Heaven
                was only half as far that night
at the poetry recital
                    listening to the burnt phrases
When I heard the poet have
                                a rhyming erection
            then look away with a
                                      lost look
        'Every animal' he said at last
          'After intercourse is sad'
        But the back-row lovers
                                looked oblivious
                    and glad

      สวรรค์
                อยู่ห่างออกไปเพียงครึ่งในค่ำคืน
แห่งการขับขานบทกวี
                    ขณะฟังห้วงคำแผดเผา
ฉันยินกวี
                                เกิดตั้งชันในสัมผัส
            แล้วเมินไป
                                      ด้วยสีหน้าอ้างว้าง
        'สัตว์ทุกตัว' เขากล่าวในท้ายที่สุด
          'เศร้าใจหลังการร่วมประเวณี'
        แต่คู่รักในแถวหลัง
                                ดูลืมตัว
                    และยินดี

No one worth possessing can be quite possessed -- Teasdale

LAWRENCE FERLINGHETTI
 

เฟอร์ลินเกตตีเป็นกวีที่มีบทบาทสำคัญในยุค Beat Generation นักเขียนบีทเริ่มจากเพื่อนฝูงกลุ่มเล็กๆที่พยายามตีพิมพ์หนังสือของตัวเองอยู่หลายปี มีแกนหลักเช่น Jack Kerouac, Allen Ginsburg, Neal Cassiady เป็นต้น เฟอร์ลินเกตตีเกิดในปี 1919 ในรัฐนิวยอร์ก หลังจากเกิดได้ไม่นาน มารดาเขาถูกส่งตัวไปเข้าสถานบำบัดอาการทางจิต ตัวเขาจึงย้ายไปอยู่ในความดูแลของญาติที่ฝรั่งเศส และกลับมาที่อเมริกาตอนห้าขวบ เขาเริ่มเขียนบทกวีในช่วงปีที่อยู่โรงเรียนประจำหลังจากนั้นนั่นเอง

หลังจากสำเร็จการศึกษาปริญญาเอกด้านบทกวีที่ซอร์บอนน์ในปารีส เขากลับมาที่ซานฟรานซิสโก และร่วมกับ Peter Martin ทำนิตยสารชื่อ City Lights ที่ได้ชื่อจากหนังที่อ่อนหวานมากของชาลี แชปปลิน ต่อมาในปี 1953 ทั้งคู่ก็ก่อตั้งร้านหนังสือชื่อเดียวกับนิตยสาร ที่บรอดเวย์ตัดกับโคลัมบัสอเวนิวในซานฟรานซิสโก เป็นร้านที่รวมนักเขียนและศิลปินที่ยังคงตั้งอยู่จนทุกวันนี้ และเป็นร้านหนังสือที่มีชื่อเสียงที่สุดร้านหนึ่งในอเมริกา ร้านนี้ขายนิตยสารวรรณกรรมและบทกวี มีหนังสือประเภทคลาสสิก ศาสนา บทกวี และมีมุมเล็กๆของหนังสือสุขภาพ ที่ขายใต้ป้าย Narcissism and Hypochondria

เฟอร์ลินเกตตีพิมพ์หนังสือของตนเองและของกวีคนอื่นๆ โดยเฉพาะหนังสือชุด Pocket Poet ที่เป็นหนังสือบทกวีเล่มเล็กในราคาให้คนพอหาซื้ออ่านกันได้ เพื่อเปิดโอกาสให้กวีหน้าใหม่ได้แสดงผลงาน ดังที่เขาได้เคยเขียนไว้ว่า "ตราบใดที่ยังมีบทกวี ตราบนั้นก็ยังมีกวีหน้าใหม่ที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก" และในทางกลับกันก็เช่นกัน เขาบอกว่าศิลปินใหม่ๆก็คือผู้ที่จะสร้างบทกวีต่อไป ดังนั้น "หน้าที่ของสำนักพิมพ์อิสระคือการค้นพบกวีหน้าใหม่เหล่านั้น หาให้เจอสำเนียงใหม่ๆของพวกเขา แล้วให้เสียงแก่เขา ... และให้สำนักพิมพ์ใหญ่ๆได้พวกเขาไป"

