| THE VAGINA MONOLOGUES : อีฟ เอนสเลอร์ |
[ยิว สำเนียงแถบควีนส์] ตรงนั้นน่ะเรอะ? ฉันไม่ได้ลงไปที่นั่นตั้งแต่ปี 1953 มาแล้ว เปล่าหรอก ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับไอเซนอาวร์ เปล่า เปล่า ที่นั่นน่ะมันเป็นห้องใต้ดิน ทั้งชื้นเฉอะเหนอะหนะ หนูไม่อยากจะลงไปหรอก เชื่อฉันเถอะ หนูจะป่วย หายใจไม่ออก จะวิงเวียนคลื่นไส้ กลิ่นความเหนียวหนะกลิ่นราแล้วก็อย่างอื่นด้วย โอ้ย! กลิ่นเหลือทน ติดเสื้อผ้า เปล่า ไม่ได้มีอุบัติเหตุอะไรหรอก ไม่ได้เกิดระเบิดหรือติดไฟอะไรอย่างนั้น มันไม่ได้น่าตื่นเต้นขนาดนั้น คือว่า... ช่างเถอะ บอกว่าช่างเถอะไง ฉันคุยเรื่องนี้ไม่ได้หรอก เด็กฉลาดอย่างหนูจะมาคุยกับคนแก่ๆ เรื่องตรงนั้นไปทำไมกัน? สมัยฉันเป็นสาว ไม่มีใครมาทำอะไรอย่างนี้หรอก อะไรนะ? คุณพระ ก็ได้ มีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง แอนดี้ เลฟต์คอฟ เขาน่ารัก--คือฉันคิดว่าอย่างนั้นน่ะ เขาสูง เหมือนๆ กับฉัน ฉันชอบเขามาก เขาชวนฉันไปเดทในรถเขา... ฉันเล่าเรื่องนี้ไม่ได้หรอก จะเล่าได้ยังไงเรื่องของตรงนั้น เรารู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น เหมือนอย่างห้องใต้ดินที่มีเสียงลั่นครืนครั่นมาบ้าง เราได้ยินเสียงท่อน้ำ เวลามีอะไรมาติดอย่างเช่นสัตว์หรือของอะไร มันจะเปียก บางทีต้องให้คนมาอุดรอยรั่ว แต่นอกจากนี้แล้วประตูจะปิดสนิท เราลืมมันไปเลย ห้องใต้ดินเป็นส่วนหนึ่งในบ้าน แต่เราไม่เห็นมัน ไม่นึกถึงมัน แต่มันต้องอยู่ตรงนั้นเพราะทุกบ้านต้องมีห้องใต้ดิน ไม่อย่างนั้นแล้วห้องนอนจะกลายเป็นอยู่ใต้ดินแทน อ้อ แอนดี้ แอนดี้ เลฟต์คอฟ จริงล่ะ แอนดี้หน้าตาดีมาก เป็นที่หมายปอง นั่นคือที่เราใช้เรียกกันสมัยนั้นนะ เราอยู่ด้วยกันในรถของเขาที่เป็นเชวี่เบลแอร์สีขาวคันใหม่ ฉันจำได้ว่านึกอยู่ว่าขาฉันยาวเก้งก้างบนเก้าอี้ ขาฉันยาว คอยชนหน้ารถอยู่เรื่อย ฉันมองหัวเข่าอยู่ตอนที่จู่ๆ เขาจูบฉันอย่างไม่ทันตั้งตัวแบบ "เสียการควบคุมตัวเหมือนอย่างเขาทำกันในหนัง" ฉันตื่นเต้น ตื่นเต้นมาก แล้วก็ เกิดน้ำท่วมขึ้นตรงนั้น ฉันหยุดมันไม่ได้ มันเหมือนกับแรงปรารถนา เป็นแม่น้ำชีวิตที่ท่วมออกมาจากตัวฉัน ผ่านกางเกงชั้นใน ไปจนถึงเบาะในรถเชวี่เบลแอร์สีขาวคันใหม่ของเขา มันไม่ใช่ฉี่และมันมีกลิ่น อันที่จริงฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเลย แต่เขาบอก แอนดี้บอกว่ากลิ่นมันเหมือนนมเปรี้ยว และมันเปื้อนเบาะรถเขา เขาบอกว่าฉันเป็น "ยายเพี้ยนจอมเหม็น" ฉันอยากอธิบายว่าจูบของเขาทำให้ฉันไม่ทันตั้งตัว อยากบอกว่าปกติฉันไม่ได้เป็นแบบนี้ ฉันพยายามเช็ดน้ำท่วมด้วยชุดของฉัน ชุดลายดอกพริมโรสสีเหลืองตัวใหม่ดูน่าเกลียดมากเมื่อมีรอยน้ำท่วม