ชั้นหนังสือ : ชวนไปรู้จัก
 |
THE LOVELY BONES : Alice Sebold |
 เมื่อเปิดเรื่องมา ซูซี่ที่เป็นตัวเอกของเรื่องและเป็นผู้เล่าเรื่องนี้ตายไปแล้ว ซูซี่เป็นเด็กหญิงอายุสิบสี่ปี ถูกเพื่อนบ้านข่มขืนและชำแหละชิ้นส่วน ซูซี่เล่าเรื่องของเธอจากสวรรค์
ซูซี่เพิ่งทราบว่าสวรรค์ของแต่ละคนต่างกันไป สวรรค์ประกอบด้วยความฝันของแต่ละคน จากโลกเบื้องบนนั้น ซูซี่เฝ้ามองความเป็นไปในโลก ดูครอบครัวที่รักต้องเจ็บปวดกับความสูญเสีย ดูฆาตกรที่ทำลายเธอลอยนวลภายใต้โฉมหน้าซื่อ ดูเพื่อนเติบโตและดำเนินชีวิตต่อไปอย่างที่เธอไม่มีวันทำได้ เนื้อหาของเรื่องที่มืดมนอย่างยิ่งนี้น่าประทับใจจากการเขียนของซีโบลด์ เธอถ่ายทอดเรื่องนี้ให้เรารับรู้ความเจ็บปวดจริงจัง ด้วยอารมณ์ที่อ่อนหวานอ่อนโยนอย่างยิ่ง เราเห็นหัวใจแตกสลายของผู้เป็นพ่อที่รู้สึกผิดเมื่อช่วยลูกสาวไม่ได้ในยามที่ลูกต้องการเขาที่สุด ได้รู้ความเจ็บปวดของแม่ที่เหตุการณ์นี้ทำให้เธอหาทางออกโดยการทิ้งครอบครัว ได้เห็นความเข้มแข็งของน้องสาววัยสิบสามของซูซี่ที่กลายเป็นภาพเงาของพี่สาว ทุกครั้งที่ผู้คนมองเธอ เขามองเห็นเหตุการณ์ฆาตกรรมที่เกิดกับพี่สาวเธอ ได้ฟังน้องชายวัยสี่ขวบที่เพียรถามว่าซูซี่ไปไหน ทั้งได้เห็นผลกระทบต่อเพื่อนบ้านในชุมชนที่ทราบดีว่าหากสิ่งนี้เกิดกับซูซี่ได้ ก็ย่อมเกิดกับลูกของตนได้ พ่อแม่มองลูกด้วยสายตาใหม่ว่าชีวิตที่มีค่านี้จะถูกพรากไปได้ง่ายเหลือเกิน เรื่องนี้สัมผัสใจได้ลึกซึ้งนักโดยไม่มีการคร่ำครวญฟูมฟาย ซูซี่เล่าเรื่องโดยถอยตนเองออกมาจากเรื่อง จึงเล่าความได้อย่างพินิจพิเคราะห์โดยไม่จมตัวเองกับเนื้อเรื่อง ความพิเศษของซีโบลด์จากงานเขียนที่ผ่านมาอยู่ที่การเปิดเรื่องที่ดึงดูดใจมาก ในเล่มนี้เธอเริ่มเรื่องว่า "นามสกุลของฉันคือแซลมอน เหมือนปลา ชื่อฉันคือซูซี ฉันอายุสิบสี่ปีตอนถูกฆ่าวันที่ 6 ธันวาคม 1973" ประโยคแรกในหนังสือเล่มนี้และใน Lucky หนังสือเล่มก่อนหน้า มีพลังดังสนามแม่เหล็กแรงสูง ผู้อ่านที่ได้หลงติดกับแล้วคงถอนตัวได้ยาก มีแต่จะต้องติดตามต่อไปเรื่อยๆ มีหนังสือน้อยเล่มที่มีเนื้อหาเช่นนี้ และมีนักเขียนน้อยคนที่จะเขียนได้จับใจอย่างซีโบลด์ ฟังพล็อตเรื่องคร่าวๆ แล้วไม่น่ามีสำนักพิมพ์ใดสนใจพิมพ์เลย แต่ใครที่อ่านบทแรกของหนังสือเล่มนี้คงปฏิเสธยาก เพราะความพิเศษเช่นนี้หาได้ยากยิ่ง ซีโบลด์เข้าใจความเจ็บปวดในเนื้อหามากกว่าใครๆ เพราะเธอมีประสบการณ์ส่วนตัวเช่นนั้น หนังสือเล่มนี้ขายดีมากในอเมริกา เป็นหนังสือจากนักเขียนหน้าใหม่ที่สร้างยอดขายเป็นปรากฏการณ์ในวงการหนังสือ แต่หนังสือเล่มนี้ไม่สมบูรณ์พร้อม ยิ่งเนื้อเรื่องห่างจากเหตุการณ์ฆาตกรรมเท่าใด พลังและความน่าสนใจของเรื่องก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น ยิ่งอ่านนานไปยิ่งผูกใจน้อยลงเรื่อยๆ มีการจงใจจัดฉากอารมณ์อ่อนโยนในเรื่อง