บทกวีของเฟอร์ลินเกตตีใช้ถ้อยคำสามัญ เขียนถึงประสบการณ์ หรือแนวคิดที่เขาไม่ได้ปกปิดฝักฝ่ายของตนเอง ฉันชอบความหลงใหลในบทกวีที่เขาแสดงออกได้จับใจในถ้อยคำว่า สวรรค์นั้นอยู่ใกล้เข้ามาครึ่งหนึ่งในค่ำคืนที่มีการอ่านบทกวี หรือในบทหมายเลข 25 ที่เขาบอกอย่างน่ารักว่าโลกเป็นที่ๆงดงามที่จะเกิดมา หากเราไม่ติดว่าความสุขในโลกจะไม่ได้สนุกสนานตลอดเวลา และโลกยังมีความตาย ความอดอยาก และอื่นๆที่ไม่น่าพึงใจ แต่โลกก็เป็นที่แสนดีสำหรับหลายอย่าง เช่นสำหรับที่เราจะมีความรัก หรือแม้แต่การว่ายน้ำในแม่น้ำในกลางฤดูร้อน หรือการสวมกางเกง การโบกหมวก ความเรียบง่ายในความเช่นนี้บอกความละเอียดอ่อนของอารมณ์ หรือในบทหมายเลข 26 ที่เล่าถึงภาพที่เขาพบเห็นผ่านหน้าต่างรถลอยฟ้าได้น่ารักได้ความรู้สึกดีเหลือเกิน เขาบอกว่าเวลาที่เขาอ่านบทกวีของยีทส์ เขากลับคิดไปถึงนิวยอร์กกลางฤดูร้อน คิดไปถึงตัวเองในสมัยก่อนที่ได้อ่านยีทส์เล่มที่ไปเจอในรถลอยฟ้าสายอเวนิวที่สาม (ก่อนมีสับเวย์ นิวยอร์กก็มีรถลอยฟ้าเช่นกัน ขบวนสายสามนี้ยกเลิกไปในปี 1955) เขาบอกว่าที่นี่เป็นโลกชั้นที่สาม กับคนโดยสารที่เหมือนจะไม่เคยรับรู้เรื่องพื้นดินมาก่อนเลย แล้วยังบอกภาพวิวที่มองเห็นผ่านหน้าต่างรถได้เป็นชีวิตชีวามาก เรามองเห็นภาพหญิงชรารดน้ำต้นไม้ ชายนั่งเก้าอี้โยกที่คอยดูรถผ่านไปผ่านมา อารมณ์ที่เขาเล่าผ่านบทกวีได้น่ารักเช่นนี้เอง ที่เป็นเสน่ห์หนึ่งในบทกวีของเขา

เฟอร์ลินเกตตีทำงานเขียนตลอดมา ปี 1994 ซานฟรานซิสโกเปลี่ยนชื่อถนนเป็นชื่อเขาเพื่อให้เกียรติ ปี 2000 เขาได้รับรางวัล lifetime achievemnt award จาก National Book Critics Circle ปัจจุบันเขาเขียนคอลัมน์รายสัปดาห์ลง San Francisco Chronicle และยังไปร้านหนังสือซีตี้ไลทส์ของเขาเป็นประจำ การเขียนสำหรับบางคนแล้วไม่ใช่อาชีพแต่เป็นชีวิต ที่ความรักในคำอวลอยู่ในลมหายใจและเลือดเนื้อ การเขียนกวีของเฟอร์ลินเกตตีก็คงเป็นเช่นนั้น
 
25

    The world is a beautiful place
                                    to be born into
if you don't mind happiness
                        not always being
                                          so very much fun
    if you don't mind a touch of hell
                                  now and then
            just when everything is fine
                                    because even in heaven
                    they don't sing
                          all the time
    The world is a beautiful place
                                    to be born into
if you don't mind some people dying
                                            all the time
        or maybe only starving
                                    some of the time
      which isn't half as bad
                                if it isn't you
 

    Oh the world is a beautiful place
                                    to be born into
      if you don't much mind
                                a few dead minds
            in the higher places
                                      or a bomb or two
                now and then
                                in your upturned faces
  or such other improprieties
                                as our Name Brand society
                    is prey to
                            with its men of distinction
      and its men of extinction
                                  and its priests
            and other patrolmen
                                  and its various segregations
and congressional investigations
                                    and other comstipations
                that our fool flesh
                                  is heir to
 

    Yes the world is the best place of all
                                    for a lot of such things as
      making the fun scene
                            and making the love scene
and making the sad scene
          and singing low songs and having inspirations
    and walking around
              looking at everything
                                    and smelling flowers
  and goosing statues
              and even thinking
                                and kissing people and
      making babies and wearing pants
                                and waving hats and
                  dancing
                                  and going swimming in rivers
            on picnics
                in the middle of the summer
      and just generally
                'living it up'

  Yes
    but then right in the middle of it
                            comes the smiling
                      mortician

26

      Reading Yeats I do not think
                                      of Ireland
but of midsummer New York
                              and of myself back then
      reading that copy I found
                                on the Thirdavenue El
        the El
              with its flyhung fans
      and its signs reading
                          SPITTING IS FORBIDDEN

        the El
            careening thru its thirdstory world
    with its thirdstory people
                in their thirdstory doors
looking as if they had never heard
                                      of the ground

        an old dame
                watering her plant
or a joker in a straw
                putting a stickpin in his peppermint tie
and looking just like he had nowhere to go
                                but coneyisland

        or an undershirted guy
                        rocking in his rocker
watching the El pass by
                as if he expected it to be different
        each time

                Reading Yeats I do not think
                                of Arcady
and of its woods which Yeats thought dead
                        I think instead
        of all the gone faces
                getting off at midtown places
        with their hats and their jobs
            and of that lost look I had
                    with its blue cover and its white inside
where a pencilhand had written
                        HORSEMAN, PASS BY!
 

8

It was a face which darkness could kill
                in an instant
a face as easily hurt
            by laughter or light

'We think differently at night'
                        she told me once
  lying back languidly

        And she would quote Cocteau

'I feel there is an angel in me' she'd say
            'whom I am constantly shocking'

Then she would smile and look away
        light a cigarette for me
            sigh and rise

    and stretch
        her sweet anatomy

                let fall a stocking