หนังสืองดงามเล่มเล็กๆ เล่มนี้เมื่ออ่านจบหัวใจรู้สึกเอิบอิ่ม ใครก็ตามที่หลงใหลความเงียบ รักความเป็นส่วนตัวและชอบอยู่กับคนที่รักการอยู่คนเดียวเหมือนกัน คงต้องชอบหนังสือเล่มนี้เป็นพิเศษ A Journey Around My Room ฉบับตีพิมพ์ครั้งล่าสุดในปีนี้ ถูกนำมาแปลใหม่เป็นภาษาอังกฤษและรวบรวมหนังสือเก่าสองเล่มของเดอ เมสเตรอ ไว้ด้วยกัน เรื่องแรกชื่อเดียวกันกับหน้าปกหนังสือ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1795 ส่วนเรื่องที่สอง Nocturnal Expedition Around My Room ตีพิมพ์ในปี 1825 เป็นการเดินทางที่ต่อเนื่องของเดอ เมสเตรอเองแต่เล่มหลังเกิดขึ้นในเวลากลางคืน แม้จะล่วงมาถึงสองร้อยปีเศษ แต่การเดินทางในห้องของเดอ เมสเตรอ จัดเป็นบันทึกการเดินทางที่งดงามและชวนบันเทิงใจที่สุด เว็บนี้ขอแนะนำเป็นอย่างยิ่ง

A Journey Around My Room เป็นบันทึกที่ผู้เขียนเขียนขึ้นเพราะความจำยอม เมื่อวันหนึ่งในปี 1790 เขาโดนลงโทษให้อยู่แต่ในห้อง เพราะไปก่อเหตุท้าดวลกับผู้อื่นอันเป็นประเพณีนิยมในสมัยนั้น เดอ เมสเตรอ กล่าวติดตลกว่าผู้พิพากษาคงตัดสินใจมิถูก จึงทำการทอยลูกเต๋าเพื่อตัดสิน เขาจึงต้องอยู่ในห้องนอนเป็นเวลา 42 วันโดยมีโอกาสพบเจอแต่คนรับใช้กับหมาที่รักเท่านั้น เดอ เมสเตรอ มิได้เขียนบันทึกนี้เพราะแก้เหงา แต่บันทึกนี้เขาตั้งแนวความคิดเอาไว้ตั้งแต่ต้น โทนเสียงที่เขาเล่าในหนังสือจึงเต็มไปด้วยความร่าเริง วิเคราะห์ เจาะลึกและชักชวนนักอ่านทั้งหลายให้พุ่งกระโจนร่วมเดินทางแบบที่เขาจะกระทำให้เห็น เพราะมันเป็นการเดินทางที่ไม่เสียเงินสักบาท จะรวยจะจน จะเป็นคนป่วยหรือเป็นคนขี้ขลาด เขาขอรับรองว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่เป็นอันตรายแก่ใคร

เดอ เมสเตรอ เปิดโลกการเดินทางแห่งจิตวิญญาณในรูปแบบที่เงียบง่าย อะไรที่เขาไม่เคยสนใจหรือใส่ใจมาก่อนในห้องนอน เกิดความหมายใหม่ให้ครุ่นคิด ซึ่งเป็นวิธีที่ทำให้เขาตระหนักและเรียนรู้ถึงสรรพสิ่งในโลกด้วยสายตาใหม่ๆ รวมไปถึงคุณค่าของชีวิตที่กำลังจะดำเนินต่อไปในภายภาคหน้า หนังสือเล่มนี้ต้องย้ำว่าอ่านง่าย เพราะผู้เขียนมิได้เขียนให้ตีความอะไรมาก เขาเริ่มต้นเล่าว่าไม่เคยมีแผนการเดินเท้าในห้อง จึงเดินตรงบ้าง ซิกแซกบ้างหรือถ้าเจอเก้าอี้โซฟาสักชิ้นเขาก็จะทิ้งตัวลงนั่งทันที โยกตัวไปด้านหลังเล็กน้อย ให้ขาเก้าอี้ลอยตัวเหนือพื้นสักหนึ่งนิ้ว พักหัวไปด้านหลัง หลังจากนั้นเขาเล่าความสวยงามของเก้าอี้และสิ่งอื่นๆ ที่ต้องบอกว่าเขียนได้งดงามนัก

