พอต้นไม้สลัดใบได้ไม่นาน ฤดูหนาวจะมาถึง หน้าหนาวที่นี่หนาวสุดใจแต่สวยสุดใจอีกเหมือนกัน ปีที่แล้วเป็นหน้าหนาวที่แสนหนาว แต่กลับไม่รู้สึกทรมานอย่างไร บางคนทำให้เรารักฤดูหนาวและอยากตั้งตารอ

ตอนนี้ดอกมะลิกำลังออกดอกขาวไปทั้งต้น มะลิเป็นดอกไม้ที่น่ารัก สวยสงบเสงี่ยม เหมือนอย่างกลอนของอุชเชนี ที่ว่า ขาวสวยรวยกลิ่นไกลใกล้ ยากไร้ยังได้แซมผม ผู้หญิงที่สวยแบบนี้คงน่ารักนัก เหมือนอย่างหวันในปลาหนีน้ำ เหมือนอย่างติตาใน Like Water for Chocolate ที่ตัวเธอหอมหวานอย่างกลิ่นของมะลิ อีกไม่นาน ลมหนาวคงหนาวเกินไป แล้วเขาคงต้องเข้ามาอยู่ในบ้านอีกครั้ง

ต้นไม้หลายต้นจะตายในฤดูหนาว สะระแหน่ต้องการแดดจัดจ้าและอากาศหายใจ เขาจึงโรยในทุกฤดูหนาว แต่พอถึงหน้าร้อน เขาจะผลิใบแตกยอดอีก น่าอัศจรรย์ที่ในกระถางที่เหมือนจะไร้ชีวิตแล้ว ชีวิตยังรอวันจะผลิใบเสมอ เราจึงคอยรดน้ำให้เขา และคอยจะได้เจอกันอีกครั้งในหน้าร้อนปีหน้า

ต้นไม้บางต้นรอดชีวิตผ่านฤดูหนาวที่แล้วมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ เราต้องเอาเขามาเลี้ยงในบ้านตอนหน้าหนาว เขาจะซึมเซาไปเพราะแดดไม่สดใสเหมือนเดิม และต้องอยู่กับกลางวันสั้นลงกับความมืดมิดยาวนาน เขาคงคิดถึงสายลมแสงแดดข้างนอก บางทีเราอยากปลอบใจเขาให้รอก่อน เราก็นับวันรอฤดูร้อนอยู่ และอยากพาเขาไปข้างนอกไม่น้อยกว่ากัน เขาอดทนมาก แล้วเขาก็ออกดอก เมล็ดจากดอกตกลงในกระถาง เกิดเป็นต้นไม้เล็กๆ อีกหลายต้นให้เราเอาไปลงในกระถางใหม่ เป็นช่วงต่อของชีวิตที่น่าประทับใจ เราเอากระถางเล็กๆ นั้นไปวางไว้ใกล้กระถางใหญ่ แล้วบอกว่าเธออยู่ข้างๆ แม่ของเธอนะ

One night
When there was a clear moon,
I sat down
To write a poem
About maple-trees.
But the dazzle of moonlight
In the ink
Blinded me,
And I could only write
What I remembered.
Therefore, on the wrapping of my poem
I have inscribed your name.

Amy Lowell Pictures of the Floating World

ในคืนหนึ่ง
ที่จันทร์กระจ่าง
ฉันนั่งลง
เพื่อเขียนบทกวี
เกี่ยวกับต้นเมเปิล
แต่ประกายแสงจันทร์เจิดจ้า
ในน้ำหมึก
ทำให้ฉันมองไม่เห็น
ฉันจึงได้แต่เขียนถึง
สิ่งที่จดจำได้
ด้วยเหตุนี้ ในตอนจบของบทกวี
ฉันได้จารึกชื่อของเธอ

Amy Lowell Pictures of the Floating World