ชานเรือน
 ไปดูหนัง 15
Love in the Time of Cholera หนังรักเรื่องนี้จับจิตจับใจกว่าหนังรักทั่วไป อาจเพราะเป็นหนังรักและเป็นมากกว่านั้น แสดงช่วงเวลาของความรัก การเรียนรู้และเข้าใจรัก การเลิกรัก ความเจ็บปวด จนถึงความทรงจำที่จะติดตราไปชั่วชีวิต ทำให้เรื่องนี้น่าจดจำยิ่ง เนื้อเรื่องอิงจากนิยายของซอเมอร์เซ็ต มอห์ม (ดูแล้วอยากไปอ่านที่สุดเลย) เนื้อเรื่องเริ่มต้นในปี 1925 เมื่อคิตตี้ (นาโอมี วัตต์) ตัดสินใจแต่งงานกับหมอเฟน (เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน) ด้วยเหตุผลที่ไม่ใช่ความรัก เธอย้ายตามสามีไปทำงานที่ประเทศจีน (ส่วนใหญ่ของหนังถ่ายทำในจีน ด้วยฉากที่งดงามมาก) คิตตี้นอกใจสามีและเขาจับได้ จากนี้เป็นคำถามว่าเราจะให้อภัยได้ไหม ความรักสามารถก่อกำเนิดได้ใหม่หรือไม่ แม้ว่าคนรักจะทำให้เราเจ็บปวดจนสิ้นสูญความเชื่อมั่นในรัก หนังเรื่องนี้เริ่มต้นด้วยความธรรมดาสามัญเหลือเกิน และพล็อตเรื่องที่กล่าวมานี้เป็นเพียงบทเริ่มต้นของนาฏกรรมชีวิตเท่านั้น ฉากเบื้องหลังคือประเทศจีนในแถบกันดารยามโรคอหิวาต์ระบาด เนื้อเรื่องสามัญกลายเป็นความโหดร้ายและขื่นขม เป็นบทตลกร้ายที่เสียดแทงใจมากๆ แสดงหัวใจมนุษย์ด้านมืดที่น่าชังที่สุด หนังเรื่องนี้ช่างเป็นหนังรักที่เหี้ยมโหดและอ่อนหวานอะไรเช่นนี้ ต้องชมนักแสดงต่างๆ ว่าแสดงดีจริงๆ ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นอัญมณีมีค่าควรชม คนเขียนบทเก่งมากที่แสดงความขัดแย้งหลายด้านไว้ในหนังเรื่องเดียวกันได้ นี่เป็นหนังไม่รักที่สุดพร้อมกับเป็นหนังรักที่อ่อนโยนที่สุด เป็นหนังมืดมนที่สุดพร้อมกับมีบทตอนอารมณ์ขันให้หัวเราะ เป็นหนังที่แสดงว่าคนเราสามารถทำสิ่งน่าทึ่งได้มากเพียงไร หนังมีเพลงประกอบที่ดูแล้วจะจดจำเพลงนี้ได้ชั่วชีวิต ชื่อ A La Claire Fontaine (ฟังเวอร์ชันจีน) เป็นเพลงที่เนื้อหาเข้ากับเรื่องอย่างชนิดหัวใจสลาย อยากให้ดูหนังเรื่องนี้อย่างยิ่ง หนังเรื่องนี้จะทำให้คิดถึงเรื่องรักให้จงหนัก ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยรักเธอ และจะไม่มีวันลืมเธอได้ เป็นหนังรักที่ซับซ้อนและรุ่มรวย ที่จะทำให้หัวใจแตกละเอียดเป็นเศษเล็กเศษน้อยโดยไม่ทันตั้งตัว
แชรี่ติดเฮโรอีนตั้งแต่อายุสิบหก เมื่อเปิดเรื่องมาเธอเพิ่งออกจากคุก เธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ คนที่เธอคิดถึงที่สุดคือลูกสาวเล็กๆ ที่เธอแทบไม่ได้รู้จัก หนังเรื่องนี้ดีมากด้วยนักแสดงนำ แม็กกี้ จิลเลนอล ที่แสดงดีมากๆ ดีจนไม่ควรพลาดชม (เธอไม่ติดโผนักแสดงนำของออสการ์ปีนี้ไปได้อย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง) หนังน่าติดตามตั้งแต่เปิดเรื่องด้วยเพลงเพราะชื่อ Some Kind of Heaven เป็นเรื่องของชีวิตที่แตกสลายและพยายามเริ่มต้นใหม่ และรู้ว่าจะต้องทำให้ได้เพื่อคนที่เรารัก
