ชั้นหนังสือ : ชวนไปรู้จัก
 |
THE VAGINA MONOLOGUES : EVE ENSLER |
 The Vagina Monologues เปิดแสดงที่โรงละครในนครนิวยอร์กตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 โดยเอนสเลอร์ ผู้เขียนเป็นผู้เล่าความต่างๆ เกี่ยวกับช่องคลอด เรื่องเล่าของเธอได้จากการสัมภาษณ์ผู้หญิงต่างวัย ต่างสถานะ ต่างเชื้อชาติ ต่างอาชีพการงาน จำนวนกว่า 200 คน การเล่าเรื่องเกี่ยวกับอวัยวะส่วนตัวของผู้หญิงทำให้การแสดงของเธอเป็นที่กล่าวขวัญไม่น้อย แม้แต่ชื่อเรื่องก็ทำให้หลายคนตกอกตกใจอย่างยิ่งแล้ว แต่เอนสเลอร์ก็นำเรื่องที่หลายคนเห็นว่าต้องห้ามมาพูดในที่สาธารณะจนได้ และแม้จะทำให้หลายคนรับไม่ได้หรือรู้สึกเป็นเรื่องน่าอับอาย แต่ถึงวันนี้ การแสดงนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง เป็นที่รู้จักนิยม และประทับใจผู้ชมจำนวนมาก หนังสือเล่มนี้มาจากการแสดงเรื่องนี้นั่นเอง
จริงอยู่ว่าการอ่านหนังสือจากบทแสดงย่อมขาดรสชาติบางส่วนไป เช่น เสียง สำเนียง จังหวะจะโคนการพูด อารมณ์การเล่า (สำหรับผู้ที่สนใจฟังการเล่าของเอนสเลอร์สามารถซื้อฉบับเสียงมาฟังได้) แต่การอ่านหนังสือเล่มนี้ก็ให้ความบันเทิงได้ไม่น้อยเลย เธอเขียนเล่าเรื่องดีมาก ทำให้เรื่องนี้มีเสน่ห์ในตัวได้สูงสำหรับอ่าน ปัจจุบันหนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็น 24 ภาษาแล้ว เอนสเลอร์บอกว่าเรื่องของช่องคลอดช่างเป็นความลึกลับดำมืดเสียเหลือเกิน อย่างกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้าอย่างไรเช่นนั้น ที่ไม่มีใครไปแล้วจะกลับมาบอกเล่าได้ว่ามันเป็นอย่างไร แม้แต่คำว่า "vagina" ก็เป็นคำที่ผู้หญิงหลายคนพูดออกมาไม่ได้ แต่อ้างอิงด้วยการเรียกชื่อเล่นอื่นๆ เธอบอกว่า เริ่มจากคำว่า "vagina" (ช่องคลอด) ฟังดูแล้วเหมือนกับโรคติดเชื้ออะไรสักอย่าง หรือฟังเหมือนเครื่องมือแพทย์ "เร่งมือหน่อยพยาบาล หยิบวาไจน่ามาให้หน่อย" "ช่องคลอด" "ช่องคลอด" ไม่ว่าจะพูดกี่ครั้งๆ ก็ฟังไม่เป็นคำที่เราอยากจะพูด ช่างเป็นคำที่น่าขันโดยสิ้นเชิง และไม่มีความเซ็กซี่แม้แต่น้อย การสนทนาประสาช่องคลอดของเธอเล่าให้เราฟังถึงคำตอบน่าสนใจต่างๆ ที่เธอได้รับจากคำถามของเธอ เช่น คำถามว่า ถ้าช่องคลอดของเราแต่งตัวแล้ว จะใส่อะไร? คำตอบมีต่างๆ เช่น ใส่อาร์มานี่เท่านั้น ใส่รองเท้าส้นสูง ใส่อะไรก็ได้ที่ซักเครื่องได้ ฯลฯ หลายตอนในเล่มเป็นเรื่องเล่าถ่ายทอดผู้คนที่เธอไปสัมภาษณ์มา แต่ละเรื่องเป็นบทสั้นๆ หัวข้อหลากหลาย มีตั้งแต่เรื่องสามัญเช่น เรื่องเล่าอันน่าเศร้าของสาวโชคร้าย ประจำเดือน คำบ่นของช่องคลอดที่โกรธเคือง (จะโกรธอะไรต้องไปอ่านดู) ไปจนถึงการสัมภาษณ์ผู้หญิงบอสเนียที่ถูกข่มขืนในยามสงคราม