 The greater part of what I commit to paper is untrue, and the best of it is fiction!
เกิร์ต ฮอฟมันน์เขียนในหน้าแรกของ Lichtenberg and the Little Flower Girl ว่าหนังสือเล่มนี้เป็นส่วนผสมของจินตนาการกับข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ ลิชเทนเบิร์กอาจจะไม่ปวดหัวตัวร้อนหรือนั่งโยกเก้าอี้ไปมาในยามบ่ายแบบที่ปรากฏในหนังสือ แต่ภาพของลิชเทนเบิร์กเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึง"ความยุ่งเหยิงในชีวิตมนุษย์" ในมือของเราเขามีชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น และในมือของเราเขาคือผลิตผลในรูปนวนิยาย
จอร์จ คริสตรอฟ ลิชเทนเบิร์ก (1742-1799) เป็นชายตัวเล็กหลังค่อม เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 18 ของประเทศเยอรมัน ลิชเทนเบิร์กอาศัยอยู่ในเมืองเกอตติงเกน (Gottingen) เมืองเงียบสงบที่ประชากรรู้จักกันทั้งเมืองในสมัยนั้น บ้านของเขาตั้งอยู่ชั้นแรกที่ตึกของมหาวิทยาลัย กิจวัตรประจำวันที่ลิชเทนเบิร์กปฏิบัติคือเดินขึ้นบันไดไปสอนหนังสือชั้นบน สอนเสร็จก็กลับเข้าห้องหมกมุ่นกับการอ่านหนังสือหรือไม่ก็ไปห้องสมุดเพื่อค้นคว้าข้อมูล หลังจากนั้นไปเดินเล่นรอบเมืองยามเย็น ภาพเรียบง่ายเช่นนี้จะมีอะไรน่าสนใจถ้าไม่มีชีวิตชีวาแบบศาสตร์ของนวนิยาย และนี่เป็นเสน่ห์ที่ฮอฟมันน์สามารถสร้างบทบาทให้ตัวละครในหนังสือมีความหรรษาแม้วันเวลาจะผ่านไปอย่างช้าๆ ลิชเทนเบิร์กเป็นผู้มีคนนิยมมากจึงมีแต่คนทักทาย ลิชเทนเบิร์กแอบเล่าให้เราฟังว่าการที่ทุกคนมองเขาไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง เพราะทุกคนมีความปรารถนาแรงกล้าอยากจะสัมผัสหลังที่ค่อมของเขา และบ่อยครั้งไปที่ตอนเป็นเด็กสมัยอยู่บ้านกับพ่อแม่ คนในหมู่บ้านจะมาเคาะประตูทุกวันเพียงเพื่อจะขอดูแผ่นหลังปูดโปน หรือบางคนขอสัมผัสเพราะคำร่ำลือในหมู่บ้านว่าถ้าแตะความค่อมของเขาแล้วจะโชคดี
ในประวัติศาสตร์ ลิชเทนเบิร์กเขียนบันทึกลงสมุด Waste Books เพื่อจะอ่านคนเดียว ในนั้นแสดงความเห็นถึงทัศนะทางโลกทุกเรื่องที่เขาคิดอย่างชาญฉลาด และบันทึกฉบับนี้ได้กลายเป็นหนังสือที่มีสำนวนภาษิตในเชิงปรัชญาที่นิทเช่ยกย่องในภายหลัง หนังสือเล่มนี้เองที่คนอ่านประทับใจและเมื่อเห็นชื่อลิชเทนเบิร์กกลายเป็นนิยายก็อดจะไขว่คว้ามาไม่ได้ ฮอฟมันน์เป็นนักเขียนที่มีเทคนิคน่ามหัศจรรย์ใจนัก เขาเคยเป็นนักเขียนบทละครมาก่อน เขาจึงใช้ประโยคที่มีลักษณะเป็นถ้อยคำโต้ตอบเพื่อแสดงความคิดของตัวละครอื่นๆ บทสนทนาเหล่านี้ลอยสะท้อนกึกก้องแทรกในเรื่องราวหลักของลิชเทนเบิร์กเสมอ ซึ่งทำให้ลิชเทนเบิร์กและเรื่องของชาวหมู่บ้านนี้อ่านตลกมากกว่าจะเศร้า
Curious, people said the next day, first she's obdurate for weeks, and now she's suddenly disappeared! Where has she got to, they asked.
...She had moved into the house "of the hunchback."
And what are they're doing there, people asked one another.
What do you think they're doing, said one person, they're making gogglemosh!
