ชั้นหนังสือ : ชวนไปรู้จัก
 |
หลายรักของโดบี้ : Max Shulman |
 หนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องขำขันอารมณ์ดี เกี่ยวกับพ่อหนุ่มโดบี้ กิลลิส นักศึกษามหาวิทยาลัยมินนิโซตาที่จุดมุ่งหมายในชีวิตประการหลัก คือการได้สาวสวยมาครอง และชีวิตในมหาวิทยาลัยก็เป็นไปเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เรื่องสั้นแต่ละเรื่องบอกถึงความรักและสาวๆ ที่โดบี้ได้เจอ เกิดเป็นเรื่องราววุ่นวายสนุกสนานของความรัก
เนื้อหาข้างต้นคงพอทำให้เดาได้ว่า โดบี้คือหนุ่มทะเล้น ฉลาดแกมโกง ที่สนใจแต่สาวสวย ซึ่งแต่ละนางมีทรวดทรงองค์เอวน่าหลงใหล บุคลิกของโดบี้คือผู้ชายให้คะแนนหญิงสาวที่รูปกายภายนอก "สำหรับทางด้านทรวดทรงนั้นนับว่ายากอยู่ที่ผมจะกะคะแนนได้โดยถูกต้องในขณะที่เธออยู่ในท่านั่ง อย่างไรก็ตามผมให้คะแนนดีเยี่ยมไว้ก่อน จนกว่าท่ายืนจะชี้ขาด" -- ความยุ่งยากของนักไอยคุปต์ศาสตร์ โดบี้สามารถตกหลุมรักได้ทันทีที่เห็นผู้หญิงสวย บุคลิกของโดบี้ค่อนข้างตื้นเขิน แต่เนื้อเรื่องก็สนุกได้เพราะผู้แต่งใส่สถานการณ์และมุขตลกเข้าไปอย่างน่ารัก บางเรื่องโดบี้ก็เป็นนักศึกษาปีหนึ่ง บางเรื่องก็เป็นปีสอง บางทีก็เรียนเอกกฎหมาย แต่อีกเรื่องก็กลายเป็นเอกวารสาร หรือเคมี หรือวิศวกรรมเครื่องกล ซึ่งชุลแมน ผู้แต่งเขียนบอกในคำนำอย่างอารมณ์ดีว่า ความหลากหลายเหล่านี้จะไม่ทำให้ผู้อ่านที่ฉลาดเฉลียวและใจกว้างรู้สึกสะดุดใจแต่ประการใด ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เขียนผลงานเบาสมองหลายเล่ม แต่ หลายรักของโดบี้ สร้างชื่อเสียงให้เขามากที่สุด น่าแปลกใจที่หนังสือไม่ได้กล่าวถึงผู้แต่ง Max Shulman แม้แต่น้อย แต่ก็เป็นเรื่องเข้าใจได้ เพราะหนังสือแปลภาษาไทยจำนวนมากมักจะละเลยที่จะแนะนำผู้แต่งเสมอ หนังสือบางเล่มมีบทนำเขียนโดยนักแปลยาวหลายหน้ากระดาษ แต่กลับไม่พูดถึงนักเขียนเลยสักวรรค คำนำจากบางสำนักพิมพ์ก็สรรเสริญผู้แปลหรือเนื้อหาของหนังสือโดยไม่มีการกล่าวถึงผู้เขียนแม้สักคำเดียว ซึ่งหลายรักของโดบี้เป็นตัวอย่างหนึ่งในนั้น (แต่กลับมีบทนำจากดำรงค์ อารีกุลที่เล่าสามหน้ากระดาษว่าหนังสือเล่มนี้เปลี่ยนแปลงชีวิตเขาให้ "อยากเป็นนักเขียนที่เขียนเรื่องได้สนุกสนานอย่างเช่นหนังสือเล่มนี้" และสรุปว่า "มีเทศภักดิ์ นิยมเหตุจึงมีผมทุกวันนี้" โดยไม่ได้กล่าวถึง Max Shulman สักนิด -- สำนักพิมพ์มติชน บรรณาธิการ: สุพจน์ แจ้งเร็ว) ถ้าหากนักแปลชื่นชอบหนังสือของนักเขียนคนหนึ่งจนถึงกระทั่งเอามาแปล และได้ใช้เวลาระยะหนึ่งในการแปลแล้ว นักแปลผู้นั้นก็น่าจะยอมสละเวลาเล่าเกี่ยวกับตัวนักเขียนบ้าง อย่างน้อยข้อมูลนี้ก็มีอยู่พร้อมแล้วตรงหน้าจากต้นฉบับที่ใช้แปล เรื่องเกี่ยวกับนักเขียนไม่จำเป็นต้องเป็นประวัติละเอียดเหยียดยาว แต่ลองบอกถึงเรื่องน่ารู้สั้นๆ บ้าง คงเป็นไปไม่ได้ที่ผู้แปลและบรรณาธิการหนังสือจะเห็นว่านักเขียนคนนั้นไม่มีเรื่องน่าสนใจควรค่าจะพูดถึงเลย การละเลยนี้จึงไม่ใช่ความผิดพลาด แต่เป็นสิ่งแสดงความไม่ใส่ใจในตัวงาน ไม่ใส่ใจต่อผู้อ่าน และไม่เคารพให้เกียรติต่อผู้เขียน เรื่องต่างๆ ในหนังสือให้ความบันเทิงใจได้ดี เทศภักดิ์ใช้สำนวนแปลที่รื่น อ่านสนุก
