อากาธา คริสตี้ ลุกไปล้างจานเวลาอยู่ในอาการเขียนไม่ออก จี เค เชสเตอร์ตัน ยืนยิงธนูที่ริมหน้าต่างเพื่อรวบรวมสมาธิ เจน ออสติน ต้องเขียนในห้องที่มีเสียงประตูเอี๊ยดอ๊าด เธอจะได้ซ่อนต้นฉบับทันเวลามีคนตามหาเธอ เฮนริค อิบเสน เกิดแรงบันดาลใจในบทละครจากแมงป่องที่เลี้ยงไว้ ออสการ์ ไวลด์ วางแจกันสีน้ำเงินพร้อมดอกลิลลี่ที่โต๊ะทำงานทุกเช้า มาร์ติน อามิส ทำงานในห้องแคบๆ ไม่มีอะไรเลย ยกเว้นกระดาษและดินสอบนโต๊ะเขียนหนังสือ

How I Write: The Secret Lives of Authors เป็นหนังสือที่รวบรวมแรงบันดาลใจของนักเขียนซึ่งแดน โครว์ และฟิลิป ออลเตอร์มานน์ บรรณาธิการเขียนจดหมายไปสอบถาม พวกเขารู้ดีว่าเป็นสิ่งที่นักเขียนคงไม่ค่อยอยากตอบเพราะจะรู้ไปทำไม แต่พวกเขาก็ได้อธิบายถึงความสัมพันธ์ของการเขียนกับการใช้ชีวิต สิ่งของและสภาพแวดล้อมที่บันดาลให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ จนในที่สุดก็ได้หนังสือศิลปะปกแข็งเล่มงามที่มีบทความ จดหมายจากนักเขียน และภาพประกอบตีพิมพ์โดยริซโซลี่ สำนักพิมพ์ที่พิมพ์แต่หนังสือศิลปะและสถาปัตยกรรมเล่มโต

เวนเดลา วีดา เล่าความทรงจำในวัยเด็กที่แม่พาไปหลุมฝังศพของเออร์เนส เฮมิ่งเวย์ ซึ่งทำให้เธอร้องไห้ขณะดูหนัง A Farewell to Arms เพราะหลงเชื่อก่อนว่าแขนต้องลาจากร่างกายเหมือนดั่งชื่อหนังสือ เออร์เนส เฮมิ่งเวย์จึงเป็นแรงบันดาลใจในการเป็นนักเขียนตลอดมา บนโต๊ะทำงานต้องมีหนังสือของเขาเป็นคัมภีร์ วิล เซลฟ์ บันทึกไอเดีย ธีม รายละเอียดทุกอย่างในชีวิตลงบนโพสต์-อิท ห้องทำงาน จึงพร้อมจะทำให้เขาเขียนหนังสือได้ตลอดเวลา

ดักลาส คูปแลนด์ เคยเขียนหนังสือไม่ออกเกือบปี ต่อมาเมื่อกินช็อคโกแลตจนเกิดแรงบันดาลใจ ช็อคโกแลตกลายเป็นยาไร้รสที่ถ้าไม่กินก็เขียนไม่ออก เมลิซซา แบงก์ ติดรูปแรดถูกช่วยชีวิตจากน้ำท่วมในสวนสัตว์เหนือโต๊ะทำงาน เธอบอกว่าการเขียนคงเป็นเช่นนี้ ถ้าไม่เขียนก็คงเป็นแรดที่จมน้ำตาย ฮานีฟ คูเรชิ เขียนหนังสือด้วยคอมพิวเตอร์ แต่หน้าโต๊ะของเขาต้องมีปากกาเป็นร้อยด้าม นิโคล ครอสส์ ติดโปสการ์ดรูปเบ็คเก็ตต์ที่มีน้ำคำของเขาว่า no matter-try again-fail again-fail better

แมท ธอร์น ออกเดินเป็นกิโลเพื่อออกกำลังกายความคิด เดวิด กุทเตอร์สัน เล่าเรื่องการขับรถยามเช้าในชนบทอันเป็นความสุขก่อนการเขียน เจย์ แมคไอเนอร์นีย์ มีขวานหินสมัยโบราณไว้ออกกำลังกายมือเวลาความคิดตีบตัน ทิบอร์ ฟิชเชอร์ บอกแค่คำเดียวว่าคิดถึงเงินเข้าไว้ เขียนออกแน่นอน ส่วนนิโคลสัน เบเกอร์ บอกว่าเขียนได้ทุกที่ทุกเวลา แต่ต้องมีของคู่กายคือที่อุดหูที่เธอซื้อที่เป็นร้อยคู่เสมอ และ เอ เอ็ม โฮมส์ ชอบไปนอนโรงแรมข้างทางในซาราโตก้า สปริงส์ เวลาต้องการแรงบันดาลใจสูงสุด

หนังสือเล่มนี้รวบรวมความลับของนักเขียนมากถึง 67 คนซึ่งแต่ละคนลงบันทึกชีวิตการเขียนของตนเองอย่างมีอารมณ์ขัน ร้อยเรียงตัวอักษรเฉพาะบุคคล อ่านได้อย่างเพลิดเพลิน เป็นอีกเล่มหนึ่งที่เหมาะแก่คนรักหนังสือและรักงานขียน

เกี่ยวกับผู้เขียน Dan Crowe and Philip Oltermann แดน โครว์ เกิดปี 1972 เป็นบรรณาธิการหนังสือ Zembla อยู่ในกรุงลอนดอนกับครอบครัว ส่วนฟิลิป ออลเตอร์มานน์ เป็นชาวเยอรมันเกิดเมื่อปี 1981 ย้ายมาอยู่ที่กรุงลอนดอนตั้งแต่อายุ 17 ปี

How I Write: The Secret Lives of Authors : Dan Crowe, Philip Oltermann (Editor)
ISBN: 978-0847829422 Rizzoli, 192 pages, £19.95

Dear Dan Crowe

Thanks for your letter and I dont' know quite what you want. I don't have any weird habits and when I turn on the typrwriter all I hope is that I can do it. Once every ten years I say thank you to god. As far as stuff glued up, all I've got are three things stuck to the front of the typrwriter. I've got Sam Goldwyn's dictums: "Pictures are for entertainment, messages should be delivered by Western Union," and I've got, "Write it Damn You, What else are you good for," which James Joyce wrote, and I've got, 'Tempus Omnia Revelat," which all those side/winding cock/suckers in New Labour better look out for. Other than that, I don't drink to write anymore and use aspirin. Luck with it.

Your faithfully,

Bruce Robinson

Dan Crowe, Philip Oltermann (Editor) . . . How I Write: The Secret Lives of Authors

Copyright © 2007 faylicity.com