* home   ชั้นหนังสือ : ชวนไปอ่าน
คืนเรือน | ชั้นหนังสือ | Rats
 
book RATS : Robert Sullivan

หมายเหตุ : ผู้เขียนเชื่อว่าทุกคนล้วนแต่มีเรื่องเล่าของหนู และได้เล่าเรื่องเล่านี้หลายตอนในเล่ม หนึ่งในนั้นคือเรื่องนี้จากนครนิวยอร์ก

ผมอยู่ในห้องนอน เพื่อนร่วมห้องสองคนออกไปข้างนอก ผมได้ยินเสียงกุกกักในห้องน้ำจึงลุกไปดู พอมองรอบ ๆ ก็เห็นหนูยักษ์วิ่งในอ่างอาบน้ำ ผมกรีดร้องอย่างเด็กผู้หญิงแล้วปิดประตู กรอกเหล้าแล้วนั่งคิด ทางที่ดีที่สุดคือวางยาหนูโดยไม่ต้องปะทะซึ่งหน้า ผมหายาพิษทั่วห้อง เจอแต่ที่เคลือบเงาเฟอร์นิเจอร์ยี่ห้อเลมอนเพล็ดจ์ ผมจำได้ว่าหนูชอบพีนัทบัตเตอร์ เลยผสมเข้าด้วยกันในเศษกระดาษ ผมสอดกระดาษใต้ประตูแล้วคอย หลังจากนั้นสิบห้านาทีผมเปิดประตูแอบดู เห็นว่าพีนัทบัตเตอร์ไม่ได้ถูกแตะต้องเลย ผมมองเข้าไปก็ไม่เห็นมัน แต่แล้วเมื่อมองทั่ว ๆ ก็เห็นหนูอยู่บนอ่างล้างมือกำลังจ้องผม ผมกรีดร้องอย่างเด็กผู้หญิงอีกครั้งแล้วปิดประตู ผมดื่มอีก สุดท้ายตัดสินใจต้องเข้าไปเผชิญหน้า ผมเปิดประตูแต่ไม่เห็นมัน มองทั่วแล้วมีแต่ผ้าเช็ดตัวแขวนอยู่ตรงหน้าต่าง ผมคิดว่ามันต้องอยู่ที่ขอบหน้าต่าง จึงกระชากผ้าเช็ดตัวลงมา ผมไม่แน่ใจจนวันนี้ว่าผมเห็นหนูตรงนั้นหรือมันหล่นมาที่อ่างอาบน้ำ แต่มันวิ่งในอ่าง หวาดกลัวผมแต่ไม่อาจหนีไปไหนได้ กรงเล็บของมันขีดข่วนไปทั่ว ผมจึงคิดว่าผมจะถ่วงน้ำมัน ผมจึงเปิดน้ำรอให้มันจมน้ำ แต่แล้วกลับนึกได้อย่างน่าอนาถว่าหนูว่ายน้ำเป็น แต่ยังไงผมทำให้มันติดกับแล้วก็ต้องฆ่ามัน ผมกลับไปที่ครัวหาสิ่งมีพิษมากกว่าเลมอนเพล็ดจ์ เจอน้ำยาทำความสะอาดครัวยี่ห้อโคเม็ต ผมเทน้ำยานี่ลงไปที่ขอบอ่างอีกฝั่ง น้ำกลายเป็นสีเขียวน่ากลัวนัก หนูว่ายมาหาน้ำนั่น นาทีที่มันว่ายมาถึงน้ำสีเขียวก็หงายท้อง ผมคิดขึ้นได้ว่าต้องเอามันออกมาจากอ่าง ผมไม่อยากแตะต้องมันจึงใช้ถุงพลาสติกที่เจาะรูเพื่อระบายน้ำออก ผมรีบวิ่งเอามันไปทิ้งที่ช่องเตาเผาขยะ
 


คืนเรือน | ชั้นหนังสือ | Rats