. . . ผมโกนหนวดแล้วฉวยกาแฟดำ ระหว่างที่ตรวจตราดูรายชื่อวิชาของโมนาชคอลเลจ ไม่ทันชั่วโมงดีก็มีเสียงเคาะประตูห้อง ผมเปิดประตู แม่สาวผมแดงที่บรรจุอยู่ในกางเกงดูเหมือนไอสครีมวานิลลาสองก้อนยักษ์ ยืนอยู่ที่ประตู
. . . "ว่าไง ฉันเชอรี่ค่ะ"
. . . พวกนี้รู้จักวิธีดึงดูดจินตนาการของเราจริงๆ ผมยาวเหยียดตรง กระเป๋าหนัง ต่างหูเงิน และไม่แต่งหน้า
. . . "ผมแปลกใจที่คุณเดินเข้ามาในโรงแรมโดยแต่งตัวอย่างนี้ได้ และไม่ถูกห้ามเข้า" ผมกล่าวขึ้น "ปกติพวกยามจะสังเกตพวกปัญญาชนได้เสมอ"
. . . "ห้าเหรียญก็เงียบแล้วค่ะ"
. . . "เริ่มเลยดีไหมครับ?" ผมว่าและนำหล่อนไปที่โซฟา
. . . หล่อนจุดบุหรี่แล้วเข้าเรื่องทันที "ฉันว่าเราควรเริ่มโดยเข้าถึง บิลลี บัดด์ ด้วยเหตุผลของเมลวิลในวิถีของพระเจ้าต่อมนุษย์ก่อน n'est-ce pas?"
. . . "น่าสนใจดี ถึงจะไม่ใช่ในแง่ของมิลตันก็ตาม" ผมเกทับ อยากรู้ว่าหล่อนจะไปต่อไปได้หรือเปล่า
. . . "ไม่หรอกค่ะ Paradise Lost ขาดโครงสร้างปลีกย่อยของการมองโลกแง่ร้าย" หล่อนไปได้จริงๆ ด้วย
. . . "ใช่ ใช่ คุณพระ คุณพูดถูกจริงๆ" ผมพึมพำ
. . . "ฉันว่าเมลวิลได้รับรองคุณความดีของความบริสุทธิ์อย่างซื่อๆ แต่ลึกซึ้งเข้าใจโลก คุณว่าไหมคะ?"
. . . ผมปล่อยให้เธอพูดต่อไป หล่อนยังไม่ถึงสิบเก้าด้วยซ้ำ แต่ได้พัฒนาเครื่องเคราที่เป็นรูปเป็นร่างของปัญญาชนเทียมขึ้นแล้ว หล่อนท่องความคิดได้ไม่ติดขัด แต่เป็นเหมือนเครื่องกล เวลาผมลองให้ความเห็น หล่อนจะแสร้งตอบว่า "โอ ใช่ค่ะ ไกเซอร์ ใช่แล้ว ที่รัก ลึกดีมากค่ะ เป็นความเข้าใจในคริสตชนแบบพลาโทนิค ทำไมฉันไม่เคยมองเห็นมาก่อนเลย?"
. . . เราคุยกันไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง แล้วหล่อนก็บอกว่าต้องไปแล้ว หล่อนยืนขึ้นและผมก็วางเงินบนตัวหล่อน
. . . "ขอบคุณค่ะ ทูนหัว"
. . . "ยังมีให้อีกมากกว่านี้อีกจากที่ๆ มันเคยอยู่น่ะ"
. . . "คุณหมายความว่าไงคะ?"
. . . ผมยั่วความอยากรู้อยากเห็นของหล่อนเข้าแล้ว หล่อนทรุดตัวลงนั่งอีกครั้ง
. . . "เกิด ผมอยาก --มีปาร์ตี้ล่ะ?" ผมถาม
. . . "ปาร์ตี้แบบไหนคะ?"
. . . "ถ้าผมอยากให้มีสาวสองคนอธิบายเรื่อง โนม ชอมสกี้ ให้ผมฟังล่ะ?"
. . . "โอ้โฮ"
. . . "ลืมเสียก็ได้ครับ..."
. . . "คุณต้องคุยกับฟลอสซี" หล่อนว่า "คุณจะจ่ายแพงน่ะ"
. . . ถึงเวลาที่ผมต้องปิดบัญชีแล้ว ผมสะบัดบัตรนักสืบส่วนบุคคลผ่านหน้าหล่อนเร็วๆ แล้วแจ้งให้หล่อนทราบว่านี่เป็นการจับกุม
. . . "ว่าไงนะ!"
. . . "ผมเป็นตำรวจ แม่ยาหยี และการถกเรื่องเมลวิลเพื่อเงินอยู่ในมาตรา 802 ติดคุกได้"
. . . "ไอ้เลว"
. . . "คุยดีๆ ดีกว่านะน้อง หรืออยากไปเล่าเรื่องที่ห้องทำงานของอัลเฟรด คาซิน ซึ่งพี่ว่าเขาคงไม่ค่อยอยากฟังเท่าไหร่"
. . . หล่อนเริ่มร้องไห้ "อย่าจับฉันเลย ไกเซอร์" หล่อนว่า
. . . "ฉันต้องการเงินมาเรียนโทให้จบ ฉันถูกปฏิเสธไม่ได้ทุนมาตั้งสองหนแล้ว โธ่ พระเจ้า"

