บทกวีในเล่มบอกถึงอารมณ์ต่างๆ ของความรัก ตั้งแต่การแอบรัก ตกหลุมรัก มีความรัก คิดถึง เลิกรัก และการหวนกลับไปมองความรักที่จบลงแล้ว

ดูสิว่าเขาเขียนถึงอาการแอบรักได้น่าประทับใจขนาดไหน เขาบอกว่า "ความหลงใหลใฝ่ฝัน / เกิดจากห้องรับแขก / ในใจฉัน / ขอต้อนรับเธอ / ผู้ไม่เคยเคาะประตู / ไม่เคยแม้แต่เปิดประตู"

หรืออาการตกหลุมรักที่ใครๆ ก็พูดถึงกันแล้วมาร้อยแปด ผู้เขียนบอกง่ายๆ แต่ได้ใจว่า "รู้แต่ว่าทุกๆ ครั้งที่ข้ารักใคร / โทรศัพท์ข้าที่เคยเงียบ / ก็จะดูเงียบขึ้นอีกจนผิดสังเกต / ตู้ไปรษณีย์ที่บ้านข้า / ก็ดูว่างเปล่ามากขึ้นกว่าเดิม"

เขายังบรรยายถึงความเหงาและใฝ่ฝันที่ทำให้หัวใจศิโรราบ ถึงเธอ... "ผู้เป็นเจ้าของเงาทุกเงา / บนกระจกทุกบานที่แตกร้าว / ในห้วงคำนึงของกวีขี้เมา / เช่นฉัน..."

บท "ในบางครั้งชะตาชีวิตก็เล่นตลกกับฉัน" บอกความหวาดหวั่นและอ่อนแอยามตกหลุมรักได้ดี บอกว่าความรักเดินทางมาพร้อมกับอารมณ์ต่างๆ ที่เข้มข้น ซึ่งหนึ่งในนั้นคือความเสี่ยงที่คลอกับความหวัง ดังที่เขาบอกไว้ตอนหนึ่งว่า "ความรักยังไม่เกิด / แต่เราร้องไห้ไปแล้วครึ่งใจ"

บทกวีอีกบทที่คนอ่านชอบมากคือ "สาวผมสั้นนัยน์ตาแปลก" อ่านแล้วฝันๆ ชวนให้นึกถึงเรื่องของคนรักที่พบกันแต่ในฝัน ใน Eyes of a Blue Dog ของการ์เซีย มาร์เกซ และบท "ฉันชอบที่จะคิดไปว่า" เป็นความรักที่ลึกซึ้ง กระหวัดรัดเกี่ยวแนบแน่นเป็นต้นไม้และราก อ่านแล้วชวนให้หลอนแต่ไพเราะมาก

บทกวีเหล่านี้ตีพิมพ์ตามลำดับเวลา เราได้เห็นว่าอารมณ์รักในบทกวีตกตะกอนและเข้าอกเข้าใจมากขึ้น บทกวีเกี่ยวกับการสิ้นสุดของความรักในเล่มน่าประทับใจไม่น้อย อ่านแล้วทำให้อ่อนแอและใจวาบกะทันหัน เราหลายคนคงเคยเป็นคนที่ถูกเลิกรัก และเคยเป็นคนที่เลิกรักคนอื่น บทกวีของเขาบอกถึงทั้งสองภาคนี้ได้ดี ลองไปอ่านบท "ฉันจ้องมองเธอด้วยดวงตาคู่เดิม" ดู ว่าหัวใจคุณอ่อนยวบลงบ้างไหม

"ในอดีตฉันมองข้ามไป / ฉันมองข้ามความเป็นจริงที่ว่าความรักคือ / ความต้องการ / และการตอบสนองต่อความรักคือ / การตอบสนองต่อความต้องการ / และความต้องการก็คือสายน้ำไร้ทิศทาง / วนเวียนไปมาในทะเลของการคะนึงหาอาวรณ์"

ผู้เขียนบอกไว้ว่า "บทกวีฉันไพเราะยามมีทุกข์" น่าจะจริงเพราะบทเกี่ยวกับการจากพรากนั้นน่าอาลัยและจับจิตจับใจ

และในทุกๆ ความงามที่หัวใจฉันเคยสัมผัส
ตลอดชีวิตจนอดีตจนถึงจุดจบ
จะต้องมีความงามของเธอเด่นอยู่ในมุมใดสักมุม
ในพิพิธภัณฑ์แห่งความปีติของฉัน
ฉันเชื่อ สักวันฉันจะต้องพบความงามอื่นๆ
ที่จะทำให้พิพิธภัณฑ์แห่งนั้นเต็มขึ้น สมบูรณ์ขึ้น
แต่การรับรู้ถึงความงามใหม่ๆ นั้น
คงจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้
หากขาดซึ่งบทเรียนและประสบการณ์
ที่เกิดจากความงามของเธอ

บทกวีในเล่มนี้เต็มไปด้วยเรื่องราวความรัก หากเจอะเจอตามแผงหนังสือ อยากชวนให้ลองเปิดอ่านดู คุณอาจจะชอบก็เป็นได้ คนอ่านเคยได้ยินชื่อผู้เขียนว่าเป็นนักดนตรี แต่ไม่เคยฟังเพลงของเขา และเป็นโชคดีที่มีนิสัยไม่อ่านคำนิยมและคำแนะนำก่อนอ่านเนื้อหาหนังสือ เพราะหากทำเช่นนั้น เป็นไปได้ว่าจะไม่อ่านหนังสือเล่มนี้ไปเลย

บางทีการไม่รู้จักกันมาก่อนจากถ้อยคำของคนอื่น ก็เป็นสิ่งดีได้เหมือนกัน

เกี่ยวกับผู้เขียน ตุล ไวฑูรเกียรติ เกิดปี 2519 ที่กรุงเทพฯ จบการศึกษาปริญญาตรีสาขา Business Management and Audio Recording Technology จากสหรัฐอเมริกา เขียนเพลงและ เป็นนักร้องนำวงอพาร์ตเมนต์คุณป้า เป็นดีเจที่ Q Bar Bangkok และเขียนคอลัมน์ในนิตยสาร DDT

ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ : ตุล ไวฑูรเกียรติ
ISBN 978-974-8233-16-1 openbooks 132 หน้า ราคา 100 บาท ปกอ่อน ปีที่พิมพ์ ๒๕๕๐

Copyright © 2007 faylicity.com

ฉันอยากให้ความรักเป็นเพียงสายลม
พัดพาความสดชื่นมาให้แล้วก็จากไป
ไม่มีผู้ใดจดจำสายลมใดๆ ด้วยมองไม่เห็น
แต่ด้วยรู้สึกถึงมันได้ในบางมุมของสัญชาตญาณ
แห่งความเผอเรอไม่รู้ตัว
-- ตุล ไวฑูรเกียรติ ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