"Sleep is a disease."

การนอนหลับคงเหมือนการตกหลุมรัก บางคนหลับง่าย บางคนหลับยากเย็น ดอกเตอร์เกรกอรี ดัดเดนกล่าวในหนังสือตอนหนึ่งว่า การนอนหลับเป็นโรคร้ายอย่างหนึ่งที่ควรรักษา คนชอบนอนคือคนอ่อนแอไร้อำนาจ ไม่มีวันจะได้ดีในชีวิตเพราะใช้เวลาหนึ่งในสามไปกับการหลับไหล คนอ่านไม่เคยนึกแบบนี้มาก่อนเพราะพอเวลาง่วงก็ต้องนอน ถ้าอยู่ในห้องนอนพระจันทร์ไม่เคยโด่งขอบฟ้าสักครั้ง ซึ่งผิดกับคนใจหวานที่ชอบอ่านหนังสือนอนดึก หรือบางทีเราอาจจะผลัดกันเฝ้าโลกก็ได้

The House of Sleep เป็นหนังสือที่เล่าถึงคนนอนไม่หลับกลุ่มหนึ่ง ทั้งหมดเคยเป็นเพื่อนกันในวัยเรียน อยู่บ้านเช่าที่แอชดาวน์แถวมหาวิทยาลัย ตัวละครในบ้านหลังนั้นมี ซาราห์ผู้เป็นโรคนอนหลับชนิดหนึ่งที่เรียกว่า narcoleptic คือสามารถนอนหลับได้ทุกที่ทุกเวลา ปัญหาของเธอคือมักจะหลับกลางวันมากกว่ากลางคืน และความฝันของเธอใกล้เคียงกับความจริงมากจนแยกไม่ออก หลายเรื่องที่ซาราห์ฝันแล้วคิดว่าเป็นจริง บางครั้งเธอเลยทักคนด้วยอาการแปลกและมีความเชื่อในเรื่องคนอื่นจากความฝันของตัวเอง ซาราห์มีแฟนเป็นนักเรียนหมอชื่อเกรกอรี หรือคุณหมอที่กล่าวถึงตอนข้างต้น เกรกอรีหลงใหลในเรื่องนอนหลับ เขาสนุกกับการดูซาราห์ในยามที่ดวงตาปิดลงและบ่อยครั้งที่เขาชอบสัมผัสเปลือกตาคนที่เขารัก โรเบิร์ตเป็นเพื่อนที่อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน หลงรักซาราห์จนสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างได้เพื่อเธอ และสุดท้ายคือเทอรี มนุษย์ที่ต้องนอนอย่างน้อยวันละสิบสี่ชั่วโมง น้อยกว่านั้นเป็นไม่มีความสุข

สิบสองปีต่อมาทุกอย่างเปลี่ยนไป บ้านหลังนั้นกลายเป็นสถานบำบัดโรคเกี่ยวกับการนอนโดยมีดอกเตอร์ดัดเดนเป็นผู้ดูแล เขามีความเชื่อว่าคนเราไม่ควรนอนต่างหาก ยิ่งนอนน้อยยิ่งดี มาร์กาเร็ต แทตเชอร์เป็นตัวอย่างที่ดัดเดนชื่นชม เพราะถ้าอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งนั้นหลับเธอจะอ่อนแอจนไม่เหลืออำนาจ บุคลิกอย่างนี้จึงไม่ควรพ่ายแก่การหลับไหล ดัดเดนจึงฝึกตัวเองให้นอนน้อยลงบ้าง เหลือสามชั่วโมงต่อวัน และเขาได้แอบทำการทดลองโดยนำสัตว์ต่างต่างมาทรมานในห้องใต้ดิน เทอรีกลายมาเป็นคนไข้ที่ไม่ยอมนอนมาร่วมปีและพยายามสืบเรื่องราวการทดลองของดัดเดน ส่วนซาราห์กับโรเบิร์ตนั้นจะเผชิญกับอะไร ต้องอดใจอ่านเองเพราะเดี๋ยวจะไม่สนุก โจนาทาน โค เป็นนักเขียนที่มีความสามารถพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง คือเขามีศาสตร์ของการเป็นนักเล่าที่ดี โยงตัวละครเข้าหากันด้วยความตื่นเต้นเหมือนนักวิ่งกำลังผลัดไม้ ทำให้นึกถึงวิธีการของชาร์ล ดิกเคนส์ โคถนัดจะเล่าเรื่องซ้อนเรื่องจนสนุก เป็นเสน่ห์ที่ทำให้วางหนังสือไม่ลงต้องอ่านจนจบทั้งที่ดูเหมือนไม่มีสาระสำคัญอะไร ซึ่งบ่งบอกว่าเขาเป็นนักเขียนที่วางแผนในรายละเอียดมาเป็นอย่างดีโดยไม่มีอะไรเป็นความบังเอิญในตัวอักษร เป็นเหตุให้รักจะอ่านหนังสือของเขาต่อไป

เกี่ยวกับผู้เขียน Jonathan Coe

The House of Sleep : Jonathan Coe
ISBN: 0140250832 Penguin, 330 pages, £6.99

Napoleon was a light sleeper, too. And Edision. You'll find it's true of many great men. Edison despised sleep, we're told, and in my view he was right to do so. I despise it too. I despise myself for needing it.

Jonathan Coe . . . The House of Sleep

Copyright © 2002 faylicity.com