. . . เรื่องทั้งหมดก็พรั่งพรูออกมา เติบโตในเซ็นทรัลปาร์คเวสต์ ไปแคมป์หน้าร้อนทางสังคม มหาวิทยาลัย Brandeis หล่อนเป็นพวกผู้หญิงที่เราเห็นยืนต่อคิวที่ Elgin หรือ Thalia หรือเขียนด้วยดินสอว่า "จริงเหลือเกิน" ในริมหน้าหนังสือของคานท์ แต่แล้วในช่วงชีวิต เธอกลับเดินทางผิด
. . . "ฉันต้องการเงิน เพื่อนผู้หญิงคนนึงเล่าว่ารู้จักผู้ชายแต่งงานแล้ว ที่ภรรยาไม่ค่อยรอบรู้ เขาชอบเบลค เพื่อนคนนี้ไม่เล่นด้วย ฉันก็เลยบอกว่าเอาสิ ถ้าจ่ายตังค์มาก็จะคุยเรื่องเบลคด้วย ทีแรกฉันประสาทจะกิน แล้วต้องเสแสร้งหลายอย่าง แต่เขาไม่สนใจหรอก เพื่อนยังเล่าว่ามีคนอื่นอีก ฉันเคยถูกจับมาแล้ว ถูกจับได้ว่าอ่าน Commentary ในรถที่จอดอยู่ แล้วอีกหนก็ถูกเรียกหยุดและค้นที่แทงเกิลวูด ถ้าอีกหนล่ะก็ฉันจะเสร็จเป็นหนที่สาม"
. . . "งั้นพาผมไปหาฟลอสซีสิ"
. . . หล่อนกัดริมฝีปากแล้วกล่าวว่า "ร้านหนังสือฮันเตอร์คอลเลจอยู่ด้านหน้า"
. . . "แล้วไง"
. . . "เหมือนพวกร้านหนังสือที่มีร้านตัดผมบังหน้าน่ะ คุณจะเห็นเอง"

. . . ผมรีบโทรไปสำนักงานใหญ่ แล้วบอกหล่อนว่า "เอาล่ะ แม่ยาหยี เธอหลุดแล้ว แต่อย่าออกนอกเมืองล่ะ"
. . . หล่อนเอียงหน้าขึ้นหาผมอย่างสำนึกคุณ "ฉันจะเอารูปของ ดไวท์ แมคโดนัลด์ อ่านหนังสือมาให้คุณ" หล่อนว่า
. . . "ไว้วันหลังเหอะ"

