ฉันไม่ชอบเด็ก ความจริงข้อนี้สร้างความประหลาดใจต่อหลายคนที่รู้จักฉัน เหตุใดผู้หญิงอย่างฉันจึงไม่รักเด็กได้ลงคอ ? แต่ฉันก็ไม่เห็นจะเป็นเรื่องน่าแปลกใจอะไร ฉันเคยชอบเด็กมากๆ ในตอนที่ฉันยังเป็นเด็กอยู่ แต่เมื่อวัยผ่านไปจนได้พบความจริงอันไม่โสภาต่างๆของโลก ฉันก็ได้เรียนรู้ว่าเด็กๆมิใช่จะน่ารักทุกคนไป ที่เห็นว่าน่ารักน่าเอ็นดูนั้น ก็ต้องรอให้เผยธาตุแท้ยามออกฤทธิ์ออกเดชเสียก่อน (ซึ่งเผยได้ไม่ยากเลย) ภายใต้ผิวพรรณอ่อนบางและในอวัยวะขนาดจิ๋วนั้นคือซาตานที่ซ่อนโฉมหน้าอยู่ หากไม่เห็นด้วยก็ขอให้ลองดูคำเตือนต่างๆ ในของใช้เกือบทุกอย่าง ยกตัวอย่างเช่นคู่มือโทรศัพท์มือถือของเรา เห็นหรือไม่ว่าคำเตือนข้อแรกคือเก็บให้พ้นมือเด็ก มือซาตานเหล่านี้พร้อมจะบ่อนทำลายข้าวของของเรา และลอยนวลอยู่ได้ภายใต้มายาของความไม่เดียงสา นอกจากเด็กจะเป็นอันตรายอันดับต้นของสิ่งต่างๆแล้ว ยังมีอาวุธร้ายกาจเป็นเสียงร้องจ้า ซึ่งเป็นเสียงที่ควบคุมไม่ได้โดยสิ้นเชิง สัญญาณกันขโมยหรือเสียงโทรศัพท์ ยามรำคาญก็ยังปิดได้ แต่เสียงกรีดก้องของเด็กจะต้องอาศัยความอดทนเท่านั้น สำหรับคนอื่นอาจเป็นความอดทนต่อเสียงเพียงอย่างเดียว แต่สำหรับฉันแล้วยังรวมความยับยั้งใจไม่ให้ลงมือทำอะไรเด็กนั่นให้เงียบเสียงลงตามวิธีของตนเองอีกด้วย ลองคิดถึงเสียงร้องของเด็กในโรงภาพยนตร์ ในร้านเสื้อผ้า และที่น่าหวั่นใจที่สุดคือเสียงร้องบนเครื่องบินหรือพาหนะอื่นๆที่เราต้องโดยสารไปด้วยเป็นเวลานานๆ สถานที่เหล่านี้ควรมีส่วนที่นั่งปลอดเด็กแยกออกต่างหาก เช่นเดียวกับที่มีส่วนห้ามสูบบุหรี่ เด็กมีผลร้ายต่อสุขภาพจิต ดุจเดียวกับที่บุหรี่มีผลลบกับสุขภาพกาย เด็กเล็กๆที่ยังพูดไม่ได้ ก็ไม่สามารถสื่อสารให้เข้าใจได้ ว่าจะร้องไปทำไม จะเอาอะไร ไม่สบาย หิว หรือว่าจะเป็นอะไร ก็ไม่สามารถบอกเราได้ ได้แต่ร้องจ้าจนหมดแรงไปเอง สร้างความยุ่งยากใจให้คนดูแล ส่วนเด็กที่พอพูดได้ก็มักจะพูดไม่รู้ฟัง ห้ามอะไรก็กลับจะยิ่งทำ เด็กที่ไม่ได้ดังใจก็มักจะน้ำตานอง แหกปากโวยวาย บ้างก็ดิ้นเร่า ทำตัวน่าเวทนาแก่ผู้พบเห็น ฉันโล่งจิตและหวาดใจไปด้วยพร้อมกันเมื่อเห็นเด็กชนิดนี้ โล่งอกเมื่อเด็กคนนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน