| ON BEAUTY : Zadie Smith
read by O |
![]()
On Beauty เป็นหนังสือเล่มที่สามของซาดี สมิท นักเขียนสาวที่ขยับตัวไปทางไหนก็เป็นข่าวฮือฮาในแวดวงวรรณกรรมที่นี่ เธอเป็นลูกรักลูกชัง ถูกอุปโลกน์ให้เป็นตัวแทนนักเขียนรุ่นใหม่ที่สะท้อนความภาคภูมิใจในสติปัญญาความรู้อันบ่มเพาะมาจากรากลึกของวรรณคดีอังกฤษ ช่วยไม่ได้เลยถ้าซาดี สมิทจะรู้สึกอึดอัดในพื้นที่ที่เธอเดิน แม้เธอจะรู้ว่าสิ่งที่พูดหรือเขียนนั้นมีพลัง ผลสะท้อนกลับมาแม้แรงไปบ้างแต่เป็นในทางบวกมากกว่าลบ ความคาดหวังอยากสนับสนุนให้ลูกคนนี้ได้ดี ทำให้ผู้เป็นลูกหนีไปตั้งตัว สมิทไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในอเมริกา หลังจากหนังสือเล่มที่สอง The Autograph Man กำลังจะออก และเมื่อผลสอบออกมาสร้างความผิดหวังให้ผู้ปกครองทั้งหลายที่ไม่เห็นว่าลูกสาวพัฒนาขึ้นบนเวทีการเขียน สมิทจึงรอเวลากลับมาใหม่ และในปีนี้ On Beauty ออกอาละวาดให้ผู้ปกครองยิ้มแฉ่ง รางวัลขั้นแรกของเธอคือการเข้ารอบสุดท้ายรางวัลบุ๊คเกอร์ประจำปีนี้
สมิทชี้แจงในหน้าแรกว่านิยายเล่มนี้ต้องการแสดงความคารวะต่อนักเขียนที่เธอยกย่องและมีอิทธิพลต่ออาชีพของเธอ นักประพันธ์เอกผู้นั้นคือ อี เอ็ม ฟอสเตอร์ เจ้าของผลงานเลื่องลืออย่าง A Passage to India, A Room With A View เป็นต้น สมิทนำมาประโยคแรกใน Howard's End ของฟอสเตอร์มาใช้ เขาเขียนว่า "One may as well begin with Helen's letters to her sister." สมิทเขียนใหม่ให้เป็นเจโรมเขียนอีเมลหาพ่อ นอกจากประโยคนี้แล้วเธอนำแก่นสารโครงเรื่องที่ฟอสเตอร์ชอบเขียนถึงบ่อยๆ มาปรับให้เข้ากับยุคสมัยในปัจจุบัน ถือเป็นความกล้าอย่างหนึ่งของนักเขียนรุ่นใหม่ ซึ่งมีประเด็นให้กล่าวถึงในหลายประการ ฟอสเตอร์นั้นเป็นนักประพันธ์ที่ขึ้นชื่อในการเขียนละครชีวิตหรรษาของมนุษย์ พล็อตเรื่องมักเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งในครอบครัว การดิ้นรนมีชีวิตอยู่รอดของแต่ละบุคคลเพื่อหาความหมายในชีวิต ตัวละครต่างๆ ของฟอสเตอร์มักมีข้อบกพร่องหรือมีตำหนิซึ่งเป็นเอกลักษณ์เสมอ อาการสับสนค้นหาและความแตกต่างของตัวละครเป็นความรื่นรมย์ที่เขามองเห็นจากการใช้ชีวิต สมิทเองก็เช่นกัน เธอเขียนชีวิตอย่างมีอารมณ์ขันไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ นิยายเล่มแรก White Teeth สะท้อนแง่มุมนี้เต็มที่ อ่านแล้วรื่นรมย์สนุกเป็นอย่างยิ่ง
อย่างที่ทราบว่าโครงเรื่องคร่าวๆ ของ On Beauty มาจาก Howard's End ของฟอสเตอร์ แต่เรื่องของสมิธพัฒนาไปในทางที่ต่างกัน โฮเวิร์ดเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่เวลลิงตันในอเมริกา ครอบครัวของเขาประกอบด้วยกีกี้ ภรรยาผู้ภักดีและทุ่มเทชีวิตให้ครอบครัว เจโรม โซร่า และเลวี่ ลูกสามคนกำลังค้นหาตัวเองในการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พวกเขาได้รับผลกระทบจากปัญหาครอบครัวที่พ่อนอกใจแม่ไปมีอะไรกับหญิงอื่น
