"With Orlando, I never got down to my depths." - Virginia Woolf

ในหนังสือ A Writer's Diary เวอร์จิเนีย วูล์ฟเล่าว่าเริ่มต้นเขียนออลันโด้ด้วยความขบขัน หลังจากเขียนเรื่องที่ใช้ความคิดมากอย่าง Mrs. Dalloway ในปี 1925 และ To The Lighthouse ปี 1927 เธออยากเขียนเรื่องที่เป็นแฟนตาซีสนุกบ้าง และเปลี่ยนการเขียนประโยคที่ลึกซับซ้อนเป็นแบบ "very clear and plain, so that people will understand every word." วูล์ฟตั้งใจจะให้หนังสือเล่มนี้สั้นและวางตลาดให้ทันคริสตมาสปี 1927 แต่ปรากฏว่าปีนั้นวูล์ฟเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจหลายครั้ง เธอจึงใช้เวลาเขียนจนถึงเดือนมีนาคม ออลันโด้ซีเรียสเกินกว่าจะเป็นเรื่องตลก มันทำให้เธอหงุดหงิดด้วยความที่เธอเป็นนักเขียนที่มีวินัยสูง และเริ่มเบื่อหนังสือเล่มนี้เพราะรู้สึกว่าทำให้ไม่ได้ออกไปไหน ในที่สุดออลันโด้ออกวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ในระยะเวลาหกเดือนหนังสือเล่มนี้ขายได้ถึงแปดพันเล่ม (To The Lighthouse ขายได้สามพันแปดร้อยเล่มในหนึ่งปี) ทั้งที่ในตอนแรกไม่ค่อยมีคนซื้อเพราะนึกว่าหนังสือเล่มนี้เป็น non-fiction

Orlando: A Biography เป็นนิยายที่เล่าในลักษณะชีวประวัติ คนเขียนเรียกตัวเองว่า biographer หนังสือเล่มนี้วูล์ฟได้แรงบันดาลใจมาจากเพื่อนสาวคนหนึ่งที่เคยหลงใหลวูล์ฟ เพื่อนคนนี้ชื่อว่า Vita Sackville-West (ลูกชายของวิสต้ากล่าวว่าวูล์ฟต่างหากที่หลงใหลแม่ของเขา) วูล์ฟเอาบุคลิกของวิสต้ามาบรรยายในตัวละคร ออลันโด้เป็นหนังสือที่หยิบประเด็นเรื่องเพศมาพูดถึงจนเป็นที่ฮือฮาในสมัยนั้น ออลันโด้เป็นชายหนุ่มรูปงาม ตัวเล็กขาเล็กหน้าตาคล้ายผู้หญิง เขาเกิดในสมัยควีนเอลิซาเบธในศตวรรษที่ 16 เป็นขุนนางคนโปรดประจำราชสำนัก อาศัยในปราสาทประจำตระกูลนอกเมืองที่เจ้าผู้ครองแผ่นดินเสด็จมาประทับเสมอ ออลันโด้เป็นคนอ่อนไหว รักในบทกวี รักในธรรมชาติและสัตว์เลี้ยง เขาใช้เวลาว่างเขียนหนังสือ บทละครและกลอนจำนวนมาก เขียนเสร็จก็ซ่อนไว้ไม่ให้ใครอ่าน หนังสือเล่มนี้ต้องบอกว่าเป็นหนังสือที่วูล์ฟใช้ภาษาอ่านง่าย คมคาย และไพเราะทุกคำ บทบรรยายตอนเริ่มต้นทำให้ออลันโด้แสนจะมีชีวิตชีวา

For directly we glance at Orlando standing by the window, we must admit that he had eyes like drenched violets, so large that the water seemed to have brimmed in them and widen them; and a brow like the swelling of a marble dome pressed between the two blank medallions which were his temples. Directly we glance at eyes and forehead, we have to admit a thousand disagreeables which it is the aim of every good biographer to ignore.

