 หนังสือเล่มนี้รวมบทความของชัชรินทร์ ไชยวัฒน์ ในนิตยสารผู้หญิง ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๘ จนถึงต้นปี ๒๕๔๖ ในการนำมาจัดพิมพ์ของสำนักพิมพ์ พิมพ์คำ ครั้งนี้ ได้ทำเป็นหนังสือชุดอันประกอบด้วย ระวังผู้หญิง และ มหัศจรรย์ผู้หญิง ซึ่งบอกไว้ในคำนำว่าผู้หญิงมีธรรมชาติทั้งด้านร้ายที่พึงระวัง และมีธรรมชาติด้านดีอันชวนมหัศจรรย์
ถึงแม้ว่าคำนำและชื่อเรื่องจะชวนให้เข้าใจว่าหนังสือเล่มนี้จะรวมด้านร้ายของผู้หญิงแต่เพียงสถานเดียว แต่ความจริงแล้ว บทความในเล่มนี้เสนอด้านที่ยิ่งใหญ่และดีงามของผู้หญิงไว้ด้วย บทความในเล่มนี้มิได้มุ่งหมายจะถ่ายทอดเนื้อหาทำนองว่าผู้หญิงจะเลวกว่าสัตว์ประเภทใด และไม่ได้พยายามจะตัดสินความแตกต่างของชาย-หญิงด้วยความดีความเลว แต่ได้บอกความคิดที่น่าสนใจและน่าคิดมากๆ เกี่ยวกับผู้หญิง การอ่านจึงสนุกในความคิดยิ่งนัก ด้วยว่าคนอ่านไม่ได้อ่านบทความที่กล่าวถึงผู้หญิงได้แหลมคมอย่างนี้มาเนิ่นนานแล้ว
จุดเด่นที่สุดของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่การเสนอความคิดว่า ที่แท้แล้ว ผู้หญิงคือมนุษย์ และมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่นั้นมิได้วัดกันด้วยอำนาจ สถานะ หรือเพศ ความยิ่งใหญ่ของคนเราอยู่สูงไปกว่าการวัดว่าเป็นหญิงหรือเป็นชาย และที่แท้แล้ว สิทธิสตรีก็คือสิทธิมนุษย์ มาตรฐานของการตัดสินว่าสังคมเป็นอารยะแล้วหรือไม่ อยู่ที่ว่าเราเคารพสิทธิมนุษยชนแล้วหรือยัง
ในห้วงเวลาที่สิทธิมนุษยชนของไทยเราตกต่ำอย่างที่สุดห้วงหนึ่งในปัจจุบัน บทความเหล่านี้จึงน่าประทับใจอย่างยิ่ง
ในเล่มได้บอกเล่าคำของท่านพุทธทาส ที่ว่าจิตที่แท้ไม่มีเพศ แต่อยู่เหนือความเป็นหญิงเป็นชาย เพศเป็นเพียงอินทรีย์ที่มาหุ้มห่อเพียงผิวนอก ดังนั้นการปลดปล่อยตัวเองจากความเหลื่อมล้ำ ไม่ว่าจะเป็นความเป็นหญิง เป็นชาย หรือเป็นเพศอื่นใด ย่อมต้องมาจากการใช้ธรรมะเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่ด้วยการร้องแร่หาสิทธิสตรีแบบตื่นเต้นอย่างผิวๆ หรือแบบคิกขุอาโนเนะต่างๆ ชัชรินทร์ถึงกับบอกว่า "พลิกกะลาสตรีที่ครอบหัวอยู่สักนิด... น่าจะเข้าใจได้ว่า "ความเป็นมนุษย์" นั่นแหละคือภาระหน้าที่ที่สตรีและบุรุษจะต้องผนึกกำลังกันให้เกิดความเท่าเทียมกันให้ได้"
มุมมองของชัชรินทร์ในเล่มนี้คมคาย และวิพากษ์ผู้หญิงได้แรงๆ หลายตอนเลยทีเดียว เช่น
