หนังสือเล่มนี้มีเค้าโครงอยู่ว่าผู้เล่าหย่าขาดกับภรรยา เอ็มมา เพราะเธอตั้งท้องกับชายอื่น ชายผู้นี้รู้สึกล้มเหลวในชีวิตการแต่งงานจนหมดสิ้นซึ่งความหวัง เขาชอบนั่งบนเก้าอี้ม้าโยกกับแมวรักข้างกาย คร่ำครวญถึงชีวิตที่ผ่านมา แล้วในที่สุดเขาก็ไปเป็นคนทำสวนในหมู่บ้านห่างไกล คอยดูแลความสมดุลของโลกใบนี้

จอร์จิ กอสโปดินอฟ เริ่มเรื่องแบบนิยายสมัยก่อนด้วยความฝันของชายผู้เล่าหลังเลิกกับภรรยา มันเป็นความฝันที่อ่านแล้วชวนหัวมากในวิธีเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของคนคู่นี้ หลังจากนั้นการเขียนก็ฉีกรูปแบบออกไป เนื้อเรื่องในหนังสือแตกออกเป็นบทเล็กบทน้อย มีความเกี่ยวเนื่องในลำดับบทกับเรื่องราว ขณะเดียวกันก็มีบทที่ไม่เกี่ยวเนื่องโผล่มาแสดงแนวคิดอื่นเป็นระยะ อ่านได้ในลักษณะที่เป็นทั้งเรื่องสั้น เรื่องซ้อนเรื่องและบทความ กอสโปดินอฟเล่าถึงแนวความคิดในนิยายธรรมชาติเล่มนี้ในช่วงต้นว่า

My immodest desire is to mold a novel of beginnings, a novel that keeps starting, promising something, reaching page 17 and then starting again... Yet this Novel of Beginnings will describe nothing. it will only give the initial impetus and will subtly move into the shadow of the next opening, leaving the characters to connect as they may. That's what I would call a Natural Novel.

ความปรารถนาอันปราศจากความสำรวมของผมคือการก่อร่างนวนิยายแห่งการเริ่มต้น เป็นนวนิยายที่เริ่มต้นอยู่เรื่อยไป ที่ให้ความหวังบางอย่าง ที่เมื่อถึงหน้า 17 ก็จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง... ทว่านวนิยายแห่งการเริ่มต้นเล่มนี้จะไม่ได้บรรยายอะไรไว้เลย จะให้เพียงแรงขับกระตุ้นเริ่มต้น ซึ่งค่อยๆ คืบคลานเงียบเชียบเข้าไปใต้เงาของการเริ่มต้นครั้งใหม่ ปล่อยให้ตัวละครสัมพันธ์อย่างที่มันเป็น ผมจะเรียกหนังสือเล่มนี้ว่านวนิยายธรรมชาติ

ด้วยเหตุนี้นิยายของกอสปาดินอฟจึงมีเนื้อหาหลากหลาย ตั้งแต่ชีวิตวัยเด็กและความทรงจำของชายผู้เล่า การเขียนนิยายโดยไม่มีสระ ประวัติห้องน้ำ ประวัติศาสตร์ในธรรมชาติวิทยา ชีวิตแมลงวัน จนถึงบทหนึ่งเป็นหมายเหตุจากบรรณาธิการที่เล่าว่าเขาได้รับต้นฉบับนี้มาและไปตามหาชายผู้ชอบนั่งเก้าอี้โยกผู้เขียนต้นฉบับนี้ในตลาด เขาทั้งสองมีชื่อเหมือนกันว่าจอร์จิ กอสโปดินอฟ หลังจากที่ชายผู้เขียนหายไป บรรณาธิการจึงเซ็นชื่อลงในต้นฉบับว่าเป็นคนเขียนเอง

ทั้งหมดนี้อาจดูแปลกแยก แต่ในที่สุดแล้วก็โยงมาตรงประเด็นความหลุ่มหลงของชายคนหนึ่งซึ่งยอมรับไม่ได้ถึงความล้มเหลวในชีวิตแต่งงาน ความพยายามในการสร้างอุปมาอุปไมยและรูปแบบการเขียนนั้นจึงเสมือนว่าไม่อยากเขียนถึงความผิดหวังจึงทดแทนด้วยเรื่องอื่นๆ ที่แฝงความหมายแทน

Natural Novel เป็นหนังสือที่เรียบเรียงอย่างน่าอ่าน สวยงามในองค์รวมและชวนหัวในความมีอารมณ์ขัน เว็บนี้ขอแนะนำอย่างยิ่ง

เกี่ยวกับผู้เขียน Georgi Gospodinov จอร์จิ กอสโปดินอฟ เป็นชาวบัลกาเรียน เกิดปี 1968 เขาเป็นบรรณาธิการวารสารวรรณกรรมรายสัปดาห์ Literaturen Vestnik และเป็นอาจารย์สอนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยนิวบัลกาเรียน ก่อนหน้านี้กอสโปดินอฟมีผลงานรวมบทกลอน Lapidarium (1992) และ The Cherry Tree of a Nation (1996) ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่เมืองโซเฟีย ประเทศบัลกาเรีย

Natural Novel : Georgi Gospodinov, translation by Zornitza Hristova
ISBN: 1-56478-376-6 Dalkey Archive Press, 140 pages, $12.00

When I was a kid I went to the village cinema and wondered why nobody went to the toilet in the movies. All those Indians, cowboys, whole Roman legions, and no one shat or peed. While I darted to the john after the two hours in the cinema, those guys from the movies never went there in their whole life. See, I told myself, real men don't squat with warm arses; I had decided to try how long can I go without at least defecating. I held in for three days. My belly hurt like hell, I was walking slightly bent; my parents got scared and were about to call the doctor. On the third evening I gave up. I locked myself in the john and let go. I was feeling like an untied balloon that contorts, babbles and flaps until there's nothing left of it. That's when I started disbelieving films.

Georgi Gospodinov . . . Natural Novel

Copyright © 2005 faylicity.com