| รอยรองเท้า : สุพัตรา สุขสวัสดิ์ (บรรณาธิการ) |
The Road goes ever on and on
Down from the door where it began. Now far ahead the Road has gone, And I must follow, if I can, Persuing it with weary feet, Until it joins some larger way, Where many paths and errands meet And whither then? I cannot say. ในลอร์ดออฟเดอะริง เมื่อโฟรโดเริ่มออกเดินทางจากไชร์ เขานึกถึงคำที่บิลโบบอกว่า "It's a dangerous business, Frodo, going out of your door... You step into the Road, and if you don't keep your feet, there is no knowing where you might be swept off to." การเดินทางอาจจะเป็นเรื่องต้องเสี่ยงภัย แต่ใครจะอยากเก็บเท้าไว้แต่ในประตู? รอยรองเท้า เป็นเรื่องเล่าจากรอยเท้าผู้ชายเก้าคน บอกมุมมองส่วนตัวจากการเดินทาง ดังคำจากเรื่องเล่าหนึ่งในนี้ว่าไว้ "ในมิติที่ลึกลับของชีวิต แต่ละคนล้วนค้นพบ 'บางสิ่งบางอย่าง' แตกต่างกันไป" รอยเท้าเก้าคู่นี้จึงย่ำฝากร่องรอยต่างๆกัน มีประสบการณ์อารมณ์ดีอย่างในเรื่อง Zanzibar และการไปลอนดอนของศิลปินหนุ่ม มีเวทมนตร์โมร็อคโคที่ทิ้งความทรงจำไว้ให้ หรือสิ่งที่ทิ้งไว้กลับเป็นคำถามในรอยรองเท้าที่ศรีลังกา การเยือนอัลไต ที่ "ความหมายของบ้าน เด่นชัดในใจของผู้เดินทาง" บางรอยเท้าประทับไว้เป็นโปสการ์ดหรือภาพถ่าย แต่บางรอยเท้าก็ทำให้นึกถึงเพื่อน แม้แต่ความความรู้สึกขื่นข้นยามไปชมงานช่างของชาวเมารี หนังสือรูปเล่มสวยเล่มนี้จึงน่าจะทิ้งบางรอยที่ถูกใจผู้อ่านไว้ได้บ้าง แต่เราก็รู้นับแต่ก่อนจะเปิดอ่าน ว่าไม่มีเรื่องเล่าใดเลยจะน่าประทับใจเท่ากับเรื่องจากรอยเท้าของเราเอง เรื่องเล่าในนี้อาจทำให้เราอยากหาเรื่องของรอยเท้าใหม่ๆ ทบทวนถึงรอยที่ผ่านมา และนึกถามตัวเองดังคำถามของสุดแดน ว่า "เมื่อไหร่เราจะพากันไปไหนไกลๆเสียที" * เก้ารอยเท้าในเล่ม Zanzibar - Tom Claytor นักบินเดี่ยว
รอยรองเท้า : สุพัตรา สุขสวัสดิ์ (บรรณาธิการ)
Copyright © 2002 faylicity.com |
|
หยิบมาปัดฝุ่นล่าสุด ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕ |