ชั้นหนังสือ : ชวนไปอ่าน
 |
IDENTITY : Milan Kundera |
|
แปลโดย SleepyO 8 เขานึกถึงความผิดพลาดจากการเห็นลักษณะของคนอื่นว่าเป็นคนรักของเขา เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆกับเขาได้อย่างไร! ทุกครั้งมันยังเป็นความฉงนสนเท่ห์อันเดิม สิ่งนี้เป็นเพราะเธอกับผู้หญิงคนอื่นแตกต่างกันไม่มากนัก หรือแทบจะน้อยมากหรือเปล่า จะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาไม่สามารถแยกรูปทรง ตัวตนของการมีอยู่ในคนที่เขารักมากที่สุด กับคนที่เขาเล็งเห็นแล้วว่าเกินกว่าจะนำมาเปรียบเทียบกับเธอได้ เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องพักของโรงแรม ในที่สุดเขาก็เจอเธอ คราวนี้ต้องเป็นเธอแน่ๆอย่างไร้ข้อกังขา ถึงแม้ว่าหน้าตาของเธอยามนี้จะไม่เหมือนเธอคนเดิม ใบหน้าดูชราภาพ สายตาที่ชำเลืองมาแลอ่อนล้า คล้ายดังกับว่าเธอถูกผู้หญิงคนที่เขาโบกมือเรียกตรงชายหาด เข้ามาแทนที่ตัวตนคนรักของเขา ทั้งตอนนี้และอาจจะต่อไปข้างหน้า มันคงเป็นการลงโทษในฐานที่เขาจดจำเธอไม่ได้สักที
เขามองหน้าเธอ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอบอก ไม่เข้าใจจริงๆว่าเธอหมายถึงอะไร เธอเศร้าเพียงเพราะไม่มีผู้ชายคนไหนมองเธอยังงั้นเหรอ? เขาอยากจะบอกเธอนัก แล้วผมล่ะ ผมเป็นยังไง ผมคนที่วิ่งตามหาคุณเป็นกิโลที่ชายหาด คนที่ตะโกนเรียกชื่อคุณลั่นทั้งน้ำตา คนที่ติดตามคุณทุกมิติกว้างและยาวในโลกใบนี้ แต่เขาก็ไม่ได้เอ่ยอันใดออกไป ในทางตรงข้าม เขาเบาโทนเสียงลง ค่อยๆถามเธอด้วยคำของเธอเองว่า "ไม่มีผู้ชายคนไหนมองคุณ เรื่องนี้ทำให้คุณเศร้าหรือ?" ใบหน้าของเธอเปลี่ยนสี หน้าเริ่มแดงระเรื่อ ซึ่งเป็นภาพที่เขาไม่เคยเห็นแบบนี้นานมาแล้ว
ความมีชีวิตชีวาของเธอคงซ่อนความทรยศของใจปรารถนาที่ไม่เผยตัวในเบื้องลึก
แรงปรารถนาที่ตัวชองทาลเองไม่สามารถต้านทานได้อีก เธอพึมพำออกมา 21 หนสุดท้ายที่เขาเจอกับเอฟ เขาครุ่นคิดถึงแต่เรื่องนี้ ดวงตา เป็นหน้าต่างของจิตใจ เป็นความงามตรงกึ่งกลางแห่งวงหน้า เป็นที่สำคัญที่สุดที่ตัวตนของคนสถิต แต่ในขณะเดียวกันดวงตาก็เป็นที่ชำระล้าง ที่เปรอะเปื้อน ต้องได้รับการดูแลรักษาจากน้ำชนิดพิเศษ ผสมความเค็มดุจเกลือที่เรียกว่าหยาดน้ำตา........
คืนเรือน | ชั้นหนังสือ | Identity
Copyright © 2000 faylicity.com |