แล้ววันหนึ่งออลันโด้หลับไปเจ็ดวันรวด จนวันที่แปดเขาตื่นมากลายเป็น "ผู้หญิง" ออลันโด้มีชีวิตยาวนานถึงสี่ร้อยปี วูล์ฟเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ของแต่ละยุคสมัยอย่างยอดเยี่ยม เธอหยิบมุมมองของผู้หญิงมาเสียดสีสังคมและวรรณกรรมแบบสนุกสนานเพราะสมัยก่อนผู้ชายเป็นใหญ่ตลอด แม้แต่การเป็นนักเขียน ออลันโด้ไม่ไช่คนสับสนทางเพศ เมื่อเป็นผู้หญิงเธอก็แต่งงานกับผู้ชาย แต่ความรู้สึกออลันโด้มองโลกเปลี่ยนไปต่างหาก หนังสือเล่มนี้สนุกดี เป็นการผจญภัยทางจิตใจของมนุษย์ที่ลึกซึ้ง ขนาดวูล์ฟบอกว่าเธอไม่ได้ลงลึกในความคิดเหมือนกับหนังสือเล่มอื่น แต่เรื่องนี้บ่งบอกความเป็นอัจฉริยะของเธอได้แล้ว

เกี่ยวกับผู้เขียน: Virginia Woolf เวอร์จิเนีย วูล์ฟ เกิดเมื่อปี 1882 เป็นหนึ่งในนักเขียนที่มีบทบาทและอิทธิพลในกลุ่ม Modernism ซึ่งนิยมการเขียนแบบ "stream of consciousness" เช่นเจมส์ จอยซ์ และทีเอส อีเลียตต์ เวอร์จิเนียแต่งงานกับเลนนาร์ด วูล์ฟ เปิดสำนักพิมพ์ Hogarth Press เพื่อตีพิมพ์หนังสือของนักเขียนในยุคนั้น เธอเขียนเล่มแรกคือ The Voyage Out (1915) และเริ่มทดลองเทคนิคการเขียน ถ่ายทอดอารมณ์ความคิดของตัวละครและสิ่งรอบข้างแบบต่อเนื่องไหลลื่น จากสิ่งหนึ่งไปอีกสิ่งหนึ่ง ไม่มีจังหวะหยุดถ้าเธอไม่อนุญาต เรื่องของเธอจึงอ่านยากพอสมควร แต่ก็ไม่ยากจนเกิดไปเนื่องจากวูล์ฟใช้คำชัดเจนจนเกิดภาพและเป็นนักเขียนที่ใช้ภาษาสวยงามมาก วูล์ฟมีผลงานมากมายประมาณห้าสิบเล่มทั้งนิยาย บทละคร บทความ วูล์ฟเป็นโรคประสาทล้มเหลวทุกข์ทรมานด้วยโรคนี้ตลอดชีวิต ในปี 1941 เธอจึงตั้งใจจมน้ำตายและจบชีวิตลงวันนั้น

Orlando: A Biography : Virginia Woolf
ISBN:0141184272 Penguin Books, 336 pages, £6.99

But Orlando was a woman--Lord Palmerston had just proved it. And when we are writing the life of a woman, we may, it is agreed, waive our demand for action, and substitute love instead. Love, the poet has said, is woman's whole existence. And if we look for a moment at Orlando writing at her table, we must admit that never was there a woman more fitted for that calling. Surely, since she is a woman, and a beautiful woman, and a woman in the prime of life, she will soon give over this pretence of writing and thinking and begin at least to think of a gamekeeper (and as long as she thinks of a man, nobody objects to a woman thinking). And then she will write him a little note (and as long as she writes little notes nobody objects to a woman writing either) and make an assignation for Sunday dusk and Sunday dusk will come; and the gamekeeper will whistle under the window--all of which is, of course, the very stuff of life and the only possible subject for fiction.

Virginia Woolf . . . Orlando: A Biography

Copyright © 2003 faylicity.com