แอนดี้ขับรถพาฉันกลับบ้านและไม่ยอมพูดอะไรกับฉันอีกจนคำเดียว พอฉันลงรถและปิดประตู ฉันก็ปิดร้านทั้งร้าน ล็อคกุญแจ และไม่เคยเปิดทำการอีกเลย หลังจากนั้นฉันออกเดทบ้าง แต่ความคิดเรื่องน้ำท่วมทำให้ฉันกังวลเกินไป ฉันไม่ยอมใกล้ชิดอีกเลย ฉันเคยฝัน เป็นฝันบ้าๆ บอๆ เป็นฝันงี่เง่า ทำไมต้องเป็นเบิร์ต เรโนลด์ส ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เขาไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันมากในชีวิต แต่ในฝันแล้ว... จะต้องเป็นเบิร์ตกับฉันทุกครั้งไป เบิร์ตกับฉัน เบิร์ตกับฉัน เราอยู่ข้างนอก เบิร์ตกับฉัน ในร้านอาหารอย่างที่เราจะเห็นในเมืองแอตแลนติก ที่เป็นร้านใหญ่มีพวกโคมไฟระย้า กับคนเสิร์ฟนับพันสวมเสื้อกั๊ก เบิร์ตให้เข็มกลัดกล้วยไม้ฉัน ซึ่งฉันก็กลัดมันกับเสื้อนอก เราหัวเราะกัน เราหัวเราะกันทุกครั้ง เบิร์ตกับฉัน เรากินค็อกเทลกุ้ง เป็นกุ้งตัวใหญ่น่าทึ่ง เราหัวเราะกันอีก เรามีความสุขกันมาก แล้วเขาจะมองตาฉัน แล้วดึงฉันเข้าไปใกล้ที่กลางร้านอาหารนั่นเอง แล้วพอเขากำลังจะจูบฉัน ห้องก็จะเริ่มสั่น นกพิราบพากันบินออกจากใต้โต๊ะ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่านกพิราบไปทำอะไรในนั้น -- แล้วอุทกภัยก็จะออกมาจากตรงนั้น หลั่งไหลออกมาจากฉัน ได้แต่เทลงมา เทลงมา มีปลาอยู่ในนั้น มีเรือลำเล็กอยู่ในนั้น ทั้งร้านอาหารเต็มไปด้วยน้ำ เบิร์ตยืนน้ำท่วมหัวเข่าจากน้ำท่วมของฉัน ท่าทางผิดหวังเหลือแสนในตัวฉันที่ฉันทำอย่างนี้อีกแล้ว เขาตกใจที่ได้เห็นเพื่อนของเขา อย่าง เจมส์ ดีน และคนอื่นๆ ว่ายน้ำผ่านเราไปในชุดทักซิโดและชุดสูทออกงาน ฉันไม่ได้ฝันอย่างนั้นอีกแล้ว ไม่ได้ฝันตั้งแต่พวกนั้นเอาทุกอย่างที่เชื่อมต่อกับตรงนั้นออกไป เอามดลูก สายท่อ เอาอะไรๆ ออกไปหมด หมอทำเป็นตลกบอกว่าถ้าเราไม่ได้ใช้งาน เราก็ต้องเสียไป แต่ที่จริงฉันมารู้ว่ามันคือมะเร็ง ทุกอย่างที่อยู่แถวนั้นต้องไปหมด แต่ใครจะต้องการมันล่ะ? จริงไหมเล่า? ตีค่ากันไว้สูงเกินจริง ฉันทำอะไรต่ออะไรหลายอย่าง ฉันรักงานแสดงสุนัข ฉันขายของเก่า มันจะสวมใส่อะไรรึ? นี่เป็นคำถามชนิดไหนกัน? มันจะใส่อะไร? มันก็ต้องแขวนป้ายใหญ่ว่า
มันจะพูดว่าอะไร? ฉันบอกแล้วไง มันไม่ใช่อย่างนั้น มันไม่ใช่อย่างคนที่พูดได้ มันไม่ได้เป็นอะไรที่พูดได้มานานแล้ว มันเป็นสถานที่ ที่ๆ เราไม่ไป มันปิดตัว อยู่ใต้บ้าน มันอยู่ข้างล่างนั่น ทีนี้มีความสุขหรือยัง? ได้ทำให้ฉันพูด--ทำให้ฉันบอกออกไปจนได้ ทำให้คนแก่ๆ ต้องพูดเรื่องของไอ้นั่น รู้สึกดีหรือยังล่ะ? [เบือนไป แล้วหันกลับมา] รู้ไหม ที่จริงนะ หนูเป็นคนแรกที่ฉันพูดเรื่องนี้ด้วย และฉันก็รู้สึกดีขึ้น แปลโดย Fay คืนเรือน | ชั้นหนังสือ | The Vagina Monologues |