ชั้นหนังสือ : ชวนไปอ่าน
 |
Please Yourself - A Collection of Short Stories Donald Bisset |
|
แปลโดย faylicity.com ลองแปลบทนำและบางเรื่องจากหนังสือเล่มหนึ่งของบิสเซ็ต บิสเซ็ตเขียนบทนำเรื่องนี้ได้น่ารักมาก บอกเราในความเรียบง่ายนั้นว่าหนังสือของเขาไม่ใช่แต่จะเหมาะกับเด็กเท่านั้น
ชิ้นแรก 'ฉันมีเนื้อหาเกี่ยวกับอะไรหรือ?" หนังสือพูดขึ้น หนังสือเล่มนี้เอ่ยถามผู้เขียน
"ฉันมองไม่เห็นตัวเอง เธอก็รู้อยู่ เธอมองเห็นฉันแต่ฉันไม่เห็นตัวเองเลย ฉันเป็นแค่ตัวเองเท่านั้น ช่วยบอกหน่อยสิว่าเรื่องราวของฉันเกี่ยวกับอะไร'
เจมส์  เจมส์เป็นเสือน้อยตัวหนึ่ง
'ฉันดูไม่ค่อยปกติเท่าไหร่!' เจมส์เอ่ยขึ้น
| |||
 
มดมองเจมส์ทางนั้นที ทางนี้ที 'ฉันว่าเธอก็ปกติดีนะ!' มดว่า เจมส์รู้สึกดีขึ้นนิดๆ แต่ยังไม่ค่อยมั่นใจ แล้วก็ไปเจอช้าง
เจมส์กลับไปบ้าน
หมอก กาลครั้งหนึ่ง ทุกวันเกิดของพระราชินี หมอกจะลงมาที่ลอนดอนเพื่อมาดูการสวนสนามหลากสีสัน แต่พอหมอกมาถึง พระราชินีก็จะทรงบอกนายพลว่า 'เราจะไม่มีการสวนสนามหลากสีสันวันนี้ เพราะมีหมอกลง' ทุกครั้งที่หมอกมาถึงก็จะเป็นอย่างนี้ หมอกจึงเศร้าเสียใจ เพราะอยากดูการสวนสนามหลากสีสันนัก แต่จะทำได้อย่างไรเล่า ในเมื่อทุกครั้งที่มาถึงลอนดอน พระราชินีก็จะตรัสว่า 'ยกเลิกขบวนพาเหรด' ในพระราชวังบัคกิงแฮม ตรงใต้พระที่นั่งของราชินีนั้น มีแมวอยู่หนึ่งตัว ชื่อว่าสโมคกี ซึ่งสงสารหมอกอย่างมาก และอยากคิดหาทางช่วย ในปีต่อมา ก่อนจะถึงวันคล้ายวันประสูติของพระราชินี สโมคกีก็เขียนจดหมายว่า
คืนนั้น ก่อนที่พระราชินีจะทรงบรรทม พระองค์ก็ปล่อยแมวออกมาทางประตูหลังของพระราชวังบัคกิงแฮม และเสด็จขึ้นชั้นบนเพื่อเข้าบรรทม ก่อนที่สโมคกีจะทันร้องเหมียวครบสามหน สโมคกีก็เห็นหมอกปรากฎตัว ทั้งคู่ยินดีที่ได้เจอกัน 'เราอยากดูการสวนสนามหลากสีสันมากเลยล่ะ' หมอกว่า 'แต่พวกนั้นยกเลิกงานพาเหรดทุกทีที่หมอกลง เราถึงไม่เคยได้ดูสักที' 'ฉันรู้' สโมคกีบอก 'นี่นะ พรุ่งนี้เธอจะต้องมาตอนที่พวกทหารกำลังจะเริ่มพาเหรด แล้วตอนที่นายพลเห็นเธอและทูลว่า "ขอเดชะ มีหมอกลง ข้าพระพุทธเจ้าควรจะยกเลิกพาเหรดหรือไม่พะย่ะค่ะ"' 'ใช่แล้ว นายพลชอบพูดอย่างนี้ทุกทีเลย' หมอกถอนใจ 'แล้ว' สโมคกีต่อ 'ก่อนที่พระราชินีจะตรัสว่า "ยกเลิกงานพาเหรดได้!" เธอต้องร้องเหมียวนะ' 'ได้สิ!' หมอกตอบ 'แต่ฉันจะร้องเหมียวยังไงล่ะ?' สโมคกีจึงสอนและให้หมอกฝึกจนร้องเหมียวคล่องดี เช้าวันต่อมา ตอนที่ทหารเข้าแถวเตรียมพาเหรด นายพลก็กราบทูลว่า 'ข้าพระพุทธเจ้าควรจะยกเลิกงานพาเหรดหรือไม่พะย่ะค่ะ ข้าพระพุทธเจ้าเห็นหมอกมาแล้ว' 'ตรงไหน?' พระราชินีทรงถาม 'ที่นั่นไงพะย่ะค่ะ' นายพลตอบและชี้ไปที่หมอก แล้วหมอกก็ร้องเหมียว 'จริงหรือนายพล' พระราชินีทรงเอ่ย 'เจ้าแยกระหว่างหมอกกับแมวไม่ออกหรือยังไง? ฉันได้ยินเสียงเหมียวชัดเจนออก เจ้าต้องไม่งดขบวนพาเหรด' หมอกจึงอยู่ต่อและได้เห็นการสวนสนามหลากสีสันในที่สุด หมอกสุขสมใจและกลับไปอยู่บนยอดเขาในเวลส์ ซึ่งมีหมอกอื่นๆ เป็นเพื่อนเล่นด้วยมากมาย พระราชินีทรงเขียนจดหมายถึงหมอกฉบับหนึ่งว่า
หมอกเขียนตอบไปว่า
พระราชินีไม่เข้าพระทัยเลย 'หมอกหาทางมาดูการสวนสนามหลากสีสันได้ยังไงนะ สโมคกี?' พระองค์ตรัสถามสโมคกี แล้วทรงก้มลงมองใต้พระที่นั่ง แต่สโมคกีได้แต่ครางเบาๆ นี่เป็นความลับสุดยอดของสโมคกีเท่านั้น Copyright © 2000 faylicity.com |
'ฉันนี่นะ?' เจมส์เริ่ม