ในแวดวงสตรีเก่งที่มักมีบทบาทในวงการการเมืองระยะหลังๆ จะแสดงบทบาทตามแบบหรือตามวัฒนธรรม "ผู้หญิงเก่ง" ชนิดแทบไม่ต่างจากกัน คือแสวงหาเด็กพิการ ผู้หญิงถูกข่มขืน, เด็กถูกทารุณ ฯลฯ เป็น "วัตถุดิบ" เมื่อมีอะไรขึ้นมาก็จะกรูกันขึ้นไปบนโรงพัก บริจาคเงินสักเล็กน้อย เคลียคลอกับเด็ก กับคนพิการ กับผู้หญิง... ก็ถือว่ามีบทบาทแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับคุณหญิงคุณนายยืนแจกข้าวสาร, ผ้าห่ม และปลาแห้งให้กับคนในชนบทเมื่อในอดีต วิวัฒนาการรูปแบบเล็กน้อย... แต่เนื้อหานั้นยัง "บ้านทรายทอง" ดังเดิม
นอกจากเรื่องของผู้หญิง ชัชรินทร์ยังสะท้อนความคิดต่อเรื่องความเป็นชาติ วัฒนธรรมไทย และเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในยุคสมัยนั้นได้อย่างน่าอ่าน ลองไปอ่านดูว่าจริงหรือไม่ ที่แก่นหลักของความเป็นไทยแท้คือ "ความไร้สาระ" ที่เป็นรากฐานการดึงดูดเอาวัฒนธรรมอื่นๆ มาแปรสภาพเป็น "อะไรที่ไทยๆ" ได้อย่างประหลาด หรือลองฟังความทึ่งต่อความนิยมยี่ห้อหลุยส์ วิตตอง ที่ทำให้ชัชรินทร์รำพึงว่า หรือกระเป๋ายี่ห้อนี้จะ "ฉาบสารเคมียั่วผัวเอาไว้อย่างแยบยลหรือเปล่า" และจริงหรือไม่ที่สังคมปัจจุบันนี้เน้นการ "สร้างภาพ" มากกว่า "ความเป็นจริง" "ในปัจจุบัน ดาราทั้งหลายต้องมีสภาพแบบ "เด็กเอ๋ยเด็กดีต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน" ต้องรักแม่ให้ล้นจนเกือบสำรากง่ายๆ ต้องสรุปตอนท้ายคอนเสิร์ตชักชวนให้แฟนเพลงอย่าหลงใหลในยาเสพติด ..."
แม้ว่าบทความเหล่านี้จะตีพิมพ์มานานแล้ว แต่เนื้อหานั้นไม่เก่าเลย ยังสดใหม่และจุดความคิดให้คนอ่านได้จนถึงปัจจุบัน
เกี่ยวกับผู้เขียน ชัชรินทร์ ไชยวัฒน์ เกิดที่เพชรบุรี ในปี พ.ศ. ๒๔๙๙ เติบโตที่จังหวัดตรัง จบ ม.ศ. ๕ ที่โรงเรียนผดุงศิษย์พิทยา กรุงเทพฯ เรื่องสั้นเรื่องแรกได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารชาวกรุง ตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนชั้นมัธยม ในวัย ๒๐ ปีก็ได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารการเมือง เป็นผู้ก่อตั้ง-ผู้อำนวยการนิตยสาร อาทิตย์รายสัปดาห์
ชัชรินทร์เขียนหนังสือได้หลากหลาย ทั้งวรรณกรรม บทกวี งานทางศาสนาปรัชญา ประวัติศาสตร์ บทวิเคราะห์การเมือง สารคดีและบทความต่างๆ ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ มีผลงานในหนังสือพิมพ์และนิตยสารเช่น สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ไทยโพสต์ ผู้หญิง GM และจัดรายการ "คลื่นความคิด" ทางเอฟเอ็ม ๙๙.๕ ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา ๘.๓๐-๑๐.๐๐
ระวังผู้หญิง : ชัชรินทร์ ไชยวัฒน์
ISBN 974-91184-7-2 สำนักพิมพ์พิมพ์คำ ๒๐๘ หน้า ราคา ๑๕๐ บาท
Copyright © 2005 faylicity.com
คู่ต่อสู้ขององค์กรสตรีไม่ใช่บุรุษ
-- ชัชรินทร์ ไชยวัฒน์ ระวังผู้หญิง
|
