หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา วรรคแรกของ เปียนโน ยึดสายตานิ่งชั่วขณะ หน้าสองหน้าสามเกาะเกี่ยวหัวใจให้ไร้อิสรภาพ จนผ่านไปสิบหน้า คนอ่านตกเป็นทาสหนังสืออีกครั้ง ความเบิกบานจากการอ่านเป็นเช่นนี้เอง ถึงตระหนักทุกคืนวัน ก็ยินยอมให้ความหลงใหลเป็นเจ้านาย

เปียนโน เริ่มต้นที่เรื่องของแม็กซ์ นักเปียนโนชื่อดังวัยห้าสิบแห่งกรุงปารีส แม็กซ์ไม่รู้ตัวหรอกว่าอีก 22 วันข้างหน้า เขาจะตายกลายเป็นศพ ไร้ชีวิตด้วยความโหดร้ายทารุณ เมื่อไม่รู้เขาก็ไม่กลัว แต่เรื่องที่กลัวจับจิตกลับเป็นเรื่องการแสดง แม็กซ์ตื่นตระหนกทุกครั้งก่อนเล่นคอนเสิร์ต ต้องหาเหล้ามาดื่มดับความเต้นระส่ำในกายเสมอ เแบร์นี เพื่อนและผู้ดูแลแม็กซ์ จะคอยห้ามคอยปรามคอยเตือน เป็นสติพาแม็กซ์ไปงานต่างๆ ตามกำหนด และมุขฮาของแบร์นีคือคอยผลักไสเวลาที่แม็กซ์ละล้าละลังอยู่หน้าม่านเวที

ผู้เขียนเล่าเรื่องไปเรื่อยๆ ด้วยความหรรษา นักอ่านเป็นคู่สนทนาที่เขาคุยด้วยโดยตรง การอ่านจึงเป็นไปอย่างสนุก คาดเดาไม่ได้ว่าหนังสือจะดำเนินไปอย่างไร หากย้อนชีวิตของแม็กซ์ดู เขาเป็นนักดนตรีที่ประสบความสำเร็จ แต่ล้มเหลวในความรักกับผู้หญิงมาตลอดชีวิต เขาหลงรักโรเซตั้งแต่แรกเห็น แม้เวลาผ่านไปแล้วสามสิบปี แม็กซ์ยังเห็นเธอในทุกก้าวที่เท้าเดิน ในทุกสายตาที่พักฟ้า

ภาคสองแม็กซ์ตื่นขึ้นมาในห้องแห่งหนึ่ง เนื้อเรื่องค่อยๆ พลิกผันไปตามปลายปากกาเขียน เราไม่แปลกใจกับชะตากรรมของตัวละคร หากสิ่งที่เขาเจอะเจอต่างสร้างความฉงน แม็กซ์มีพยาบาลดูแล หน้าตาเธอคล้ายเพ็กกี้ ลี นักร้องเสียงสวรรค์ รอบตัวมีหนังสือวางไว้หลายสิบเล่ม ดังเต้ โธมัส มานน์ ดอสโตเยฟสกี้ แม็กซ์เห็นชื่อหนังสือแล้วพลิกผ่านๆ ทำไมเขาถึงต้องอ่านมัน

สถานที่แห่งนี้เป็นศูนย์ปฐมนิเทศชีวิตหลังความตาย เบลิอาร์ทำหน้าที่ไกด์ เขาเชื้อเชิญให้มองออกนอกหน้าต่าง โลกสวยงดงาม แสงแดดสดใส เป็นโลกที่เรียกว่าอาณาเขตสวน หรืออีกโลกหนึ่ง มืดทึบเมามัวท้องฟ้ามลพิษ เป็นอาณาเขตเมือง แม็กซ์ต้องเลือกว่าเขาจะไปอยู่ที่ใดแต่ก่อนอื่นเขาควรได้รับคำแนะนำจากไกด์แสนดี

ภาคสามแม็กซ์ผจญภัยกับการไปอยู่นรก และนรกนี้ช่างเหมือนเมืองที่เขาเคยอยู่เสียจริง มีกฎสามข้อหากคุณต้องอยู่ที่นี้ ข้อหนึ่งห้ามติดต่อกับคนที่คุณเคยรู้จัก ข้อสองต้องเปลี่ยนตัวตนรวมไปถึงชื่อ และข้อสามห้ามหาเงินด้วยการทำอาชีพเก่า แม็กซ์จะเผชิญกับอะไรและเขาจะเลือกไปทางไหน ต้องหามาอ่านเอง

เอ.เอส. ไบอัตต์ เคยเขียนไว้ในนิยาย หอบาเบล ของเธอว่า "หนังสือทำร้ายจิตใจคุณได้" แต่หนังสือเล่มนี้นำพามาแต่ความเบิกบาน สนุกกับจินตนาการของนักเขียนที่โลดแล่นเกินจิตสำนึกของนักอ่าน เฟลิซิตี้ยินดีแนะนำนักเขียนฝรั่งเศสคนนี้

เกี่ยวกับผู้เขียน Jean Echenoz เกิดปี 1947 เป็นชาวฝรั่งเศส รับรางวัลวรรณกรรม Prix Medicis จาก Cherokee (1983), Prix Aristeion จาก Chopin's Move (1989) และ Prix Goncourt จาก I'm Gone (1999)

Piano : Jean Echenoz, translated by Mark Polizzotti
ISBN: 978-009946943 Vintage, 192 pages, £7.99

You, on the other hand, I know perfectly well; I know exactly what you're thinking. You were imagining that Max was yet another ladies' man, one of those classic schemers, charming and all but basically kind of tiresome. First Alice, then Rose, and now the woman with the dog: these episodes led you to assume the profile of a man drowning in amorous intrigues. You found this profile rather conventional, and you wouldn't be wrong. But that's not all. The proof is that, of the three women who up until now have figured in the life of this artist, one is his sister, the other a memory, the third an apparition, and that's it. There aren't any others, you were wrong to worry; so let's get back to it.

Jean Echenoz . . . Piano

Copyright © 2007 faylicity.com