แต่หวาดหวั่นว่าสักวันฉันจะมีเด็กที่เกี่ยวข้องกับฉันมาออกกิริยาเช่นนี้ก็เป็นได้ เด็กจำนวนมากยังชอบวิ่งไปมา หากวิ่งมาล้มให้เราไปเหยียบหรือเตะเข้าเราก็ผิด หากมาเตะหรือชนเรา เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ฉันคิดว่าเด็กที่ซนมากๆ ควรให้ผู้ปกครองใช้ปลอกคอล่ามไว้อย่างสุนัข ทั้งหมดนี้คงเป็นการบอกเล่าความไม่ชอบเด็กของฉันได้อย่างคร่าวๆแล้ว แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นที่อยากจะกล่าวถึงให้ละเอียดลงไปในตอนนี้ ฉันเพียงแต่อยากจะบอกว่าแม้แต่ความไม่ชอบเด็กโดยสิ้นเชิงนี้ ก็ยังมีเด็กที่ฉันชอบมากๆอยู่บ้างเช่นกัน และเด็กอันดับหนึ่งในดวงใจฉันคือ Kolya เด็กคนนี้เป็นเด็กในฝันเท่านั้น เพราะมีอยู่แต่ในแผ่นฟิลม์ภาพยนตร์ แต่ก็เป็นเด็กที่น่ารักใคร่อย่างยิ่ง โคลย่าเป็นเด็กชายน่ารักในหนังจากประเทศเชคชื่อเรื่องเดียวกันนี้ที่ออกฉายในปี 1996 โคลย่าเป็นเด็กรัสเซียอายุประมาณห้าขวบ เหตุการณ์ชักพาให้โคลย่าต้องมาอยู่ในความดูแลของลูก้า นักเชลโลโสดวัยกลางคนที่ไม่เคยมีความพิศมัยกับเด็กๆ และทั้งคู่ก็ได้เรียนรู้ผูกพันระหว่างกัน เกิดเป็นหนังที่น่าประทับใจมากเรื่องนี้ ![]() ![]()
โคลย่าเป็นหนังในใจที่อยากจะแนะนำ ฉันรักหนังเรื่องนี้มาก และแม้จะดูกี่ครั้งกี่หน ก็ยังประทับใจได้เหมือนคราวแรก ตัวหนังมีรายละเอียดน่ารักที่เราจะได้เห็นความใส่ใจของคนทำ และเป็นเรื่องที่น่าจะทำให้เราซาบซึ้งถึงความน่ารักของสัญลักษณ์ป้ายจราจรรูปผู้ใหญ่จูงมือเด็กข้ามถนน ถึงอ้อมกอดของแขนเล็กๆและดวงหน้าน้อยที่โน้มมาจูบแก้มเรา ถึงความรักที่เป็นสากลอยู่เหนือกำแพงเชื้อชาติวัฒนธรรมหรือการเมืองใดๆในโลก ![]() เมื่อดูโคลย่าแล้ว ก็ยังได้คิดว่าหากในยามน่ารัก เด็กคนหนึ่งจะสามารถน่ารักได้ขนาดนี้ เวลาที่ปีศาจร้ายจะสิงสู่วิญญาณเด็กเป็นครั้งคราวก็คงนับได้ว่าเป็นเวลาส่วนน้อยที่ไม่น่าใส่ใจอะไร และถึงเด็กจะเป็นซาตานตัวเล็ก แต่ก็เป็นซาตานที่ใสสะอาดที่สุดแล้ว สักวันฉันอาจจะรักเด็กขึ้นมาอีกก็ได้ หากได้รู้อย่างที่ลูก้ารู้ว่ามือเล็กๆที่จับจูงเราไว้นั้นจะให้ความรู้สึกอย่างใดกับเรา และรอยกอดจากเด็กเล็กๆนั้นอบอุ่นได้มากอย่างไร
|