วจีจันทร์เดือนมกราคม

วจีจันทร์ : อรรณพ สีสัจจา
คืนเรือน | วจีจันทร์

คิดถึง
อยากพูดให้ไพเราะกว่านี้
อยากเขียนให้ได้ยินเสียงของฉัน
เมื่อภาระคลายเกลียว
เราจะพบกัน
อรรณพ สีสัจจา -- ภาษากาแฟ

อรรณพ สีสัจจา

หลายคนรู้จักเขาในฐานะจิตรกรวาดรูปสีน้ำที่สวยจับใจในนาม เป้ สีน้ำ หลายคนรู้จักเขาในเสียงดนตรี เพลง "ฝากสายน้ำไหลถึงเธอ ฝากลมบอกเธอฉันเหงา" อยู่ในหัวใจคนจำนวนมากนับแต่แรกได้ยิน บางคนรู้ว่านอกจากภาพวาดและเสียงเพลงแล้ว เขายังเขียนคำด้วย

อรรณพมีผลงานหนังสือหลายเล่ม ใครที่ชอบรูปวาดและได้เห็นหนังสือของเขา คงอดใจไม่ซื้อเก็บไว้ได้ยาก หนังสือบางเล่มเป็นสมุดบันทึก บางเล่มเป็นรูปภาพกับถ้อยคำ บางส่วนของถ้อยคำของเขาที่นำมาในที่นี้คงแห้งแล้งไปไม่น้อย เพราะขาดเสน่ห์ของภาพวาดงดงามในเล่ม แต่อย่างน้อยคงทำให้เราได้รู้จักบทกวีของเขา และหากคุณไม่เคยรู้จักเขามาก่อน ก็อาจะทำให้คุณอยากไปรู้จักเขาในด้านอื่นๆ บ้าง

อรรณพเป็นคนบ้านแพ้ว สมุทรสาคร จบการศึกษาปริญญาตรีสาขาศิลปกรรม เพาะช่าง มีผลงานแสดงภาพเขียน และเขียนภาพประกอบ หนังสือ สาหร่าย ของอัสสิริ ธรรมโชติ มีผลงานเพลงเช่น มันอาจจะสายเกินไป เป้แอนด์บัตเตอร์ฟลาย บทเพลงของเธอ ความรัก ผลงานหนังสือเช่น บันทีกคนลืมตัว (๒๕๓๒) ภาษากาแฟ (๒๕๓๓) สมุดบันทึก กล้วยและใบตอง (๒๕๓๖) กลับบ้าน (๒๕๓๖) รูปรอยแห่งราตรี (๒๕๓๗) ป่าต้นน้ำ

ฉันจะกลับบ้าน
ก่อนคันสวน
จะเป็นถนนลาดยาง
ก่อนทุ่งนา
จะเป็นบ่อเลี้ยงปลา
ก่อนชาวนา
จะเป็นพ่อค้าที่ดิน
ฉันจะกลับบ้าน
ก่อนที่ลมหนาว
จะเปลี่ยนทิศทาง
-- กลับบ้าน

และ...
ในความคิดถึงเท่านั้น
ที่ทำให้ฉันใกล้เธอ
-- บางส่วนจาก ในความคิดถึง รูปรอยแห่งราตรี

ฉันนั่งอยู่ที่เก่า
ซึ่งเคยนัดหมายกับใครคนหนึ่ง
วันนี้
ไร้การนัดหมาย
ฉัน
นั่งอยู่อย่างไร้การรอคอย
เผื่อว่า...
อาจได้พบกัน โดยไม่ได้นัดหมาย
-- ภาษากาแฟ

เมื่อเธอรักตัวเอง
เธอก็จะรักการอ่าน
เมื่อเธอรักผู้อื่น
เธอก็จะรักการเขียน
-- กล้วยและใบตอง

บนเส้นทาง
ที่สองเราวาดไว้
เธอ...
ต้องเข้มแข็ง
ให้เท่ากับความอ่อนไหว
บนเส้นทาง
ที่สองเราวาดไว้
ฉัน..
ไม่อยากเดิน
อย่างเปล่าร้าง.
-- ภาษากาแฟ

คืนเรือน | วจีจันทร์

น้ำคำล่าสุด: ๑๕ มกราคม ๒๕๔๔