Written Lives รวบรวมเกร็ดประวัติสั้นๆ ของนักเขียนระดับโลกยี่สิบกว่าคน ที่ผู้เขียนกล่าวว่านำมาเล่าด้วยความเทิดทูนและอารมณ์ขัน โดยไม่กล่าวถึงผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้พวกเขา พูดอีกแง่หนึ่งคือหนังสือเล่มนี้แสดงโลกส่วนตัวหรืออารมณ์ศิลปินของนักเขียนต่างๆ ในมุมมองที่นักอ่านไม่เคยรู้ เสน่ห์ของหนังสืออยู่ตรงโทนเสียงของผู้เขียนซึ่งเล่าเกร็ดประวัติได้น่ารักน่าชัง การอ่านจึงเป็นเรื่องของความเพลิดเพลิน

วิลเลียม ฟอล์กเนอร์ เขียน As I lay dying ตอนที่เขาทำงานควบคุมไฟฟ้าในเหมืองถ่านหิน เขาเขียนตอนกลางคืนที่มีเสียงเถ้าถ่านครุกรุ่นและมีความเงียบเป็นเพื่อน ก่อนหน้านี้ฟอล์กเนอร์เคยทำงานเป็นบุรุษไปรษณีย์ และโดนออกจากงานเพราะมัวแต่อ่านหนังสือ เขาจึงรังเกียจจดหมายและไม่เคยเปิดอ่านจดหมายใดใดหากไม่มาจากสำนักพิมพ์ หรือถ้ามาจากสำนักพิมพ์ ฟอล์กเนอร์ต้องการเพียงรู้ว่าในนั้นบรรจุเช็คสั่งจ่ายเขาหรือไม่ ฟอล์กเนอร์รักความเงียบสงบ เขาจึงไม่เคยอยู่ในเมือง เมื่อมีคนถามว่าทำไม เขาตอบว่าเพราะในเมืองขี่ม้าไปไหนมาไหนไม่ได้ และเป็นประจำที่ภรรยาต้องตามหมอมารักษาที่บ้านเพราะเขาตกจากหลังม้า

โจเซฟ คอนราด ชอบเขียนหนังสือในมุมสงบโดยไม่ให้ใครมากวน ครั้งหนึ่งคอนราดเลือกที่จะหมกตัวเขียนหนังสือในห้องน้ำโดยใส่ชุดคลุมสีเหลืองทั้งวัน การเขียนครั้งนั้นสร้างความปั่นป่วนแก่สมาชิกในบ้าน เพราะไม่มีใครสามารถเข้าห้องน้ำได้อย่างสบายใจตลอดอาทิตย์ นอกจากนี้คอนราดมีนิสัยประหลาดอย่างหนึ่ง หากเขาตกอยู่ในภวังค์เมื่อใด เขาจะใช้เวลานานมากกว่าจะกลับมาพูดสักประโยค

หากฟอล์กเนอร์และคอนราดเป็นคนเก็บตัว เฮนรี่ เจมส์ เป็นนักเขียนที่ชอบสังคม เจมส์เล่าว่าเคยตอบรับไปทานอาหารเย็นภายในปีเดียวถึงหนึ่งร้อยสี่สิบครั้ง แม้จะเป็นคนชอบสังสรรค์ เฮนรี่ เจมส์เคยอยู่บ้านชนบทในเมืองไรย์ที่แวดล้อมไปด้วยเลขา คนรับใช้ คนสวน คนขับรถ และห่างไปไม่ไกลเป็นบ้านของโจเซฟ คอนราดและฟอร์ด แมด็อกซ์ ฟอร์ด (ผู้เขียน The Good Soldier) เวลาเจมส์เจอคอนราดกลางทาง ทั้งสองจะทักทายตามมารยาทด้วยภาษาฝรั่งเศส แต่หากเจมส์เจอฟอร์ด (ฟอร์ดยังหนุ่มเลยคุยไม่หยุด) เจมส์มักหาทางเลี่ยง ครั้งหนึ่งมีตำนานเล่าว่าเจมส์กับเลขาขี่จักรยานเข้าเมือง ระหว่างทางเห็นฟอร์ดยืนรออยู่ลิบๆ เจมส์เลยกระโดดลงคูน้ำเพื่อฟอร์ดจะได้ไม่ทันเห็น