เมื่อดำเนินเรื่อยไปไม่หยุดหย่อนก็กลายเป็นความล่องลอยอันเบาหวิว จุดอ่อนที่สุดในเล่มคือพล็อตที่ซีโบลด์ตระเตรียมไว้ตอนปลายเรื่อง ซึ่งเป็นจังหวะยัดเยียดอารมณ์จนน่าอาย พล็อตส่วนนี้ดึงเนื้อเรื่องโดยรวมให้ด้อยลง โดยไม่สร้างคุณค่าใดนอกจากทำให้ตัวละครสมหวัง จะว่าไปแล้ว เหตุการณ์นี้โดดๆ ไม่เลวร้ายนักเพราะไม่ได้ดำเนินยืดยาว แต่การปูทางให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นทำให้ซีโบลด์ต้องสร้างตัวละครไร้เหตุผลที่ไม่จำเป็นขึ้นมาตั้งแต่ต้น และเสียเวลาหล่อเลี้ยงตัวละครนี้มาตลอดเรื่อง จังหวะส่วนเกินของตัวละครนี้มีมากจนทำให้สงสัยขณะอ่านว่าผู้เขียนคงมีจุดประสงค์พิเศษ น่าเสียดายที่จุดประสงค์นั้นน่าผิดหวัง ซีโบลด์สร้างบุคลิกอันไม่น่าเชื่อและต้องคอยพูดถึงตัวละครนี้บ่อยๆ เพียงเพื่อจะนำมาใช้กับพล็อตน่าขายหน้าตอนท้ายเรื่องเท่านั้น ผู้ชื่นชอบอารมณ์สะเทือนใจประทับใจแบบสุดขีดอาจพึงพอใจเรื่องส่วนนี้ แต่การตัดพล็อตนี้และตัวละครบางตัวออกไป น่าจะทำให้เรื่องกระชับและดีกว่านี้ แต่เนื้อเรื่องก็จบด้วยดี เรื่องราวที่อ่อนแอลงกลับมาจับใจผู้อ่านได้ในตอนท้าย เพราะซีโบลด์สรุปที่มาของชื่อเรื่องนี้ได้น่าประทับใจ ทำให้หัวใจเราปวกเปียกอยู่ในกำมือของผู้เขียนได้อีกครั้ง สิ่งที่คงอยู่กับเราหลังอ่านจบคือความรู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้มีความพิเศษสัมผัสใจบางอย่างที่ไม่เหมือนเล่มอื่น แม้จะไม่ใช่หนังสือที่เขียนดีไปทั้งหมด แต่ก็มีจังหวะดีที่ทิ้งไว้กับเรา ซีโบลด์เขียนไว้ว่า การฆาตกรรมมีประตูสีเลือดแดงฉาน ซึ่ง ณ อีกฝั่งหนึ่งเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ไม่ว่าใครก็ไม่อาจจินตนาการได้ เธอเผยให้เราเห็นอีกฝั่งหนึ่งของประตูนี้ แม้โลกด้านนั้นจะเยือกเย็นและไม่มีใครอยากรับรู้ แต่ดังที่ซูซี่บอกไว้ "ความร้ายกาจเหี้ยมโหดบนโลกมีอยู่จริง มีอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เป็นเหมือนดอกไม้หรือแสงอาทิตย์ที่จำกัดอาณาเขตไม่ได้" ซูซี่ได้ไปอยู่ในสวรรค์ที่ปราศจากความน่ากลัวแล้ว แต่เรายังต้องอยู่บนโลกนี้ต่อไป ซูซี่บอกไว้ในประโยคสุดท้ายในเรื่องว่า เธอหวังให้เราทุกคนมีชีวิตที่ดี และยืนยาว
เกี่ยวกับผู้เขียน Alice Sebold THE LOVELY BONES : Alice Sebold
เดอะเลิฟลี่โบนส์ ฉันเห็นฆาตกรจากสวรรค์ อลิซ ซีโบลด์ แปลโดย ประภาคาร, กานต์สิริ โรจนสุวรรณ อาร์มแชร์ ๒๕๔๗ Copyright © 2002 faylicity.com These were the lovely bones that had grown around my absence: the connections --- sometimes tenuous, sometimes made at great cost, but often magnificent --- that happened after I was gone. And I began to see things in a way that let me hold the world without me in it. |
|
หยิบมาปัดฝุ่นล่าสุด ๑ กันยายน ๒๕๔๕ |