. . . ผมเดินเข้าไปในร้านหนังสือฮันเตอร์คอลเลจ พนักงานขายเป็นหนุ่มสายตาเปี่ยมความรู้สึกเดินมาถามว่า "ให้ผมช่วยอะไรไหมฮะ"
. . . "ผมกำลังหาฉบับพิมพ์พิเศษของ Advertisements for Myself ผมเข้าใจว่าผู้แต่งทำฉบับทองหลายพันเล่มออกพิมพ์ให้เพื่อนๆ"
. . . "ผมต้องเช็คดูก่อน" เขาว่า "เรามีระบบโทรคมนาคมแบบเครือข่ายตรงไปสำนักพิมพ์"
. . . ผมจ้องเขาแปลกๆ "เชอรี่ส่งผมมา" ผมว่า
. . . "อ้อ ถ้าอย่างนั้นไปด้านหลังเลย" เขากล่าวแล้วกดปุ่ม กำแพงหนังสือเปิดออก
. . . ผมเดินเข้าไปอย่างกับเป็นแกะที่ก้าวเข้าสู่ปราสาทสำราญที่รู้จักในชื่อ ฟลอสซี
. . . บรรยากาศในนั้นจัดด้วยกระดาษปูผนังนูนสีแดงและการตกแต่งแบบวิคตอเรีย เหล่าสาวๆ ซีดเซียวท่าทางกระวนกระวาย สวมแว่นกรอบดำ และผมที่ตัดตรงๆ ทื่อๆ อิงแอบตามโซฟาต่างๆ พลิกหน้าหนังสือของเพนกวินคลาสสิคอย่างยั่วยวน สาวบลอนด์นางหนึ่งยิ้มกว้างขยิบตาให้ผม แล้วเอ่ยว่า "วอลเลส สตีเวนส์ มั้ยคะ?" ไม่ใช่แต่ประสบการณ์ทางปัญญาเท่านั้น พวกนั้นยังเสนอประสบการณ์ทางอารมณ์อีกด้วย ผมได้รู้ว่าด้วยเงินห้าสิบเหรียญ เราสามารถ "สัมพันธ์โดยไม่ต้องชิดใกล้" ได้ ด้วยร้อยเหรียญ สาวๆ จะให้เรายืมแผ่นเสียงของ บาร์ล็อก ไปทานอาหารเย็น แล้วให้เราดูตอนที่เธอเกิดวิตกจริตจากความกังวลขึ้นมา ในราคาร้อยห้าสิบเหรียญ เราจะฟังวิทยุเอฟเอ็มได้กับฝาแฝด ถ้าสามร้อยล่ะก็ เราจะได้ดังนี้: สาวยิวผมสีเข้มจะแสร้งไปรับเราจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ให้เราอ่านธีสิสของเธอ และให้เราร่วมในการทะเลาะที่กรีดร้องใส่กันที่ร้านอาหารอีเลน เกี่ยวกับความคิดของฟรอยด์เรื่องผู้หญิง แล้วแกล้งฆ่าตัวตายในวิธีที่เราเลือกได้ -- ซึ่งเหล่านี้เป็นค่ำคืนยอดเยี่ยมสำหรับผู้ชายบางคน ไม้ตายที่ดี เมืองที่ยอด นิวยอร์ก

. . . "เจออะไรที่ถูกใจบ้างไหม?" เสียงข้างหลังผมดังขึ้น พอผมหันกลับไป ตัวเองก็ยืนปะหน้ากับปลายกระบอก .38 ผมเป็นคนที่กระเพาะแข็งแรง แต่ตอนนี้กลับปั่นป่วน นี่คือฟลอสซี เสียงนั้นยังเหมือนเดิม แต่ฟลอสซีเป็นผู้ชาย เขาซ่อนหน้าไว้ใต้หน้ากาก
. . . "คุณไม่เชื่อหรอก" เขาว่า "ผมไม่จบมหาลัยด้วยซ้ำ ถูกไล่ออกเพราะเกรดไม่ดี"
. . . "นี่ทำให้คุณต้องสวมหน้ากากหรอกรึ?"
. . . "ผมคิดหาแผนสลับซับซ้อนเพื่อกุมอำนาจ The New York Review of Books แต่นั่นแปลว่าต้องเอาชนะ ลีโอเนล ทริลลิง ไปให้ได้ก่อน จึงต้องไปผ่าตัดที่เม็กซิโก มีหมอที่ฮัวเรซที่ผ่าตัดคนให้เหมือนทริลลิงได้ ถ้าจ่ายตังค์ แต่เกิดพลาด ผมออกมาเหมือนออเดน แต่มีเสียงของแมรี แมคคาร์ธี จึงต้องเริ่มงานผิดกฎหมายแต่นั้นมา"
. . . ยังไม่ทันที่เขาจะเหนี่ยวไกปืน ผมก็เริ่มเคลื่อนไหว ผมโยกตัวไปข้างหน้า ฟันศอกเข้าที่กรามแล้วยึดปืนไว้ตอนเขาล้ม เขากองลงพื้นอย่างอิฐกองใหญ่ ตอนที่ตำรวจมาถึง เขาก็ยังครางอยู่
. . . "ดีมาก ไกเซอร์" นายสิบโฮล์มชม "พอเราจัดการหมอนี่เสร็จ เอฟบีไอต้องการคุยกับเขาด้วย เป็นเรื่องเล็กๆ เกี่ยวกับนักพนันบางคน และ Inferno ของดานเต้ในฉบับที่มีคำอธิบายประกอบ เอาตัวไปได้ หนุ่มๆ"
. . . ต่อมาในคืนนั้น ผมไปเยี่ยมอดีตเก่าของผมที่ชื่อกลอเรีย หล่อนมีผมบลอนด์ จบเกียรตินิยม ที่ต่างกันคือหล่อนเรียนเอกด้านพลศึกษา และผมก็รู้สึกดี

แปลจาก The Whore of Mensa
The Complete Prose of Woody Allen Woody Allen
ISBN 0-517-07229-7 Wings Books (1991) Hardcover 473 pages $12.99