เฮนรี่ เจมส์ เป็นคนคารมคมคาย อารมณ์ดี แต่หากดุขึ้นมา เขาจะเป็นคนพูดน้อยแต่ปากร้าย เขาระมัดระวังมากเรื่องมารยาทและรังเกียจคนไร้มารยาท โฟลแบรต์เคยต้อนรับเขาในบ้านด้วยชุดนอน ซึ่งเจมส์คิดว่าเป็นการกระทำที่แย่มาก จนเจมส์มักจะเหน็บให้คนอื่นฟังว่าโฟรแบรต์คงใส่กระโปรงตอนเขียน มาดามโบวารี

กิวเซปเป โทมาซี ดิ ลัมเปดูซา (เขียน The Leopard) เป็นนักอ่านตลอดชีวิต และเป็นคนที่มีความรู้ทางประวัติศาสตร์และวรรณคดีมหาศาล เขาเขียนหนังสือฉบับนี้ขึ้นมาเหตุเพราะสอนวรรณคดีให้กับฟรานเชสโก ออรันโด้ เด็กหนุ่มที่มาเรียนหนังสือด้วย The Leopard เป็นตัวอย่างที่ต้องการสื่อให้เห็นถึงศิลปะทางวรรณคดี หนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์ในปี 1958 หลังจากที่เขาเสียชีวิตสิบเดือน ลัมเปดูซามีกิจกรรมน่ารักมากคือไปนั่งอ่านหนังสือในคาเฟ่ หลังจากนั้นเขาจะไปร้านหนังสือวันละสองชั่วโมง ทำเช่นนี้ทุกเช้าเป็นเวลาหลายสิบปี ลัมเปดูซาเป็นคนโดดเดี่ยว เขาไม่กลัวหากไม่ได้พูดกับใคร แต่กลัวหากขาดหนังสือสักชั่วโมง

Written Lives มีเรื่องเล่าของนักเขียนอีกหลายคน เช่นเจมส์ จอยซ์, ออสการ์ ไวลด์, เอมิลี่ บรองเต้, นาโบคอฟ, มัลคอล์ม โลว์รี่, ยูกิโกะ มิชิมา เป็นต้น นอกจากนี้บทสุดท้ายเป็นภาพโปสการ์ดนักเขียนโลกที่ผู้เขียนสะสม ความเป็นคนช่างสังเกตและมีอารมณ์ขัน ผู้เขียนจึงบรรยายได้ชวนหรรษา เฟลิซิตี้ชวนอ่านหนังสือดีเล่มนี้

เกี่ยวกับผู้เขียน Javier Marias นักเขียนชื่อดังชาวสเปน เกิดในเมืองแมดริดปี 1951 มีผลงานมากมาย อาทิเช่น A Heart So White (1995), Tomorrow in the Battle Think On Me (1996), The Man of Feeling (2003), Voyage Along the Horizon (2006) เป็นต้น

Written Lives : Javier Marias, translated by Margaret Jull Costa
ISBN: 978-0811216890 Macmillan, 200 pages, £7.29

On one occasion, a young man went to visit him and found him standing with his pipe, which had gone out, in one hand and, in the other, the bridle of a pony that his daughter Jill was riding. To break the ice, the young man asked if the little girl had been riding long. Faulkner did not reply at once. Then he said, "Three years," adding: "You know, a woman should know only how to do three things." He paused, then concluded: "Tell the truth, ride a horse, and sign a check."

Javier Marias . . . Written Lives

Copyright © 2008 faylicity.com