หนังที่ฉายในอเมริกามีการจัดเรตว่าเป็น G (ทุกวัย), PG (เนื้อหาบางส่วนอาจไม่เหมาะสำหรับเด็ก), PG-13 (เนื้อหาบางส่วนอาจไม่เหมาะสำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 13), R (ผู้ชมอายุน้อยกว่า 17 ต้องมีผู้ใหญ่ไปดูด้วย) หรือ NC-17 (ผู้ชมต้องอายุ 17 ปีขึ้นไป) โดยสมาคมชื่อ MPAA สมาคมนี้จึงมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมการดูหนังอย่างยิ่ง หนังที่ได้เรต NC-17 จะถูกจำกัดโรงฉาย เพราะโรงหนังดังส่วนใหญ่ไม่รับฉาย หลายสื่อไม่รับโฆษณาให้ แม้แต่ร้านเช่าหนังเช่นบล็อกบัสเตอร์ก็ไม่เก็บหนังเรตนี้ไว้ในร้าน รายได้ย่อมลดลงอย่างน่าใจหาย ผู้สร้างหนังส่วนใหญ่ที่ไม่ได้กะสร้างให้ได้เรตนี้จึงไม่สบายใจยิ่ง ถ้าหนังตนเองจะเป็น NC-17 และพยายามปรับแก้ให้หนังได้เรต R ที่น่าแปลกใจคือสมาคม MPAA ไม่เคยเปิดเผยรายชื่อกรรมการผู้พิจารณาเรตหนัง สารคดีเรื่องนี้เปิดโปงรายชื่อกรรมการเหล่านี้ ด้วยการไปจ้างนักสืบ พร้อมแฉว่ากฎเกณฑ์การพิจารณาเรตนั้นลักลั่นไม่น้อย เวลาให้เรต NC-17 ก็จะไม่บอกชัดๆ ด้วยว่าทำไม ต้องแก้ตรงไหน ปล่อยให้ผู้สร้างหนังเอาไปแก้ตามมีตามเกิดเอา (ที่บอกไม่ได้เพราะจะเสี่ยงกับการทำตัวเป็นนักเซ็นเซอร์หนัง) นอกจากนั้นหนังจากสตูดิโอใหญ่มักได้รับเรต R ง่ายกว่าหนังอินดี้ แม้จะมีฉากชนิดเดียวกัน สารคดีเรื่องนี้ไปสัมภาษณ์ผู้กำกับหนังต่างๆ ที่เคยมีประสบการณ์เจ็บช้ำน้ำใจกับ MPAA เช่นหนัง Boys Don't Cry, The Cooler และแสดงให้เห็นว่ากรรมการไม่ชอบเรื่องเซ็กส์ แต่ไม่ว่าอะไรเรื่องความรุนแรง ตราบใดที่ฆ่ากันแล้วไม่เห็นเลือด สารคดีเรื่องนี้ดูจะทำออกมาจากความหมกมุ่นกับเรื่องนี้ไม่ใช่เล่น แต่แสดงเนื้อหาที่เปิดหูเปิดตาเราได้ดีเหลือเกิน เป็นสารคดีกวนทีนมากๆ ดูแล้วฮา แถมเสียดสีได้เจ็บแสบชะมัด สารคดีแสดงบางฉากจากหนังต่างๆ ที่ได้รับเรต NC-17 แล้วมีการเปรียบเทียบกับฉากเรื่องอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกันซึ่งได้เรตน้อยกว่า ดูแล้วเห็นคล้อยตามไปด้วยว่าการจัดเรตนั้นไม่มีกฎเกณฑ์จริงๆ ด้วย ที่ฮามากคือตัวอย่างและบทสัมภาษณ์จากผู้ทำหนัง Team America ส่วนบทสัมภาษณ์ของเควิน สมิธ ก็น่าฟังไม่ใช่เล่น เขาบอกว่าสำหรับเขาแล้ว หนังที่จะได้เรต NC-17 คือหนังที่มีฉากโหดร้ายต่อผู้หญิง เนื่องจากหนังแสดงฉากจากหนังที่ได้เรต NC-17 หนังเรื่องนี้จึงได้รับเรต NC-17 ไปด้วย อยากแนะนำให้ชมสารคดีเรื่องนี้ เพราะจะทำให้ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องการจัดเรตหนังขึ้นเยอะ
เฟย์ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
|
หรือฝากจดหมายไว้ที่