เรื่องสั้นที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งคือ ความรักไม่ต้องหลักตรรกวิทยา ซึ่งนำตรรกวิทยามาใช้ในเนื้อเรื่องได้อย่างน่ารัก และจบได้มีเสน่ห์ นับเป็นเรื่องสั้นที่น่าอ่านอย่างยิ่ง เพราะนอกจากสนุก ยังให้ข้อคิดเรื่องการใช้เหตุผลที่อ่านเข้าใจง่ายเป็นของแถมอีกด้วย สำหรับผู้อ่านที่นึกอยากอ่านเรื่องเบาๆ เพลินใจ หนังสือเล่มนี้ก็เป็นทางเลือกที่ดียิ่งเล่มหนึ่ง
เกี่ยวกับผู้เขียน Max Shulman (1919-1988) ชุลแมนเริ่มเขียนเรื่องของโดบี้ในปี 1945 ลงในนิตยสารหลายฉบับ และนำมารวมเล่มในชื่อ The Many Loves of Dobie Gillis ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นภาพยนตร์เรื่อง The Affairs of Dobie Gillis ในปี 1959 ชุลเมนได้ตีพิมพ์เรื่องรวมเล่มของโดบี้อีกหนึ่งเล่ม ชื่อ I Was a Teenager Dwarf ในปีเดียวกันนั้นเอง เขาได้ผลิตรายการ "หลายรักของโดบี้" เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ฉายทาง CBS ถึง 4 ปีระหว่างปี 1959-1963 รวมทั้งสิ้น 147 ตอน ชุลแมนเขียนบทโทรทัศน์ส่วนใหญ่ของสองปีแรกด้วยตนเอง ก่อนการเขียนเรื่องโดบี้นั้น ชุลแมนได้เขียนหนังสือที่ประสบความสำเร็จมาแล้วสี่เล่ม คือ Barefoot Boy With Cheek, The Feather Merchants, The Zebra Derby และ Sleep Till Noon ผลงานที่โด่งดังอีกชิ้นหลังจากโดบี้คือ Rally Round the Flag Boys ซึ่งเป็นงานขายดีและกลายเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา ชุลแมนชอบแต่งบทกวีประกอบในหนังสือส่วนใหญ่ของเขาด้วย และบอกว่าตัวเองเขียนเรื่องขำขันได้ดี เพราะ "life was bitter and I was not" เกี่ยวกับผู้แปล เทศภักดิ์ นิยมเหตุ เทศภักดิ์เป็นนักแปลหนังสือที่มีคุณภาพ ผลงานแปลทั้งหมดสิบเล่มนั้น ส่วนใหญ่เป็นเรื่องตลก เช่น อเล็กซานเดอร์ บอทท์ส แผ่นดินนี้เราจอง และหลายรักของโดบี้ (ในนิตยสาร ชาวกรุง รายเดือนในช่วงปี พ.ศ. ๒๕๐๖ - ๒๕๑๒) ผลงานอื่นคือ นายอำเภอดำ ลูกผู้ชาย ชายชาติทหาร ฟ้าใหม่ในซานมาร์โค น้ำวน เสรีภาพเจ้ากรรม เทศภักดิ์เล่าถึงการแปลและการเลือกเรื่องแปลไว้ใน โลกหนังสือ ว่า "เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเกิดความสนุก เห็นว่าแปลได้ก็ลงมือแปลเลย บางเรื่องเห็นว่าแปลไม่ได้จริงๆ เพราะเป็นเรื่องที่เขาเขียนไว้ให้คนเมืองเขาอ่าน ไม่เหมาะสำหรับคนไทยก็ไม่แปล เพราะรู้ว่าถึงแปลไปก็ไม่ดี... ก่อนจะแปลเรื่องต้องอ่านก่อนหลายจบ อ่านไปก็แปลไปด้วย เรียบเรียงไปด้วย ของผมไม่มีการแปลตัวต่อตัว เพราะการแปลอย่างนั้นทำให้ไม่เป็นภาษาพูด ผมมานั่งนึกดู คำที่ฝรั่งเขาเขียนไว้อย่างนี้ ถ้าเป็นคนไทยเราควรจะพูดอย่างไร ก็แปลเรียบเรียงไปตามที่คิด โดยยึดหลักใจความเป็นสำคัญ" The Many Loves of Dobie Gillis : Max Shulman
หลายรักของโดบี้ : เขียน Max Shulman แปล เทศภักดิ์ นิยมเหตุ
"This course is dedicated to the idiotic proposition that you can be taught the fundamentals of Organic chemistry, Inorganic chemistry, Qualitative analysis, Quantitative analysis, Physical chemistry, and Biochemistry all in one semester. The odds against any of you passing this course would be staggering to contemplate if there were any time for contemplation. However, there is not. Get out your notebooks. -- The Many Loves of Dobie Gillis : Max Shulman Copyright © 2000 faylicity.com |
|
หยิบมาปัดฝุ่นล่าสุด ๑๑ มิถุนายน ๒๕๔๓ |