ผู้เขียนมีวิธีการเล่าที่น่ารักและมีเสน่ห์เหลือล้น หนังสือจึงสร้างอารมณ์ขันอย่างไม่น่าเชื่อ อย่างเช่นการที่เขาพูดถึงเตียงนอน เขาแนะนำว่าขอให้เตียงนอนใช้สีชมพูหรือสีขาว เพราะสีนี้ทำให้เกิดความสงบใจ ชวนฝันเหมาะกับนักนอนใจเปราะบาง หรือการที่เล่าถึงจิตวิญญาณกับร่างกาย สิ่งที่ประกอบอยู่ในตัวเขาคือจิตวิญญาณกับเดรัจฉาน (beast) มากกว่า แล้วยกตัวอย่าง ดังเช่น อ่านมาถึงหน้านี้แล้ว จิตวิญญาณของคุณอาจลอยหายไปคิดเรื่องอื่น แต่สายตายังไล่อ่านต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ความหมายของมันเลย หน้าที่ที่ควบคุมสายตาคือความเดรัจฉานในตัวนี่เอง

ส่วนเรื่อง Nocturnal Expedition Around My Room เป็นการเดินทางที่เกิดจากความตั้งใจของเขาเองไปเช่าห้องในเมืองตูรินเพื่อสังเกตการณ์ในตอนกลางคืน ห้องที่มีหน้าต่างอยู่สูงมองเห็นแต่ท้องฟ้าและดวงดาว เวลาจะมองวิวนอกหน้าต่างก็ต้องปีนขึ้นไปยืนบนขั้นบันได ท้องฟ้าสวยงามมากจนเขาเชื่อว่าคงไม่มีใครสังเกต ถ้าเขาเป็นพระราชาจะออกกฎหมายบังคับให้ทุกคนชมจักรวาลทุกคืนไม่งั้นโดนลงโทษ แม้เสียงในใจของผู้เขียนจะแย้งว่าพระองค์ทำอย่างนั้นไม่ได้ คนตาบอดล่ะ คนที่อกหักอีก จะเป็นอย่างไร

เดอ เมสเตรอ เขียนหนังสือได้อย่างน่าชื่นชมและครุ่นคิดในเรื่องที่แสนจะธรรมดา โลกที่เขาเชื้อเชิญให้เราเห็นมิได้เกิดจากการมองโลกแบบยึดติด แต่เป็นการมองที่เราควรตระหนักถึงคุณค่าและปล่อยวางเสียบ้าง การจะเขียนได้อย่างนี้คนอ่านเชื่อว่าจะต้องเกิดจากความสงบในจิต ความรักในธรรมชาติทั้งที่ดีและเลวร้าย จนสามารถพิจารณาได้อย่างลึกซึ้ง A Journey Around My Room เป็นงานที่กล่าวขวัญว่าเป็นแรงบันดาลใจให้มาร์เซล พรูสต์และวิกเตอร์ ฮูโกในภายหลัง ชวนอ่านหนังสือมีคุณภาพเล่มนี้ครับ

เกี่ยวกับผู้เขียน Xavier de Maistre (1763-1852) ซาเวียร์ เดอ เมสเตรอ เป็นชาวฝรั่งเศส ทำงานราชการในกองทัพทหาร เขาหลงใหลในงานศิลปะและการเขียน มีผลงานเพียงเล็กน้อย แต่เล่มที่ได้รับชื่อเสียงคือ A Journey Around My Room ที่ตีพิมพ์ในปี 1795

A Journey Around My Room : Xavier de Maistre, Translated by Andrew Brown
ISBN: 1843910993 Hesperus Press, 140 pages, £6.99

My room is situated on the forty-fifth degree of latitude, according to the measurement of Fr Beccaria; it stretches from east to west; it forms a long rectangle, thirty-six paces in circumference if you hug the wall. My journey will, however, measure much more than this, as I will be crossing it frequently lengthwise, or else diagonally, without any ruke or method. -I will even follow a zigzag path, and I will trace out every possible geometrical trajectory if need be.

Xavier de Maistre . . . A Journey Around My Room

Copyright © 2004 faylicity.com