หนาวๆ นกร้อง ลมหัวรุ่งเลียบเลาะราวไพรดังหวือๆ ป่าไม้ลั่นเสียงอึงอื้อ มืดดำคล้ำเข้มอยู่นัก ยังอีกนานกว่าแสงแรกจะรุ่งเรื่อระบายฟ้า ลูกนกคงหนาวจึงอ้อนอกแม่ ว่าแม่เอ๋ยแม่ ลูกนี้หนาวขอเข้าซุกอกแม่สักน้อยหนึ่งเทอะ

ป่าใหญ่ไม้แน่น เสียงเสือร้องขู่คุกคามอยู่ไกลๆ บัดหนึ่งอยู่ไกล บัดหนึ่งอยู่ใกล้ ดั่งจะป้วนเปี้ยนแปลกปน ปลอมเป็นคนเข้ามาล่อลักแล้วลากเอาคนไปกิน นกก้องก๋อยร้องเสียงดังก้องก๋อย ก้องก๋อย เสียงก๋อยๆ หวอยๆ เยือกเย็นพึงขนหัวลุก เมินนานนักแล้ว ชุมแก่ผมขาวชุมเฒ่าหนังเหี่ยวท่านเล่าว่า นกก้องก๋อยร้องคือเสือจะมา

สา...น้อมเกล้า ม่อนประณม

เหมือนมีเสียงสวดขับเป็นบทไหว้ครู ยอยกตนเป็นครูแก่โลกทั้งสามมาเป็นเบื้องบท ป่าใหญ่ไพรหนา คณาหมู่ไม้กินแผ่อาณากว้างนัก เสียงขับร่ำหมู่ร้องเรไรระงมระงำพร่ำเพรียก เสียงเขียดห้วยแลกบหินร้องอยู่ไกลตามลุ่มแหล่งน้ำ ดึกดับหัวรุ่งคนเซานอน เสียงร่ายกลอนวอนไหว้ยินชัดปลอมแปลก ชำแรกแทรกเสียงใบไม้หล่น เสียงกวางเปิบ มีเสียงอ๊อกๆ เหมือนกวางสำลักเลือด เสือโคร่งเสือเหลือง เสือลายเมฆฝ้า เสือใหญ่คงมาคาบกวางไปแล้ว

อาวุม อาวุม เสียงเสือร้องก้องหุบไกลหู หมู่ร้องแมลงไพรเก็บปากเงียบมิดจิ๊กๆ จีดๆ จิ้งหรีดแมงชอนดักนอนเซาหู พอเสียงเสือหายก็ซุบซิบกันใหม่ แล้วค่อยถี่หนา จนกลายเป็นแซ่เซ็งระเบ็งร้อง ร้องอยู่ถี่ก้องเหมือนจะสั่งจะลา ดึกดับดาราจะลับแล้ว ดวงดอกแก้วจะบานหวานหอม อุษาเทวีกับอรุณเทพบุตรกำลังจะมา สุริยาเจ้าฟ้าก็จะเปล่งแจ้ง หมู่แมลงร่ำร้องจึงอำลาอาลัยรักนัก