่ยงวันของวันเสาร์ หรือถ้าจะพูดให้ชัดกว่านี้ก็คือว่า เรื่องมันเริ่มก่อร่างรางๆ เลือนๆ มานานแล้ว แต่คล้ายว่าพวกเขาทั้งสองไม่ทันได้สังเกต สาเหตุที่ท่อประปาในบ้านของทั้งสองแตกนั้น อันที่จริงพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรเลย แต่จะพูดว่าไม่เกี่ยวเลยก็ไม่ถูกต้องนัก ท่อประปาแตกเพราะพนักงานบริษัทกำจัดปลวก เหตุที่พนักงานบริษัทกำจัดปลวกทำท่อประปาแตกก็เพราะความฉ้อฉลของพวกเขาเอง แม้พนักงานฉีดปลวกจะฉ้อฉล แต่เราก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าพวกเขาฉ้อฉลเขาและเธอผู้เป็นเจ้าของบ้าน แต่เราก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าพวกเขาไม่ได้ฉ้อฉลผู้เป็นเจ้าของบ้าน เราอาจจะตั้งชื่อให้พวกเขาทั้งสองว่า... เราจะตั้งชื่อให้เขาว่านพรัตน์และเราจะตั้งชื่อให้เธอว่าวัลญา พูดกันตามความจริงแล้ว วัลญาไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าท่อประปาแตกในตอนเที่ยงวัน ถ้าจะพูดให้ชัดกว่าก็ต้องบอกว่า วัลญาไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าท่อประปาแตกในตอนเที่ยงกับสามสิบสามนาที แต่เธอเคยรู้มาว่าพนักงานฉีดปลวกนั้นมักจะคอร์รัปชั่น เหมือนที่เธอเคยรับรู้มาว่าพนักงานอะไรก็ตามในประเทศไทยล้วนแต่คอร์รัปชั่น บริษัทอื่นๆ เขาคิดแพงกว่านี้อีก พนักงานบริษัทกำจัดปลวกพูดกับนพรัตน์ ตอนนั้นวัลญาอยู่ที่ทำงาน แม้จะเป็นวันเสาร์ แต่เธอก็ต้องทำงาน ต่างจากเขา แม้จะเป็นวันเสาร์หรือวันปกติธรรมดา เขาก็ไม่ได้ไปที่ทำงานอีกแล้ว ไม่ใช่เป็นความผิดของเขา แต่นพรัตน์ก็ไม่ได้ไปทำงานอีกแล้ว อาจจะพูดได้ว่านพรัตน์ไม่ได้ทำงานประจำที่ธนาคารเกือบๆ ปีมาแล้ว หรือถ้าเราจะพูดให้ใกล้เคียงความจริงกว่านี้ก็ต้องว่า เขาไม่ได้ทำงานประจำที่ธนาคารมาสิบเอ็ดเดือนกับสิบสี่วันมาแล้ว คืนเรือน | ชั้นหนังสือ | เรื่องเล่าของคนบันทึกเรื่องเล่า |