หลวงเมืองเป็นนามปากกา ไม่ใช่รัฐทินนาม หรือราชทินนาม หากเป็นอัตทินนาม ว่ากันง่ายๆ ก็คือตั้งขึ้นมาเอง โดยนามปากกานี้ หมายใจจะเขียนเรื่องให้ผู้อ่านอ่านแล้ว ได้รับแต่ความบันเทิง แต่ถ้าใครอ่านแล้วไม่บันเทิง ก็จะไม่ได้รับเงินคืนแต่อย่างใดทั้งสิ้น

เมื่อตกลงทำความเข้าใจกับผู้อ่านแต่ต้นดังนี้แล้ว ผู้เขียนก็ไม่รอช้าที่จะตั้งคำถามใส่คนอ่านทันทีเมื่อเปิดเล่ม ว่า "ข้าพเจ้าเขียนคำนำทำไม" ทั้งแสดงความอัดอั้นใจว่า "หนังสือชนิดนี้ จำเป็นที่จะต้องมีคำนำด้วยละหรือ ขอถามหน่อยเถิดว่าจำเป็นหรือ" หนังสือชนิดที่ว่านี้คือ ภริยา ฯ ที่ผู้เขียนแสดงเจตจำนงว่ามาจาก ภรรยาที่เคารพรัก เขียนขึ้นเพื่อให้สตรีตระหนักในความสำคัญของตนเอง ให้ผู้ชายตระหนักในความสำคัญของผู้หญิง และให้ผู้ชายรักเดียวใจเดียว มีภริยาคนเดียว

จะเรียกว่าหนังสือเล่มนี้เป็น ฮาวทู สำหรับภริยาก็ว่าได้ ด้วยประกอบด้วยบทความที่แสดงว่าผู้ชายนั้นเป็นศัตรูของผู้หญิงอย่างไร และบอกวิธีปราบศัตรูต่างๆ เช่นการสำรวจพฤติกรรมที่น่าสงสัยของสามี การป้องกันไม่ให้สามีมีเมียน้อย วิธิการปกครองสามีและวิธีการสร้างอำนาจ ในเล่มยังมีบทความที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องภรรยาโดยตรง แต่เป็นเรื่องของวิญญาณ ซึ่งอาจฟังดูแปลกประหลาดว่ามาอยู่ในเล่มเดียวกันได้อย่างไร แต่อ่านไปแล้วจะเห็นว่าเป็นเรื่องเดียวกันได้จริงๆ ด้วยเทคโนโลยีทางวิญญาณจะช่วยแก้ปัญหาครอบครัวได้

ทันทีที่เขารักท่าน เขาจะเป็นศัตรูกับท่านทันที เขาจะพยายามวนเวียนไปมาหาสู่ พยายามเอาอกเอาใจ ป้อยอ เกี้ยวพาราสี และทำทุกอย่างเพื่อให้เห็นว่าเขาดีต่อท่านจริงๆ คนที่พยายามทำหรือสร้างภาพให้เราเห็นว่าเขาเป็นคนดีนั้น ส่วนมากจะเป็นคนไม่ดี หรืออย่างน้อยก็ต้องมีอะไรไม่ดีบ้าง

บทความเหล่านี้ไม่ได้หมายจะช่วยเหลือคุณผู้หญิงอย่างจริงจังอะไร ดูได้จากหน้าปกหนังสือที่บอกทนโท่ หน้าปกนี้เป็นรูปคู่บ่าวสาว ฝ่ายหญิงแลตามาที่ฝ่ายชายซึ่งยิ้มแย้มสุภาพดี แต่เธอไม่รู้ว่าแขนข้างหนึ่งของเขายกมือขึ้นจะมะเหงกเธออยู่

