ทนง โชติสรยุทธ์ -- กรรมการผู้จัดการบริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน)

"ผมเคยคุยกับผู้ใหญ่ที่อยู่ในกระทรวงศึกษาธิการว่า วารสารเล่มที่ท่านบอกว่าเป็นวารสารที่ดีมาก และเด็กควรอ่าน แต่ถึงตอนนี้มันกำลังจะต้องปิดตัว มันสวนทางกัน ผมบอกว่าถ้ากระทรวงศึกษาธิการออกเป็นนโยบายให้ห้องสมุดทั่วประเทศรับวารสารนี้แห่งละฉบับเท่านั้น เขาอยู่รอดได้ทันที ถ้ารัฐเห็นว่าวารสารหรือหนังสือใดจำเป็นต่อการพัฒนาเยาวชนของเรา ต่อการเรียนรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี รัฐต้องบอกว่าคุณทำมาสิ ผมจะซื้อคุณ 4 หมื่นเล่ม เพียงแค่นี้อะไรก็ตามที่รัฐอยากให้เกิด มันเกิดได้ทุกอย่าง"

ชูเกียรติ อุทกะพันธ์

"เงินเป็นเรื่องสำคัญ แต่ผมคิดว่าสิ่งที่สำคัญกว่านั้นอยู่ที่ใจของเรา ถ้าใจเราไม่มั่นคง ไม่ชัดเจนว่าจะทำอะไร หรือเห็นแก่เงิน นึกถึงเงินอยู่ตลอดเวลา เราอาจจะไม่ประสบความสำเร็จ หรืออาจจะประสบความสำเร็จแต่ไม่มีความสุขในชีวิตเลยก็ได้"

ขรรค์ชัย บุนปาน

"หนังสือดีจริงต้องขายได้ด้วย ไม่งั้นหนังสือดีมันอยู่ไม่ได้ และทำอะไรต้องทำให้สมตัว มีบาทอย่าไปใช้ 6 สลึง เดี๋ยวเป็นหนี้เป็นสินมันจะยุ่ง แต่ถ้ามีบาทใช้สัก 80 ตังค์ 10 ตังค์เก็บไว้ยามเจ็บป่วย 10 ตังค์เก็บไว้ช่วยเหลือคนดีกว่า อย่ามาเปลี่ยนค่านิยมว่าเป็นหนี้แล้วมันดีเพราะมีการลงทุน มีการทำงาน กู้เอามาทำงานแบบไม่เป็นหนี้ไม่ดีกว่าเหรอ อย่ามาดัดจริต ตำราส้นตีนโยนทิ้งไปให้หมด แล้วกลับมาอยู่กับของจริงและความจริงดีกว่า"

ทันตแพทย์ยรรยง พันธุ์วงศ์กล่อม

"นักเล่นหุ้น 100 คนจะมี 90 คนหมดตัว"

สุพจน์ ธีระวัฒนชัย -- เจ้าของโรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง

"ในขบวนการเรียนการสอน เด็กไม่เคยถูกฝึกให้รู้จักคิด เด็กจะเป็นผู้รับอย่างเดียว หลักสูตรให้ฉันเรียนอย่างนี้ ฉันก็เรียนเพื่อไปสอบ เพื่ออะไร เพื่อจะเร่งออกไปทำมาหากินในสังคม หาเงินมาตอบสนองต่อสิ่งอำนวยความสะดวกสบายในชีวิตของตัวเอง หาเงินเพียงเพื่อซื้อรถคันแรกในชีวิต ต่อไปซื้อบ้าน จากนั้นก็แต่งงาน เด็กไม่เคยคิดเผื่อถึงคนอื่นหรือสังคม ... สมัชชาคนชนมาประท้วงหน้าทำเนียบ คุณก็บ่นว่าพวกนี้มากีดขวางทางจราจร แต่คุณเคยคิดบ้างไหมว่า อะไรทำให้เขาต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนมา 500-600 กิโล เพียงเพื่อมาทุกข์ยากอยู่หน้าทำเนียบ ถ้าคุณคิดสักนิดหนึ่ง จะรู้ว่าเขาต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่าง"

สาธิต กาลวันตวานิช -- ครีเอทีฟไดเร็กเตอร์ Propaganda

"เรื่องความรู้ ประเทศไทยเป็นประเทศที่เชื่อมโยงความรู้ยากที่สุดเลย สมมติว่าผมอยากได้สูตรทำสี ผมอยากได้สูตรพลาสติก ผมไม่รู้จะไปหาที่ไหน ในขณะที่ถ้าตอนนี้คุณอยู่อิตาลีหรืออยู่อังกฤษ คุณเข้าอินเทอร์เน็ตไปหา 3M หรือ ดูปองท์ เขาจะส่งแค็ตตาล็อกหรือส่งคนมาหาคุณเลย ห้องสมุดของเขาคือคอมพิวเตอร์ คุณกดปุ่มหาข้อมูลได้เลยว่าอยู่ที่ไหน เชื่อมโยงข้อมูลได้ตลอด อะไรที่เป็นภูมิปัญญา ข้อมูล ความรู้ รัฐบาลเขารู้ เขาใส่ทันที แต่ของเราไปหอสมุดแห่งชาติก็เหมือนจะยังต้องไปพินอบพิเทา กราบไหว้ ขอความรู้ หนังสืออยู่ไหน ไม่พอใจก็ไม่ให้ ทำหน้าตูดอีก มันเป็นแบบนี้ เพราะฉะนั้นมันไม่ใช่แค่ห้องสมุด คือโดยรวมทั้งประเทศมัน connect ความรู้ไม่ได้"