Ring Road เป็นนิยายที่แปลก มีเสน่ห์และชวนเราอ่านอย่างไม่เร่งร้อน หนังสือไม่มีพล็อตเรื่องที่ดุเดือดเข้มข้น หรือมีตัวละครที่มีพลังขับนักอ่านชวนให้เห็นอกเห็นใจ แถม Ring Road ยังแหวกแนวด้วยคำนำจากผู้เขียน (ปกตินักเขียนมักไม่อธิบายสิ่งเหล่านี้) มีสารบัญท้ายเล่ม รวมถึงแทรกเชิงอรรถในเรื่องอยู่สม่ำเสมอ เอียน แซนซัมแนะนำว่าคุณไม่จำเป็นต้องอ่านทุกบทหรือเรียงลำดับ แต่อ่านทั้งหมดได้ก็จะเป็นการดี และหนังสือเล่มนี้ไม่มีธีมเท่าที่เขามองเห็น แซนซัมเขียนวลีสั้นๆ ง่ายๆ อธิบายเรื่องที่เขาเขียนไว้ว่า Ring Road There's no place like home.

ถนนวงแหวนเป็นเรื่องเล่าแสดงวิถีชีวิตในชนบทของหมู่บ้านสมมติแห่งหนึ่ง แต่ละชีวิตดำเนินและพึ่งพากันจนประกอบขึ้นเป็นสังคมมนุษย์ในภาพรวม ความที่ผู้เขียนเป็นชาวไอริชโดยกำเนิด หมู่บ้านถนนวงแหวนนี้จึงเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาและท่วงทำนองที่สอดแทรกอารมณ์ขันจากผู้เขียนอยู่เสมอ คล้ายกับหนังสือคลาสสิก Three Men in a Boat ของเจโรม เค เจโรมเมื่อตอนต้นศตวรรษ หรือคล้ายกับ Tristam Shandy ที่เล่าไปเรื่อยๆ เหมือนคนบ่นของลอเรนซ์ สเติร์นเมื่อสามศตวรรษที่แล้ว

ชีวิตแรกในหมู่บ้านถนนวงแหวนคือเรื่องของนายเดวี่ ควินน์กับการเดินทางกลับบ้านเกิด ควินน์มีชื่อเสียงมาแต่เด็กเพราะคนในหมู่บ้านเชื่อว่าเขาเป็นบุคคลที่โชคดีมากที่เกิดเป็น 'ลูกคนที่เจ็ดของลูกของคนที่เจ็ด' ในตระกูลมนุษย์ แต่ชีวิตของควินน์น้อยไม่ได้วิเศษวิโสเหมือนความกดดันที่แบกไว้บนบ่า เขาเกลียดรูปตัวเองที่แขวนอยู่ตามผับตามบาร์เพราะความเป็นดาราประจำเมือง เขาจึงหนีออกจากบ้านไปนานหลายปีเพื่อค้นหาความหมยของชีวิตในเมืองใหญ่ แซนซัมเหมือนนั่งเล่านิทานและเกร็ดประวัติให้ฟังอย่างเพลิดเพลินในความธรรมดาของมนุษย์ เราเข้าถึงเรื่องราวได้ง่ายและสนุกกับชีวิตของแต่ละคน ซึ่งมีทั้งสุขและทุกข์ผสมปนเปกันไป ทันทีที่ควินน์เหยียบสนามบินด้วยความหวังว่าจะไม่มีใครจำเขาได้ ก็มีเสียงร้องทักขึ้นว่า 'ควินน์น้อยเอ๋ย เจ้าไม่เปลี่ยนแปลงเลย ลูกคนที่เจ็ดของลูกคนที่เจ็ด เจ้ากลับบ้านแล้ว' คำร่ำลือนินทากันในหมู่ชาวบ้านจึงเกิดขึ้นตามธรรมชาติของมนุษย์ เป็นการอ่านที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน และสิ่งนี้ได้ขับเราให้อ่านเรื่องราวของคนอื่นๆ ต่อไป

ยี่สิบเอ็ดบทในหนังสือพาไปรู้จักกับตัวละครหรรษาอีกหลายรูปแบบ เป็นชีวิตที่สะท้อนถึงความสุขปนผิดหวัง หรือเห็นความทะเยอทะยานและความใฝ่ฝันของมนุษย์ โคลิน ริมเมอร์ บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ผู้แอบเขียนนิยายตัวเองแบบไม่ให้ใครรู้ บ็อบ ซาโวรี่ผู้หลงใหลการทำแซนด์วิชตั้งแต่เด็กจนกลายเป็นคนร่ำรวยในกิจการและได้ดีกว่าใครเพื่อน แฟรงค์ กิลบี้นักธุรกิจที่พยายามเปลี่ยนเมืองให้ทันสมัยโดยไม่สนใจว่าจะทำลายเมืองแค่ไหน หรือพอล แมคคลี ชายตกงาน วันวันจึงเป็นประสาทชอบคิดว่ามีคนแอบจับจ้องมองตัวเองทางหน้าต่าง และตัวละครที่นักอ่านน่าจะชอบคงจะเป็นมิสซิสดอนเนลลี ฮีโร่ประจำเมืองผู้คอยปกป้องหมู่บ้านวงแหวนให้รอดพ้นเงื้อมมือจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ

หนังสือเล่มนี้เขียนให้อ่านง่าย แม้เนื้อเรื่องจะตัดไปมาระหว่างห้วงเวลาและตัวละครที่มีมากมาย แต่ในโครงสร้างแล้วเรามองเห็นความสัมพันธ์ของตัวละครซึ่งเกี่ยวร้อยกันเหมือนโครงตาข่าย ดังนั้นพออ่านไปเราก็จะค่อยๆ จำตัวละครได้เองโดยไม่ต้องใช้ความพยายาม Ring Road เป็นหนังสือที่สร้างความชุ่มชื่นหัวใจทำให้คิดถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต เพราะอยู่ที่ไหนจะมีความสุขเท่ากับบ้านเราเอง..