ข้อเขียนในนี้จึงเป็นความหรรษาโดยล้อเลียนผู้หญิงนั่นเอง การล้อเลียนนี้ยึดรูปแบบอมตะของสามีภรรยาไทย ที่สามีกลัวภรรยาจนหงอ แต่ลับหลังก็แอบไปมีอีหนูหลายคน ผู้เขียนมักจะกล่าวเสมอๆ ว่า "จงยืนหยัดเถิดสตรีทั้งหลาย" แต่ก็มักจะเป็นว่า "ยืนขึ้นแล้วออกเดินไปข้างหน้า เดินไปไหนก็ได้ เพราะการเดินของท่านทุกคน" จะช่วยแก้ปัญหาการจราจร หรือว่าช่วยให้ยืดเส้นยืดสายจากวงไพ่

หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นนานแล้ว แต่เนื้อหานั้นยังไม่เก่าเลย ดูได้จากปัจจุบันที่มีหนังสือจำพวกการปราบหรือแฉผู้ชายออกมาเป็นจำนวนมาก หนังสือเหล่านั้นควรจะดู ภริยา ฯ เป็นตัวอย่าง ด้วยเขียนดี วิเคราะห์ข้อมูลลุ่มลึก คิดไกล ทั้งยังยกตัวอย่างกรณีศึกษาจากพระราชพงศาวดาร เรื่องของกษัตริย์มังตรา หรือวรรณกรรมอย่างรามเกียรติ์ ขุนช้างขุนแผน ให้ฟังดูมีน้ำหนักยิ่งนัก

ลองดูตัวอย่างคำแนะนำในการสร้างอำนาจจากโต๊ะอาหาร ที่ผู้เขียนแนะว่า "พูดทุกมื้อ บ่นทุกมื้อ ตำหนิติเตียนทุกมื้อ ประท้วงหรือทำอะไรก็ได้ให้จิตใจของเขาระส่ำระสาย แล้วภริยาจะกลายเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะอย่างงดงามที่สุด" ผู้เขียนยังให้กำลังใจต่อไปว่า อย่ากลัวว่าสามีจะไม่กลับมากินข้าวบ้าน เพราะหากเป็นเช่นนั้นก็ให้หามาตรการอื่นที่เฉียบขาดกว่ามาจัดการต่อไป และหากสามีป่วยเป็นโรคมะเร็งในกระเพาะอาหารขึ้นมา ภรรยาก็ควรดีใจ "เพราะสามีที่มีโรคประจำตัวอะไรสักอย่างหนึ่ง ย่อมไม่ค่อยมีโอกาสก่อการร้ายได้สะดวก"

หนังสือเล่มนี้อ่านได้เพลินใจ มีอารมณ์ขันให้ขำตกเก้าอี้หลายตอน แม้จะน่าสงสัยว่าคำแนะนำในเล่มใช้ได้จริงหรือไม่ แต่ความสนุกเพลินใจจากการอ่านนั้นรับประกันได้แน่

เกี่ยวกับผู้เขียน หลวงเมือง นามปากกาของ สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ ผลงานเขียนมีเช่น นาฏกรรมในเงามืด (๒๕๔๔), ลางสังหรณ์ (๒๕๔๕), อยู่กับผี (๒๕๔๘)

ภริยา ฯ : หลวงเมือง
ประพันธ์สาส์น ๑๘๐ หน้า ราคา ๖ บาท (หกบาท) ปกอ่อน ปีที่พิมพ์ ๒๕๑๔

Copyright © 2005 faylicity.com

การใช้ชีวิตสมรสก็คือการต่อสู้เราดีๆ นี่เอง สามีจะเป็นคู่ต่อสู้เสมอไป สตรีที่เป็นภริยาจะต้องทำสงครามทั้งกำลังและจิตวิทยาอยู่ตลอดชีวิต ทำอย่างไรจึงจะให้เขากินอิ่มนอนหลับ ปราศจากความกังวล คนเลี้ยงเป็ดไก่และสุกรตลอดจนวัวพันธุ์นมปฏิบัติอย่างไร ก็จะต้องปฏิบัติอย่างเดียวกัน
--หลวงเมือง ภริยา ฯ