ธรรมเนียมเย็บปิดอวัยวะเพศหญิงในแอฟริกา เรื่องของการละเมิดทางเพศ เรื่องเล่าจากเลสเบี้ยน การให้กำเนิดบุตร เรื่องเล่าต่างๆ นี้มีทั้งเรื่องที่ทำให้อมยิ้ม ทำให้หัวเราะ ใจหาย ประทับใจ ตื้นตันใจ แปลกใจ และรบกวนใจ เอนสเลอร์เขียนดีมาก เวลาเธอเล่าเรื่องขบขันก็ทำให้เราขันได้มาก ยามเล่าเรื่องน่ารักก็่ทำให้เบิกบานใจได้มาก ยามเธอเล่าเรื่องที่แนบแน่นลึกซึ้งของผู้หญิง เธอถ่ายทอดได้ดีด้วยหัวใจที่อ่อนโยนลุ่มหลงกับเรื่องราวที่เล่า ดังนั้นเรื่องเล่าของเธอจึงเต็มไปด้วยความรัก ต้องชมว่าเอนสเลอร์เป็นนักเขียนที่ดีเหลือเกิน หลายตอนในเล่มใช้ภาษางดงามราวกับบทกวี เราไม่น่าจะเคยเห็นการบรรยายถึงผู้หญิงด้วยความบริสุทธิ์ผ่องใสและงามหมดจดอย่างนี้มาก่อนเลย เรื่องเล่าของเธอไม่ได้มีแต่ด้านบวก แต่มีเรื่องร้ายอยู่ด้วย เอนสเลอร์เข้าใจถ่ายทอดเรื่องราวส่วนนี้ โดยเฉพาะในบทของผู้หญิงบอสเนียที่เธอบอกได้อย่างทำให้หัวใจสลาย บทนี้มีอยู่เพียงสั้นๆ แต่บอกเล่าความได้ลึกซึ้งและแสดงความสูญเสียได้ยิ่งใหญ่มีพลังมาก บทเรื่องการให้กำเนิดอันเป็นบทสุดท้ายน่าจะทำให้คนอ่านน้ำตาซึม หรือร้องไห้กลางคันแบบคาดไม่ถึง บทนี้น่าประทับใจมาก เอนสเลอร์เขียนได้สวยซึ้งน่าจดจำ เอนสเลอร์เล่าเรื่องภายในของผู้หญิงได้ดีเหลือเกิน เรื่องในนี้จะทำให้ผู้หญิงรู้สึกดีงามกับร่างกายของตนเองและรักตัวเองมากขึ้น เธอเขียนถึงเรื่องส่วนตัวของผู้หญิงด้วยความจริงใจ ซึ่งทำให้เรื่องของเธอตรงไปตรงมาอย่างโจ่งแจ้ง ดังนั้นหนังสือเล่มนี้คงไม่ใช่เล่มที่ทุกคนอยากจะอ่าน แต่ขณะเดียวกัน ก็หาใครยากนักที่จะลุกขึ้นมาพูดเรื่องนี้ได้อย่างเอนสเลอร์ น่าดีใจที่โลกนี้มีผู้หญิงอย่างเธอ * ลองฟังฉบับเสียง mp3 7 นาที 3.5 MB
เกี่ยวกับผู้เขียน Eve Ensler เป็นนักเขียนบทละครอเมริกัน เธอเขียนบทโดยอิงจากการไปสัมภาษณ์ผู้คนต่างๆ ผลงานบทละครของเธอคือ Floating Rhonda and the Glue Man, Lemonnade, The Good Body เอนสเลอร์บอกว่าเธอเป็นเฟมินิสต์ The Vagina Monologues เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดการเคลื่อนไหว V-Day เพื่อหยุดความรุนแรงต่อผู้หญิงทั่วโลก ซึ่งการแสดงนี้ได้ระดมเงินมาให้กับ V-Day แล้ว 25 ล้านเหรียญสหรัฐ ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่นครนิวยอร์ก The Vagina Monologues : Eve Ensler
Copyright © 2005 faylicity.com มันดีกว่าแกรนด์แคนยอน ทั้งโบราณและเต็มไปด้วยความสง่างาม ทั้งบริสุทธิ์และสะอาดอย่างสวนอังกฤษ อีกทั้งตลก ตลกมาก ทำให้ฉันหัวเราะ มันยังเล่นซ่อนแอบได้ เปิดและปิด คือปาก คือยามเช้า |
|
หยิบมาปัดฝุ่นล่าสุด ๑๖ มกราคม ๒๕๔๘ |