เนื้อเรื่องดำเนินต่อไปแบบชื่อหนังสือแสนหวาน (เนื้อเรื่องแม้จะตลกบ้างแต่ไม่ได้หวานดั่งชื่อ) ลิชเทนเบิร์กมีความปรารถนาเช่นชายหนุ่มโดยทั่วไป เขาอยากเจอผู้หญิงที่ไม่รังเกียจรูปลักษณ์น่าเกลียดของเขา จนกระทั่งวันหนึ่งเขาพบกับผู้หญิงรูปงามที่ขายดอกไม้อยู่ร้านริมถนน ประโยคแรกที่เขาเขียนในบันทึกคือ "I've met a girl, a girl, a girl, a girl!" มาเรีย สเตชาร์ดเปลี่ยนทุกอย่างในชีวิตชายผู้นี้ เขาพามาเรียมาอยู่ที่บ้านโดยไม่ให้ไปไหนเพราะไม่อยากให้ชาวบ้านรู้ ชาวบ้านก็น่ารักมากไม่ค่อยอยากรู้เลยได้แต่ผลัดกันเฝ้ามองทั้งวันทั้งคืน มีคนมาเคาะบ้านเพื่อมาเยี่ยมวันละหลายหนหรือแม้แต่เพื่อนสนิทก็แอบมากะทันหันอยู่บ่อยๆ บางครั้งมุลเลอร์ (เขาเรียกนักเรียนทุกคนว่ามุลเลอร์) มาตาม คุณครูต้องทำเป็นมีธุระทั้งที่อยากเสวยสุขได้อยู่ในห้องกับเธอสองคน มาเรียอ่านและเขียนหนังสือไม่ออกลิชเทนเบิร์กจึงสอนและทุ่มเทให้ทุกอย่าง และด้วยความเป็นผู้หญิงช่างถามของเธอ บางครั้งลิชเทนเบิร์กต้องหนีเพื่อไปใช้ความคิดทำการทดลองที่อื่น โลลิต้าน้อยๆ ของลิชเทนเบิร์กจะจบลงอย่างไร เป็นเรื่องที่ควรจะหลีกเลี่ยงการเล่าแล้วอ่านกันเองครับ
Lichtenberg and the Little Flower Girl เพิ่งออกฉบับแปลภาษาอังกฤษปีนี้ เป็นหนังสือเล่มสุดท้ายที่วางไว้บนโต๊ะของฮอฟมันน์ในวันที่เขาเสียชีวิต วันที่ 1 กรกฎาคม 1993 ซึ่งเป็นวันเกิดของจอร์จ คริสตรอฟ ลิชเทนเบิร์กพอดี อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญในวันเวลา แต่ผลงานดีดีของฮอฟมันน์ในโลกหนังสือคงมิใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน
เกี่ยวกับผู้เขียน Gert Hofmann (1931-1993) เกิร์ต ฮอฟมันน์ เกิดที่เมืองลิมบาช สอนวรรณคดีเยอรมันในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เริ่มเขียนบทละครวิทยุก่อนจะหันมาเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายในปี 1979 ซึ่งความที่เขาเริ่มงานเขียนในวัยที่มากแล้ว เขาจึงพยายามเขียนให้ได้ปีละเล่ม มิคาเอล ฮอฟมันน์ลูกชายบอกว่าพ่อเขาเขียนหนังสือมากเกินไป สุขภาพจึงทรุดโทรม ฮอฟมันน์มีผลงานหลายเล่ม เล่มที่มีชื่อเสียงคือ Luck, The Film Explainer และ Balzac's Horse and Other stories. ส่วนมิคาเอล ฮอฟมันน์เป็นนักแปลชื่อดัง ผลงานแปลเล่มล่าสุดคือ Amerika: The Man Who Disappeared ของฟรานซ์ คาฟก้า ฉบับที่นักวิจารณ์บอกว่าใช้ภาษาได้สำเนียงและแปลถูกต้องตามต้นฉบับ
Lichtenberg and the Little Flower Girl : Gert Hofmann, translated by Michael Hofmann
ISBN: 0811215687 New Directions Publishing, 245 pages, £12.99
To him, Gottingen was "a dreadful hole that once you're in it, is hard to get out of." Even the air oppressed him, "both figuratively and literally." In the evening, people stood outside their doors in the hope of maybe seeing some new face they han't seen before. Everyone knew everyone, and the boredom was killing.
Gert Hofmann . . . Lichtenberg and the Little Flower Girl
Copyright © 2004 faylicity.com
|
