ชานเรือน
 ฝันร้ายกลายเป็นดีฝันหลอนล่าสุดมีความว่าเมื่อจะหยิบหนังสือที่หัวเตียงมาอ่าน ปรากฏว่าพบแต่หนังสือรักวัยใส หน้าปกพื้นสีขาวมีรูปการ์ตูนญี่ปุ่นกุ๊กกิ๊ก ด้วยชื่อเรื่องคล้องจองอ่อนหวานทำนองว่า "สาวสวนลุม หนุ่มหัวลำโพง รักไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา" เป็นหนังสือแนวยอดนิยมที่เราเห็นกันอยู่เต็มชั้นหนังสือในร้านนั่นเอง ในฝันย่อมไม่รู้ตัวว่าฝัน ฉันได้แต่แปลกใจด้วยชีวิตจริงไม่เคยซื้อหรือแม้แต่คิดจะอ่านหนังสือเช่นนี้เลย เหตุใดเล่าจึงมีหนังสือแบบนี้มาอยู่เต็มตู้หัวเตียง เล่มสองเล่มยังพอทำเนา อาจมีบางวันที่ไปลองซื้อมาอ่านดูด้วยใคร่รู้เห็น แต่มีมากๆ อย่างนี้ย่อมแปลว่าเกิดอะไรผิดปกติขึ้นแล้ว นี่ฉันอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้น ฉันความจำเสื่อมไปแล้วหรือ ขณะเอานิ้วเขี่ยๆ หนังสือเหล่านี้ดูในสมองก็พยายามหาคำตอบ หนังสือเหล่านี้มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ถึงกับมาไว้ใกล้ๆ หัวนอนต้องมีความหมายอะไรสักอย่าง ฉันไม่เข้าใจแม้แต่น้อย สร้างความสับสนงงงันและรบกวนใจอย่างยิ่ง แล้วสมองก็ประมวลคำตอบออกมาได้ว่า อ๋อ คงจะต้องมีสำนักพิมพ์ที่ไหนส่งมาให้ฉันแน่ๆ เลย เขาคงจะส่งมาให้ล็อตใหญ่แล้วฉันคงจะลืมไปแล้ว คำตอบนี้ช่วยปลอบประโลมหัวใจให้หายตื่นตระหนก ฉันคิดไปพลางว่าดีแล้ว เขาให้มาจะได้เอาไปบริจาคต่อ ฉันอยากจะอ่านหนังสือสักเล่มแต่ก็ไม่มีทางเลือกไหนเลย หนังสือที่วางอยู่มีแต่หนังสือประเภทนั้นทั้งหมด อะไรเล่าจะเป็นฝันร้ายของนักอ่านเท่ากับเปิดชั้นหนังสือแล้วเจอว่าหนังสือที่ตนมีอยู่ ได้กลายเป็นประเภทที่ตัวเองไม่อ่านไปเสียแล้ว ตื่นมาความฝันยังรบกวนจิตใจเล็กน้อย ว่ากันว่าฝันร้ายจะกลายเป็นดี เป็นดีจริงเสียด้วยเมื่อไปร้านหนังสือในวันต่อมา ในใจภาวนาของให้เจอหนังสือสองเล่มใหม่ของ แดนอรัญ แสงทอง แม้จะไม่คาดหวังมากเพราะร้านหนังสือหาไม่พบนั้นหนังสือใหม่มาไม่เร็ว นึกแม้กระทั่งว่าถ้าไปร้านนี้แล้วไม่เจอฉันควรจะไปดูที่ร้านอื่นๆ ดีไหมหรือควรรอ แต่แล้วก็ได้หนังสือแดนอรัญมาจากร้านเจ้าประจำจริงๆ อย่างไม่น่าเชื่อ น่าปลาบปลื้มยินดีเป็นที่สุด ฉันคิดเอาเองว่าต้องเป็นเพราะฝันร้ายนั้นแน่เลย จึงทำให้โชคดีอย่างนี้ แต่จะให้ฝันแบบนี้อีกบ่อยๆ คงไม่เอาเพราะมันน่ากลัว
เฟย์ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๔๙
|
หรือฝากจดหมายไว้ที่