หากว่าเรื่องนี้ยังมีอีกครอบครัวหนึ่งซึ่งดำเนินควบคู่กัน เป็นครอบครัวของ เซอร์มอนตี้ และภรรยา มอนตี้เป็นศัตรูทางความคิดกับโฮเวิร์ดในทางการงาน ต้องเผชิญหน้ากันเสมอในห้องประชุมของคณะ ขณะที่ลูกสาวของเขาก็มีปัญหากับลูกชายของโฮเวิร์ด แต่สิ่งหนึ่งซึ่งดำเนินอย่างเงียบๆ คือความสัมพันธ์ระหว่างแม่ของสองครอบครัวที่กลายเป็นเพื่อนรักกันในภายหลัง ความแตกต่างในสภาพแวดล้อมและความรู้สึกนึกคิดของผู้หญิงทั้งสองนี้ทำให้เธอมองชีวิตครอบครัวแตกต่างกัน ความงดงามในชีวิตแท้จริงคือสิ่งใด และใครยอมสูญเสียตัวเองแค่ไหนที่จะไขว่คว้ามันมา
คำถามในความเป็นครอบครัวเป็นประเด็นสำคัญที่สุดในนิยายเล่มนี้ หลายคนต้องสูญเสียตัวเองกว่าจะเรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างในชีวิต สมิทดำเนินเรื่องได้ดีแม้การอธิบายพื้นฐานและสภาพแวดล้อมของตัวละครจะยาวในบางช่วง แต่ช่วงหลังของหนังสืออ่านสนุกกลับมาเป็นสมิทในรูปแบบดั้งเดิม สิ่งที่น่าชมที่สุดใน On Beauty คือเธอไม่พยายามเป็น อี เอ็ม ฟอสเตอร์ เธอไม่ได้เขียนเพื่อเลียน อี เอ็ม ฟอสเตอร์ สมิทมีสไตล์และบุคลิกในการเขียนเป็นของตัวเอง คำของเธอแสดงภาพได้ดังใจ
สมิทเติบโตอย่างเห็นได้ชัดในนิยายเล่มใหม่ แต่ไม่ได้หมายความว่าการเติบโตครั้งนี้จะชวนให้รู้สึกว่าหนังสือเขียนดียอดเยี่ยมไปทุกบททุกตอน ความหละหลวมของเหตุผลจูงใจในการกระทำของตัวละครบางช่วงสร้างช่องว่างของอารมณ์ร่วมที่เกิดต่อตัวละคร เราไม่เอาใจช่วยหรือรู้สึกกับตัวละครไปทั้งหมด เราดูพวกเขาห่างๆ ผ่านมโนสำนึกที่เปรียบเป็นภาพชีวิตนั้น สมิทเขียนเรื่องให้อ่านเรื่อยๆ เพลิดเพลินดี โดยองค์รวมของเรื่องไม่เสีย ซึ่งผิดกับชาริมาร์ เดอ คลาวน์ของซาลมาน รัชดี ที่สอดแทรกประเด็นต่างต่างเข้าไปมากในตัวละครจนเหมือนยัดเยียดและไม่เกี่ยวเนื่องกัน กว่าจะกลับสู่เรื่องเดิมได้ก็หมดอาการใคร่รู้น่าติดตาม
ต้องรอดูว่าผู้ปกครองรางวัลบุ๊กเกอร์จะพร้อมใจกันให้รางวัลลูกสาวคนนี้หรือยัง แม้ยังมีลูกคนอื่นที่ทำผลสอบได้ดีกว่า ชวนอ่านซาดี สมิทครับ
เกี่ยวกับผู้เขียน Zadie Smith
On Beauty : Zadie Smith
Mozart's Requiem begins with you walking towards a huge pit. The pit is on the other side of a precipice, which you cannot see over until you are right at its edge. Your death is awaiting you in that pit. You don't know what it looks like or sounds like or smells like. You don't know whether it will be good or bad. You just walk toward it. ...
Zadie Smith . . . On Beauty Copyright © 2005 faylicity.com
|
|
หยิบมาปัดฝุ่นล่าสุด ๑ ตุลาคม ๒๕๔๘ |